به گزارش خبرگزاری مهر، پنجاهویکمین نشست شاهنامهپژوهی تخصصی با موضوع دوران پادشاهی نوذر برگزار شد و شاهنامهپژوهان در آن، ابعاد تاریخی، حقوقی و سیاسی ـ اجتماعی این بخش از شاهنامه را بررسی کردند.
محمد رسولی، شاهنامهپژوه، در این نشست گفت: برخیها که فقط شاهنامه را از نگاه و دریچه ادبی میبینند، برایشان پرسش است که چرا ما این نکات را از شاهنامه میگوییم، در حالی که اصل شاهنامه همان نکات تاریخی، حقوقی و سیاسی ـ اجتماعی آن است.
او افزود: اینکه بدانیم یک جامعه سیاسی به نام ایران در دوردستهای تاریخ چگونه بوده و با چه سازوکار حقوق سیاسی اداره میشده، به کار هر زمان ایرانیان میآید.
رسولی با اشاره به داستان نوذر گفت: در این داستان، منافع ملی و منفعت ایران جایگاهی اساسی دارد و باید بر ملاحظات دیگر ترجیح داده شود. این مفاهیم در دورههای مختلف تاریخ ایران قابل پیگیری است و در نهضت مشروطیت نیز نشانههایی کامل از توجه به ایران، منافع ملی و آگاهی تاریخی دیده میشود.
در ادامه، هوشنگ طالع، شاهنامهشناس و نویسنده کتاب تاریخ تمدن ایران ، نیز درباره جایگاه شاهنامه در نهضت مشروطیت گفت: هنگام نهضت مشروطیت همه سران آن قیام با شاهنامه آشنا بودند و با شاهنامهخوانی به طرف تهران برای حفظ تمامیت ایران و منافع ملی میآمدند.
او با اشاره به حساسیت امروز جامعه نسبت به موجودیت و تمامیت ارضی ایران، این نگاه را در شعار، چو ایران نباشد، تن من مباد، بازتابیافته دانست.
در این نشست همچنین موضوع خودآگاهی ملی ایرانیان و تداوم مفهوم ایران در روایتهای شاهنامه مورد بررسی قرار گرفت.
نشستهای شاهنامهپژوهی تخصصی به دبیری محمد رسولی در اواخر هر ماه، با حضور شاهنامهپژوهان برگزار میشود و در آنها داستانها و دورههای مختلف شاهنامه از منظرهای ادبی، تاریخی، فرهنگی و حقوقی مورد بررسی قرار میگیرد.
نظر شما