۲۴ مهر ۱۳۹۰، ۱۲:۴۲

"شادی" رسیدن به فضیلت است

"شادی" رسیدن به فضیلت است

فیلسوف اخلاق معاصر و استاد فلسفه دانشگاه نتردام با اشاره به اینکه از منظر آکوئیناس شادی بعنوان رسیدن و حصول به فضایل تعریف می‌شود، گفت: این فضیلت و این تعریف از شادی مفهوم سهل الهضمی برای انسان قرن بیست و یکم نیست.

به گزارش خبرگزاری مهر، السدایر مک اینتایر در درسگفتار سالانه آکوئیناس که در کالج سنت ماری آمریکا برگزار شد به بررسی شیوه‌های حصول حقیقت از منظر توماس آکوئیناس پرداخت.

توماس آکوئیناس سال 1225 میلادی در "روکاسکا" نزدیک "آکوئینو" در ایتالیا به دنیا آمد. او یکی از بزرگترین متکلمان و فیلسوفان مسیحی است که اعتقاد به همراهی عقل و ایمان دارد.

مک‌اینتایر سهم بسزایی در فلسفه اخلاق، فلسفه سیاسی و تاریخ فلسفه و الهیات داشته است. کتابهای او با عناوین "تاریخ مختصر اخلاق" و "بررسی نظریه اخلاق" نقش مهمی در حوزه اخلاق ایفا کرده است. مک‌اینتایر استاد دانشگاه‌های آکسفورد، پرینستون و دوک و رئیس انجمن فلسفه آمریکا نیز بوده است.

مک اینتایر در این درسگفتار روشهایی که بر اساس آن آکوئیناس برای مواجهه با فلسفه برمی‌گزید را مورد بررسی قرار داد و گفت: توماس آکوئیناس ابتدا به مخاطبان و خوانندگان نتایج اشتباهی که فیلسوفان قبل از او مرتکب آن شدند را متذکر و یادآور می‌شد.

وی گفت: این روش برای این بود تا مخاطبان و خوانندگان با مباحث جریان دار فلسفی آشنا و در آن درگیر شوند. همه ما به عنوان ابنای بشر و نوع انسان به دنبال حقیقت هستیم. برای رسیدن به این حقیقت گاهی مسیر اشتباه نیز طی می‌شود.

آکوئیناس در آثار خود به این موضوع پرداخته که چگونه انسان به لحاظ طبیعی تمایل و کشش به شادی دارد. از منظر آکوئیناس شادی به عنوان رسیدن و حصول به فضایل تعریف می‌شود.

از جمله این فضایل به ویژه باید از منظر آکوئیناس سعادت را نام برد. این فضیلت و این تعریف از شادی مفهوم سهل الهضمی برای انسان قرن بیست و یکمی نیست.

در گذر زمان و در طول تاریخ اندیشه شاهد هستیم که شادی به مفهومی روانشناختی تبدیل شده است. به عبارت دیگر شادی به حالتی روانی تبدیل شده است.

وی معتقد است که انسان امروز بهره کمتری از شادی برده است. انسان امروز متحمل بار سنگین شادی است و از اینکه ناشاد باشد احساس شرمساری می‌کند. این باعث شده تا او به نحو مبالغه آمیزی بر شاد بودن بی اساس تأکید کند.

مک اینتایر بر این اساس از همه مردم و به ویژه دانشجویان می‌خواهد که این احساس که همواره و در همه جا باید شاد بود را مورد نقد جدی قرار دهند.

او میان این احساس شاد بودن افراطی و فضیلت ارتباط برقرار می‌کند و از رهگذر آن خواهان توجه به فضیلت است.

کد مطلب 1433882

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • captcha