به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مایند بادی گرین، محققان یک گونه باکتری خاص را شناسایی کردند که به نظر می رسد ارتباط نزدیکی با قدرت عضلانی داشته باشد و حتی ممکن است بر نوع فیبرهای عضلانی بدن تأثیر بگذارد.
برای بررسی اینکه آیا میکروبیوم های خاصی ممکن است بر عملکرد ماهیچه ها تأثیر بگذارند، محققان نمونه های مدفوع را از دو گروه تجزیه و تحلیل کردند:
۹۰ جوان سالم بین ۱۸ تا ۲۵ سال
۳۳ بزرگسال ۶۵ ساله و بالاتر
سپس تیم چندین شاخص آمادگی جسمانی را اندازه گیری کرد. شرکت‌کنندگان تست‌های قدرت گرفتن اشیا با دست، ارزیابی‌های پرس پا و پرس نیمکت و تست VO۲ max را انجام دادند، معیاری از آمادگی قلبی تنفسی که نشان‌دهنده میزان کارآمدی بدن از اکسیژن در طول تمرین است.
هدف این بود که ببینیم آیا باکتری خاصی در میکروبیوم روده به طور مداوم با عضلات قوی تر یا عملکرد بهتر مرتبط است یا خیر.
از میان همه میکروب‌های شناسایی‌شده، یک گروه برجسته بود: رزبوریا، یک گونه از باکتری‌ها که قبلاً برای تولید اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه مفید در روده شناخته شده بود.
اما در این گروه، یک گونه به طور خاص توجه محققان را به خود جلب کرد، Roseburia inulinivorans.
افراد مسن‌تری که سطوح قابل تشخیص این باکتری را داشتند، ۲۹ درصد قدرت بیشتر در دست گرفتن اشیا در مقایسه با آن‌هایی که این باکتری را نداشتند، نشان دادند. در بزرگسالان جوان تر، سطوح بالاتری از همان میکروب با قدرت گرفتن قوی تر و حداکثر VO۲ بالاتر مرتبط بود.
جالب اینجاست که سایر گونه‌های رزبوریا الگوی یکسانی را نشان نمی‌دهند، که بیانگر این است که باکتری‌های مختلف در یک خانواده ممکن است به روش‌های متفاوتی بر سلامت عضلات تأثیر بگذارند.
برای بررسی اینکه آیا این باکتری واقعاً ممکن است باعث تغییر در عملکرد عضلانی شود، محققان یک آزمایش را روی موش ها انجام دادند.
پس از کاهش موقت میکروب های روده حیوانات با آنتی بیوتیک، دانشمندان گونه های مختلف رزبوریا را یک بار در هفته به مدت هشت هفته وارد میکروبیوم موش ها کردند.
نتایج شگفت انگیز بود. موش هایی که R. inulinivorans دریافت کردند حدود ۳۰ درصد قدرت چنگ زدن بیشتری نسبت به گروه کنترل داشتند. جالب‌تر اینکه ماهیچه‌های آنها تغییرات ساختاری را نشان دادند.
به طور خاص، موش‌ها نسبت بیشتری از فیبرهای عضلانی نوع II داشتند، نوعی که مسئول حرکات انفجاری مانند دوی سرعت، پریدن و بلند کردن وزنه‌های سنگین است. فیبرهای عضلانی آنها نیز به طور کلی بزرگتر بود.
محققان همچنین تغییراتی را در مسیرهای متابولیک درگیر در تولید انرژی عضلانی مشاهده کردند که نشان می‌دهد باکتری ممکن است بر نحوه پردازش سوخت بافت عضلانی تأثیر بگذارد.
این یافته ها از ایده "محور روده-عضله" پشتیبانی می کند، که در آن میکروب های موجود در دستگاه گوارش به تنظیم متابولیسم و قدرت عضلات کمک می کنند.
قبل از اینکه افراد به سمت مصرف مکمل ها تشویق شوند، مهم است که توجه داشته باشید که این تحقیق هنوز مقدماتی است. این مطالعه ارتباط قوی را نشان می دهد، اما ثابت نمی کند که افزایش این باکتری به طور مستقیم قدرت را در انسان افزایش می دهد.
مطالعات طولانی مدت هنوز برای تعیین اینکه آیا سطوح بالاتر R. inulinivorans به طور فعال عملکرد عضلانی را بهبود می بخشد یا صرفاً منعکس کننده سایر رفتارهای سالم است که از قدرت پشتیبانی می کند، مورد نیاز است.
در حال حاضر چندین راه اثبات شده برای حمایت از باکتری های مفید روده وجود دارد که ممکن است به طور غیرمستقیم برای سلامت عضلات نیز مفید باشد:
۱. غذاهای غنی از فیبر بیشتر بخورید
گونه های رزبوریا بر روی الیاف قابل تخمیر رشد می کنند. غذاهایی مانند جو، لوبیا، عدس، پیاز، سیر و مارچوبه به تغذیه میکروب‌هایی کمک می‌کنند که ترکیبات مفیدی برای متابولیسم و التهاب تولید می‌کنند. همچنین، مصرف یک مکمل فیبر با کیفیت بالا را در کنار یک رژیم غذایی سالم در نظر بگیرید.
۲- تمرینات قدرتی را در اولویت قرار دهید
تمرین قدرتی مطمئن ترین راه برای حفظ توده و قدرت عضلانی است، به خصوص با افزایش سن. به اسکات، لانژ، فشار و تمرینات مقاومتی فکر کنید که به تدریج عضلات شما را به چالش می کشند.
۳. از تنوع کلی میکروبیوم پشتیبانی کنید
یک رژیم غذایی متنوع و غنی از گیاهان، غذاهای تخمیر شده و مواد کامل به پرورش میکروبیوم روده متنوع‌تر کمک می‌کند، چیزی که به شدت با پیامدهای سلامتی بهتر مرتبط است.
نکته کلیدی: قدرت عضلانی همواره از دریچه تمرینات ورزشی و تغذیه بررسی می‌شده است. این پژوهش جدید نشان می‌دهد که عامل کلیدی دیگری نیز ممکن است در کار باشد؛ میکروب‌هایی که در روده شما زندگی می‌کنند.
البته، این یافته‌ها جایگزین اصول بنیادینی همچون تمرینات قدرتی (وزنه‌زدن)، مصرف پروتئین و استراحت کافی نمی‌شوند؛ بلکه بُعد جدیدی به این بحث می‌افزایند که شایسته توجه است. آنچه به روده خود می‌رسانید، ممکن است سلامت عضلاتتان را به گونه‌ای تحت تأثیر قرار دهد که تغییرات آن، مدت‌ها پیش از آنکه در باشگاه و هنگام کار با وزنه متوجه‌شان شوید، در سطح سلولی رخ داده باشند.
نظر شما