سند ملی آموزش زبان و ادبیات فارسی تدوین شد

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از بنیاد ملی نخبگان، طراحی سند ملی آموزش زبان فارسی با هدف کیفی سازی برنامه ریزی زبان، برنامه ریزی زبان آموزی و نظام مدیریتی  و اجرایی پویا و همچنین هدف آرمانی توسعه زبان فارسی به عنوان زبان علم و فرهنگ در داخل و خارج کشور با پشتیبانی صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران معاونت علمی انجام شد.

در واقع هدف از این پژوهش این است است که با مبنا قراردادن سندهای بالادستی اعم از قانون اساسی، سند چشم انداز و نقشه جامع علمی کشور، استانداردها و راهبردهای ویژه ای برای شفاف سازی کلیه فعالیت های آموزش زبان فارسی ارائه شود.

بنابراین با توجه به اهمیت موضوع روشی ترکیبی متشکل از دو روش تحلیل محتوا و خبرگی آموزشی برای انجام این پژوهش استفاده شد. در نهایت نیز سیمای کنونی برنامه ریزی زبان و برنامه ریزی زبان آموزی در ایران و پیشنهاد استفاده از چارچوب مرجع زبان آموزی اتحادیه اروپا با توجه به ویژگی های فرهنگ ملی ایران به عنوان نتیجه ارائه شد.

این پژوهش راهگشای تدوین «سند ملی آموزش زبان فارسی» است که دستمایه اصلی تصمیم گیری های مدیریتی، برنامه ریزی و اجرایی است و راه را برای وحدت رویه در این امر مهم هموار خواهد کرد.

همچنین برای پیاده سازی سند، لازم است سامانه مجازی باعنوان «شبکه ملی آموزش زبان و فرهنگ ایران» طراحی و پیاده سازی شود و روند فعالیت نهادها و موسسات مسئول به طور شفاف در شبکه قابل ملاحظه و پایش باشد.

برای پیشبرد و ارتقاء جایگاه زبان فارسی در سطح ملی و بین المللی با توجه به اصول علمی و استاندارد جهانی برای برنامه‌ریزی آموزش زبان فارسی به فارسی زبانان و غیرفارسی زبانان در حیطه‌های گوناگونی چون انتخاب الگوی مناسب برنامه درسی،نیاز سنجی آموزشی ،گزینش و انتخاب محتوای آموزشی ، ارزیابی زبان‌آموزان و تربیت معلم و مدرس، می‌تواند نتایج مفید و مطلوبی را به همراه داشته باشد.

بر اساس یافته های این تحقیق بهترین چارچوبی که می تواند راهنمای توسعه علمی امر زبان آموزی در ایران قرار گیرد ،چارچوب مرجع برنامه ریزی زبان اروپاست. این چارچوب کاملاً توصیفی است و به تجویز و ارائه دستورالعمل نمی‌پردازد. همچنین نسبت به زبان خنثی است، یعنی داده‌های زبانی خاصی در آن لحاظ نشده و لازم است برای هر زبان خاصی مورد تعبیر و تفسیر قرار گیرد.

یکی از مزیت های دیگر  آن این است که بافت زبانی و آموزشی خاصی را مورد تاکید و توجه قرار نداده است، بنابراین با توجه به نیازها و محدودیت‌های ویژه هر بافت زبانی و آموزشی می‌توان آن را مورد تعبیر و استفاده قرار داد.