دوپاردیو 27 دسامبر 1948 در شاتورو فرانسه به دنیا آمد و سومین فرزند از شش فرزند یک مرد الکلی بود. او از خانه گریخت و پیش از اینکه تن به شغل های عجیب و غریب بدهد، مدتی زندگی خود را با دزدی می گذراند. تا اینکه برای مدتی کوتاه به زندان افتاد. همان زمان یکی از دوستانش ژرار جوان را راضی کرد در امتحان بازیگری "تئاتر ناسیونال پوپولر" شرکت کند و از آنجا بود که وارد دنیای بازیگری شد.
دوپاردیو از اواسط دهه 1960 همزمان در تلویزیون و سینما در نقش هایی کوچک ظاهر می شد که تا حدی بازتاب گذشته بدنام او بود. دوره کاری او در 1974 با بازی در فیلم Going Places ساخته برتران بلیه اوج گرفت که درباره دو آدم عاطل و باطل بود که سرتاسر فرانسه را می گشتند.
او تاکنون جوایز زیادی را از جشنواره های مختلف دریافت کرده، از جمله در 1990 که برای "سیرانو دوبرژراک" برنده جایزه بهترین بازیگر مرد شد. جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره فیلم ونیز در سال 1985 برای فیلم "پلیس" از دیگر جوایز معتبر این بازیگر باسابقه است که حدود 170 فیلم در کارنامه دارد. ضمن اینکه او تاکنون 15 بار نامزد دریافت جوایز سزار بوده و برای فیلم های "آخرین مترو" (1980) و "سیرانو دوبرژراک" این جایزه را از آن خود کرده است.
دوپاردیو سال 2005 اعلام کرد قصد بازنشستگی دارد، اما از آن زمان تا به حال در بیش از 20 فیلم بازی کرده و در دو سال آینده نیز در هشت فیلم دیگر ظاهر می شود. او در حرفه های دیگر مشغول کار است، از جمله دو رستوران در پاریس، یک تاکستان در دره لوآر، یک کارخانه نساجی و یک شرکت مخابرات در رومانی و چاههای نفت در کوبا.
بخش تقدیر از هنرمندان در انجمن فیلم لینکلن سنتر از 1972 راه اندازی شد و در اولین گام این انجمن سعی کرد چارلی چاپلین را راضی کند از سوئیس به آمریکا بازگردد. از چهره های سرشناس که پیش از این مورد تقدیر قرار گرفته اند می توان به فرد آستر، آلفرد هیچکاک، الیزابت تایلور، بت دیویس، جک لمون و دایان کیتن اشاره کرد.
نظر شما