نگاهي به سنتهاي مسيحيت در روز عيد پنجاهه

به گزارش خبرنگار مهر، مسيحيان هفت هفته پس از عيد پاك در اواسط يا اواخر بهار در نيم كره شمالي زمين و اواخر يا اواسط پاييز در نيم كره جنوبي زمين را به عنوان عيد پنطيكاست جشن مي گيرند.

پنطيكاست واژه اي يوناني به معناي پنجاهه است و در زبان انگليسي - به ويژه در بريتانيا - به عنوان ويتسان ( ويتساندي) و در زبان انگليسي قديمي به يكشنبه سفيد - اشاره به رداهاي سفيد افرادي كه پنجاه روز پيش يعني در روز عيد پاك غسل تعميد داده شده اند - شهرت دارد . در حالي كه برخي از منابع اعلام كرده اند كه واژه "ويت" به حكمت (wisdom) اشاره مي كند كه يكي از موهبت هاي نزول روح القدس در عيد پنجاهه است.

خاستگاه عيد پنطيكاست را به جشن شاووعوت  كه پنجاه روز پس از عيد پسح و به مناسب نزول ده فرمان ميان قوم يهود برگزار مي شود مربوط مي دانند. اگرچه اين جشن يهود در ابتدا با فصل برداشت اولين محصول همراه بود، در مسيحيت چنين ارتباطي از ميان رفته و علت برگزاري آن به نزول روح القدس نسبت داده مي شود. اين در شرايطي است كه هر دو رويداد از لحاظ معنوي مرتبط هستند.

كليساهاي پنطيكاستي، كاتوليكها روم و كاتوليكهاي شرقي چهارم ژوئن( 14 خرداد ماه) را به عنوان عيد پنجاهه يا گلريزان جشن مي گيرند ، در حالي كه كليساي ارتدكس داراي تقويم كليسايي متفاوتي بوده و يك هفته بعد در روز 11 ژوئن (21 خرداد) ماه جشن پنجاهه را برگزار مي كنند. مراسم عبادي چنين روزي بسيار رسمي برگزار مي شود . اكثر مسيحيان اين روز را به عنوان تولد كليسا تلقي مي كنند( لحظه اي كه بنياد هاي كليسا كامل مي شود).

سنتها

در ايتاليا رسم بوده است كه گلبرگهاي گل رز را از سقف كليساها پخش كنند، از اين رو يكي از نامهاي اين جشن مسيحي گلريزان است . در سيسيل ايتاليا ويتساندي را پسچا روستوم مي ناميدند كه به پسچا روسا تغيير پيدا كرده و به لباس قرمز رنگ روحانيون در چنين روزي اشاره داشته است.

در فرانسه اين سنت مرسوم بوده است كه در هنگام برگزاري مراسم عيد پنجاهه در شيپورها بدمند  تا صداي باد قدرتمندي كه زمان نزول روح القدس وزيد را تداعي كند.

در انگلستان اشراف زادگان در چنين روزي به مسابقات اسب سواري مشغول مي شدند و مردم سراسر كشور به شادماني مي پرداختند و نمايشنامه هايي را اجرا مي كردند.

در كليساهاي شرقي ، در شامگاه روز عيد پنجاهه مراسم ركوع و سجده به همراه نيايشهاي منظوم و قرائت كتاب مزامير برگزار مي شود.

روسها نيز در چنين روزي گل و شاخه هاي سبز در دست مي گيرد و يك هفته پيش از آن را به عنوان "هفته سبز" جشن مي گيرند.

روز پس از عيد پنجاهه

روز دوشنبه پس از عيد پنجاهه در اكثر نقاط اروپا يك روز تعطيل محسوب مي شود و در انگلستان، ولز و ايرلند به ويت ماندي شهرت دارد كه مراسم ويژه آن در ايسلند، نروژ، دانمارك، هلند، بلژيك بخشهايي از سوئيس، آلمان و مجارستان نيز برگزار مي شود.

از سال 1967 در انگلستان روز دوشنبه پس از عيد پنجاهه را به عنوان تعطيلي رسمي تلفي نمي كنند ، از سال 2005 فرانسه قانوني را كه چنين روزي را تعطيل اعلام كرده بود لغو كرد و موجبات اعتراضهاي گسترده اي را در اين كشور فراهم كرد. چنين قانوني در سوئد نيز به تصويب رسيده است.

عيد پنجاهه در كتاب مقدس

كتاب "اعمال رسولان" در باب دوم ، آيه يك تا چهار درباره اين عيد آورده است : "هفت هفته پس از مرگ و زنده شدن مسيح روز "پنطيكاست" فرارسيد. به اين روز عيد پنجاهم مي گفتند، يعني پنجاه روز پس از عيد پسح. در اين روز يهوديان نوبرغله خود را به خانه خدا مي آوردند. آن روز، وقتي ايمان داران دور هم جمع شده بودند ناگهان صدايي شبيه به صداي وزش باد در هوا پيچيد و خانه را پر كرد. سپس چيزي شبيه زبان هاي آتش برسرشان شعله ور شد. آنگه همه از روح القدس پرشدند و براي اولين بار شروع به سخن گفتن به زبانهايي كردند كه با آنها آشنايي نداشتند، زير روح پاك خدا اين قدرت با را به آنها داد ".