روایت ۳۰ سال زندگی با شهید «مهدوی کلاته»؛ شهادت پاداش زندگی شهید گونه

به گزارش خبرنگار مهر، ریحانه حقانی شامگاه شنبه در جمع مردم انقلابی شهرستان گرمسار در قالب اجتماع اقتدار در خیابان امام(ره) با بیان اینکه کسی که توفیق شهادت نصیبش می شود قطعاً اقدامی در زندگی اش انجام داده که به چنین جایگاهی می رسد، تاکید کرد: شهید مهدوی را در بیش از سی و چند سال زندگی مشترک، شخصی دیدم که شهیدانه زندگی می کرد.

وی با اشاره به ویژگی‌های خاص شهید مهدوی کلاته معاون وزیر اطلاعات بیان کرد: این شهید گرانقدر بسیار انسان متواضع و مخلص و بی ریا و بی نامی بود و هر خدمتی که انجام می داد در پست ها و مسئولیت هایی که داشت به دنبال نام نبود تا جایی که بعد از شهادت ایشان بسیاری از خدماتی که به نظام اسلامی ایران ارائه داشته از سوی نزدیکان و همکاران وی، نقل می شود و مایه شگفتی است.

همسر شهید مهدوی، معاون وزارت اطلاعات که در حملات ددمنشانه دشمن مستکبر به شهادت رسید، با بیان اینکه این شهید گرانقدر، اهل شب زنده داری بودند، تاکید کرد: در تمام سی و چند سال زندگی مشترک، حتی یک شب به یاد نداریم که شهید مهدوی، یک شب حتی نماز شبشان قضا شده باشد و شب شهادت نیز که شب وفات حضرت خدیجه(س) بود ایشان علیرغم تمام مشغله روزانه بازهم تا سحر، عبادت کردند گویا می دانستند که شب آخر عمر شریف شان است.

حقانی با بیان اینکه خصوصیت دیگر شهید مهدوی اهمیت به خانواده بود زیرا اعتقاد داشت خانواده اساس جامعه محسوب می شود، ابراز داشت: این ویژگی ایشان چنان پررنگ بود که همه کسانی که از نزدیک با ایشان خویشاوند بودند بعد از شهادتشان اعلام داشتند که گویا ستونی از خانواده ما از میان ما رفته است.

وی با بیان اینکه شهید مهدوی بسیار مهربان و خوش برخورد بودند، افزود: با اینکه این شهید گرانقدر دارای پست های مهمی بود و بارها و بارها با رهبر شهید انقلاب اسلامی دیدار کرده بود اما هرگز به آنها اشاره نمی‌کرد و بارها می گفت که ما تنها یک سرباز کوچک در این نظام هستیم و همان که لبخند رضایت به لبان حضرت آقا بنشیند برای ما کافی است.

همسر شهید مهدوی کلاته معاون وزارت اطلاعات، با بیان اینکه شهید مهدوی ۹ اسفند ماه ۱۴۰۴ به شهادت رسیدند، گفت: این شهید گرانقدر با زبان روزه به شهادت رسیده و سه روز چشم انداز پیکر مطهر ایشان بودیم و آنجا بود که چشم انتظاری حضرت زینب(س) را ذره ای درک کردیم.

حقانی با بیان اینکه روزی که معراج الشهدا رفتیم شئونی را دیدیم که غبطه خوردیم، بیان کرد: پیکر مطهر ایشان مشخص بود که این شهید گرانقدر در لحظه آخر به آقا اباعبدالله(ع) سلام داده اند و بعد به شهادت رسیده اند و ما نیز پیکر ایشان را به همین شکل در خاک گذاشتیم و این نشان دهنده اوج ارادت این شهید گرانقدر به امام حسین(ع) است.