ویرانی کامل یک آموزشگاه موسیقی براثر حمله دشمن؛ روایت غم‌انگیز یک مدرس

حمیدرضا آفریده نوازنده و مدرس موسیقی در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن اعلام خبر تخریب کامل آموزشگاه موسیقی تحت مدیریت خود بر اثر حمله هوایی دشمن طی روزهای گذشته توضیح داد: روز دوشنبه ۳ فروردین در روزهایی که هر لحظه اخبار جنگ را با هزاران صبر و تحمل پشت سر می‌گذاشتیم، ساعت ۵‌:۳۰ صبح با فعال شدن صدای دزدگیر آموزشگاه موسیقی احتمال دادیم آموزشگاه دچار سرقت شده باشد؛ سراسیمه به محل آموزشگاه رفتیم و با گذشتن از دود و مه شدید حتی از چند صدمتری متوجه شدیم بر اثر حمله ها به منطقه پیروزی آموزشگاه ما نیز مورد اصابت قرار گرفته و حاصل تلاش ۲ ساله من و همسرم به یک باره از بین رفته است.

وی افزود: آخر به چه گناهی؟ آموزشگاه ما مجموعه‌ای بود که با ۲ سال خون دل خوردن و سختی رو پای خود ایستاد. ما توانستیم در مدت کم با حدود ۲۰ مدرس همکاری داشته باشیم و بیشترین تلاش را برای فعالیت حرفه‌ای آموزشی در قالب کنسرت های متعدد هنرجویی داشتیم. کما اینکه از اسفند ماه برای حفظ جان هنرجویان، خانواده‌ها و اساتید و کادر آموزشگاه تعطیل بودیم و ضربه شدید مالی را متحمل شدیم، اما باز ادامه دادیم که پا برجا بمانیم. اما حال در جنگی که هیچ دلیلی برای دخالت این مجموعه در آن نبوده ویران شدیم و حدود چند میلیارد سرمایه و سازهایی که به سختی تهیه کردیم با وام‌های تسویه نشده از بین رفت. حتی تک‌تک تجهیزات را طی ۲ سال کامل کرده بودیم، تبدیل به خاکستر شد.

آفریده تاکید کرد: ما همواره برای ارتقا سطح هنر و فرهنگ این کشور کوشیده‌ایم و سعی در زنده نگه داشتن فرهنگ و هنر به خصوص برای نسل جوان داشته‌ایم. خاکستر سازهای شکسته و این آوار بر روی روح و روان ما نیز نشسته است و پاسخی نداریم به زنگ‌های بی‌شمار هنرجویان بدهیم.

این نوازنده و مدرس موسیقی ادامه داد: هنر برای تعالی روح زندگی و زیبایی ‌است اما حالا سایه شوم جنگ ما را نه تنها از هنر که از زندگی بازداشته !ما می‌پنداریم که تسلای این جان‌های رفته و آوارهای به جامانده می‌تواند هنر باشد و می‌کوشیم که زیبایی را ادامه دهیم. ما از جنگ و سیاهی بیزاریم!

وی در بخش پایانی صحبت های خود اظهار کرد: از نهادهای حمایتی مثل شهرداری و ارگان‌هایی که مربوط به صنف موسیقی هستند مانند وزارت ارشاد دفتر موسیقی، انجمن موسیقی و خانه موسیقی می‌خواهیم در کنار مجموعه ما و دیگر مجموعه های فرهنگی هنری آسیب دیده باشند و ما را حمایت کنند تا بعد از تعطیلات بتوانیم فعالیت خود را شروع کنیم. این خواسته را برای سایر همکاران خود داریم به امید آنکه نگذاریم سیاهی و آوار بر زیبایی چیره شود.