اکبر محرابی در گفتگو با خبرنگار مهر در کرج اظهار داشت: اگر دانشجویان این بخش از بین روستاییان و کشاورزان انتخاب شوند، مشکلات اولیه شناخت محیط کشاورزی را نداشته و آموزه ها به صورت تجربی نیز اجرا می شود و این امر نتایج مطلوبی را در پی خواهد داشت.
وی افزود: در بخش پژوهش نیز باید دانشجویان این رشته در تماس مستقیم، مستمر و بلافصل با کشاورزان قرار گیرند تا اصلی ترین مسائل و مشکلات این قشر به صورت شایسته مورد بررسی قرار گیرد.
محرابی در خصوص نسبت بین بخش بنیادی و کاربردی آموزشهای کشاورزی یادآور شد: در بخش کاربردی باید بین 70 تا 80درصد سهم و در بخش بنیادی بین 20 تا 30 درصد سهم به آموزشهای کشاورزی اختصاص یابد و در این صورت است که فرآیند آموزش و پژوهش کامل شده و به سوی هدف مشخصی پیش خواهد رفت.
این محقق بیان داشت: هدفمند شدن آموزش نیازمند توجه به مراکز اجرایی است که دانش آموختگان بخش باید در آنجا آموخته های خود را ارائه دهند و مهمترین این مراکز وزارت جهاد کشاورزی است.
محرابی عنوان کرد: بدنه دستگاه اجرایی در بخش کشاورزی با دانشگاه ها ناسازگار است و هر یک با دیدگاه ها و افکار و روشهای خود مشغول فعالیت در این بخش هستند و برای جلوگیری از موازی کاری و رفع مشکلات باید پیوندی بین مراکز اجرای با یکدیگر و مراکز اجرایی با دانشگاه ها برقرارشود.
این عضو هیئت علمی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی گفت: مرکز تمام مدیریتها و سیاستها نیروی انسانی دانشگاه است و ساختار سلسله مراتب دانشگاهی باید به ترتیب کارشناس، مربی، استادیار، دانشیار و استاد باشد در حالیکه در حال حاضر اینگونه نیست و بخش زیرین این ستون خالی است و علاوه بر ساختار عمودی در ساختار افقی هم دانشگاه باید متناسب با شرایط داخلی انعطاف پذیر باشد تا علم از توسعه لازم برخوردار شود.
وی در پایان عنوان کرد: در خصوص اشتغال در بخش کشاورزی به دلیل ماهیت و خصلت این بخش باید تجدیدنظر شود چون هر نوع از ماشین آلات کشاورزی که وارد بخش کشاورزی شود بخشی از اشتغال زایی نیز از بین می رود.
نظر شما