امرالله احمدجو: برنامه هاي تلويزيوني نبايد منطبق با سليقه عامه مردم باشد

امرالله احمدجو، نويسنده و كارگردان تلويزيون درباره جايگاه و وضعيت برنامه هاي سرگرم كننده در ميان آثار تلويزيوني، ضمن بيان اين مطلب به خبرنگار " مهر" گفت:  سرگرمي صرف در زمينه برنامه هاي تلويزيوني مفهوم ندارد. حتي ما وقتي يك مسابقه تلويزيوني را تماشا مي كنيم، علاوه بر اينكه بايد اين مسابقه سرگرم كننده و هيجان انگيز باشد، بايد به سطح اطلاعات عمومي و آگاهي هاي بيننده هم كمك كند. در غير اين صورت برنامه كسل كننده و بي فايده خواهد بود. يك مجموعه تلويزيوني هم اين گونه است بايد ضمن اينكه از نظر مسايل تكنيكي و بصري نظر مخاطب را به خود جلب كند و او را پاي تلويزيون  بنشاند، اگر به انتقال مفهومي مناسب شأن بينندگان نپردازد، در لايه هاي زيرين خود مخرب عمل مي كند.
وي در ادامه خاطر نشان كرد:  وقتي بحث از برنامه تلويزيوني سرگرم كننده پيش مي آيد، صحبت از سليقه مي شود. سليقه مخاطب تلويزيوني قابل احترام و نيازمند شناسايي است، اما اگر قرار باشد يك برنامه تلويزيوني جز به سرگرمي مطلب ديگري را ارايه نكند، اثر با افت مواجه مي شود. چون جذابيت و جالب توجه بودن هر برنامه اي دو وجه دارد و اگر جنبه آموزنده و مفيد بودن آن رعايت نشود، ضد خود عمل خواهد كرد و بخش عمده اي از مخاطبان را از دست مي دهد.
كارگردان مجموعه تلويزيوني " روزي، روزگاري " در ادامه خاطر نشان كرد:  يك اثر تلويزيوني اگر از ساختار محكم و درستي برخوردار باشد، خود به خود محتواي مناسب را نيز همراه مي كند. اما به هر حال اين مساله از اهميت زيادي برخوردار است كه ساخت يك برنامه تلويزيوني به دست چه كسي سپرده مي شود. چه مسيري را طي مي كند تا به مرحله توليد برسد و چگونه مديري شرايط لازم براي ساخت اين اثر را مهيا مي كند. اگر ميزان سليقه سازندگان برنامه با تامين كنندگان مالي آن هماهنگ باشد و همه عوامل براي توليد يك اثر با كيفيت و مفيد گام بردارند، بدون شك محصول نهايي قابل اعتنا از آب در خواهد آمد.
احمدجو با اشاره به اينكه ارزيابي و سنجش كيفي آثار از اهميت زيادي برخوردار است، تاكيد كرد:  متاسفانه ارزيابي صحيحي از آثار تلويزيوني وجود ندارد و بدون برخورداري از مبناي مشخصي، برنامه ها مورد سنجش قرار مي گيرند. براي نمونه استقبال بينندگان از يك مجموعه تلويزيوني ملاك موفقيت و كيفيت برنامه محسوب مي شود. در حالي كه يكي از مجموعه هاي تلويزيوني كه از تحرك و تعليق هم برخورداربوده و با استقبال بيننده هم مواجه شده بود، اشكال هاي زيادي در زمينه توليد و ساختار داشت كه كاملا" مشخص و بارز به نظر مي رسيد. اصولا" سليقه عمومي مردم را برنامه هاي تلويزيوني مي سازند. توليد برنامه هاي بي كيفيت و سطحي هر چند كه با اقبال عمومي روبرو شوند، ملاك صحيحي براي مطلوب بودن برنامه نيست. چون آثار تلويزيوني بايد در جهتي گام بردارند كه سطح سليقه عمومي جامعه ارتقا يابد و به سمت تماشاي آثار تفكر برانگيز و انديشه گرا سوق يابد. هماهنگ بودن برنامه با سليقه مخاطب و منتقدان صحيح و منطقي نيست.
كارگردان مجموعه تلويزيوني " تفنگ سرپر" راجع به حجم آثار سرگرم كننده در تلويزيون اعتقاد دارد:  به نظر من تاحدودي تعداد اين نوع برنامه ها زياد است و نبايد برنامه هاي بيشتري دراين زمينه توليد شود. چون در حال حاضر ساخت اين نوع آثار در مرحله اي است كه به نوعي تعادل مي رسد. مهمتر اينكه اگر قرار باشد برنامه هاي سرگرم كننده اي از نوع مجموعه هاي روتين شبانه توليد شود كه برخي از آنها حتي به اندازه يك مسابقه سرگرم كننده و آموزنده نيست، بعد از مدتي تلويزيون تعدادي از بينندگن خود را از دست خواهد داد. چون تلويزيون به اين شكل آرام آرام به سمت كسل كننده بودن پيش مي رود و اهميت و مفيد بودن خود را از دست مي دهد.
وي درباره ويژگي هاي يك مجموعه تلويزيوني سرگرم كننده خوب و قابل اعتنا توضيح داد:  ساختار صحيح و توجه به مضمون ارايه شده در قالب اثر مي تواند ارايه يك مجموعه خوب تلويزيوني را نويد بدهد. در اين ميان نوآوري و خلاقيت هم اهميت خود را دارد. البته گاهي يك مجموعه فقط به اين خاطر كه از تماشاي آن به نوعي دچار عادت مي شود، بسياري از مشكلات ساختاري و مفهومي اثر را نمي بيند و بي سليقگي كارگردان و سطح كيفي پايين اثر را متوجه نمي شود. البته در ميان برنامه هاي سرگرم كننده تلويزيوني هم هنرمنداني هستند  كه با بودجه اندك و شرايط دشوار توليد آثاري مفيد و در خور توجهي را از خود به جاي مي گذارند. كه بسياري از اين نوع برنامه ها را مي توان در ميان آثاري كه براي گروه سني كودك و نوجوان ساخته مي شود، جستجو كرد. همچنين طي چند ماه اخير مجموعه تلويزيوني " خانه به دوش " هم از ويژگي هاي مثبت ساختاري برخوردار است.