یادداشت مهمان_سید رضا موسوی، پژوهشگر حوزه فرق و ادیان؛ اعتراض در هر جامعهای میتواند نشانهای از پویایی اجتماعی و مطالبهگری مردم باشد. اما هنگامی که اعتراضات از مسیر قانونی و مدنی خارج شده و به آشوب و اغتشاش تبدیل میشوند، دیگر نمیتوان آن را صرفاً یک حرکت مردمی دانست. در این نقطه، نقش فرقههای انحرافی و جریانهای وابسته به بیگانگان پررنگ میشود. این گروهها با ادعای دوستی و حمایت از مردم ایران، در عمل به ابزار دست قدرتهای خارجی تبدیل شدهاند؛ دلار و حمایت رسانهای از غرب دریافت میکنند و در زمین دشمنان ایران بازی میکنند. هدف اصلی آنها نه اصلاح امور، بلکه ضربه زدن به انسجام ملی و تضعیف کشور است. مطالعات نشان میدهد سران فرقهها تلاش میکنند تا اعتراضات مردم را به سمتی هدایت کنند که به بحران امنیتی در کشور تبدیل شود.
رصد فعالیتهای رسانهای فرقههای انحرافی از جمله بهائیت، مسیحیت صهیونیستی، عرفانهای کاذب، دراویش اپوزیسیون و تندرو و.. در اغتشاشات سالهای گذشته و برخی از آشوبهای این روزها در کشورمان حاکی از آن است که این فرقهها با سوءاستفاده از فضای اجتماعی و رسانهای تلاش کردهاند تا اعتراضات طبیعی و مردمی را به سمت اغتشاش و آشوب سوق دهند. آنها با تحریک مردم برای حضور در خیابانها، دقیقاً به پیاده سازی اهداف غرب در ایران اسلامی کمک میکنند.
اکنون به چند محور مهم در نقشآفرینی این فرقهها اشاره میشود:
۱. تحریک و سازماندهی مردم
رسانههای وابسته به این فرقهها تلاش میکنند تا با استفاده از شبکههای اجتماعی و پیامرسانها، مردم را به حضور در خیابانها تشویق کنند. آنها فضای هیجانی و احساسی ایجاد میکنند تا افراد بدون تحلیل عقلانی وارد میدان شوند. همچنین از برخی مشکلات اقتصادی و اجتماعی به عنوان سوختی برای تحریک احساسات بهره میبرند.
۲. بزرگنمایی اغتشاشات
این رسانهها تصاویر و فیلمهای گزینشی منتشر میکنند تا جمعیت اندک را گسترده نشان دهند. آنها تلاش میکنند تا با استفاده از تکنیکهای رسانهای، آشوبهای کوچک را به بحران ملی تبدیل میکنند.هدف این بزرگنمایی، القای بیثباتی و ناامنی در کشور است.
۳. قهرمانسازی از اغتشاشگران
در این رسانهها افراد قانونشکن و خشونتطلب را به عنوان "قهرمانان ملی" معرفی میکنند. همچنین با ساختن روایتهای احساسی، چهرههای آشوبگر را تطهیر کرده و آنها را نماد شجاعت جلوه میدهند. این اقدام، در واقع تلاش برای مشروعیتبخشی به خشونت و بینظمی است.
۴. انقلاب مردمی نامیدن آشوبها
با تحریف واقعیت، اغتشاشات را "انقلاب مردمی" معرفی میکنند. این رسانهها نقش هدایت و حمایت خارجی را نادیده گرفته و وانمود میکنند که حرکتها خودجوش است. این دروغ بزرگ نیز، برای فریب افکار عمومی و جذب حمایت بینالمللی طراحی شده است.
۵. آموزش روشهای اغتشاشگری
این رسانهها دستورالعملهای تخریب اموال عمومی، حمله به نیروهای انتظامی و ایجاد آشوب را منتشر کرده و تجربیات آشوبهای دیگر کشورها را به داخل ایران منتقل میکنند. آنچه مشخص است این آموزشها نشاندهنده برنامهریزی دقیق و سازمانیافته برای بیثباتی است.
۶. سیاهنمایی وضعیت ایران
در این رسانهها مشکلات اقتصادی و اجتماعی را بزرگنمایی کرده و دستاوردها را نادیده میگیرند و ضمن القای ناامیدی، تلاش میکنند اعتماد مردم به آینده کشور را از بین ببرند. هدف اصلی این کار، ایجاد شکاف میان مردم و حاکمیت است.
۷. کشتهسازی و بهرهبرداری تبلیغاتی
در این فرقهها با تحریک درگیریها، زمینه کشته شدن افراد را فراهم میکنند. سپس قربانیان را به عنوان "شهیدان آزادی" معرفی کرده و احساسات عمومی را تحریک میکنند. این روش، یکی از قدیمیترین تاکتیکهای جریانهای وابسته برای مشروعیتبخشی به آشوبهاست.
۹. تحریک قومیتها و گروههای مذهبی
در رسانههای فرقهای مانند سایر رسانههای ضد ایرانی و ضد اسلامی، اختلافات قومی و مذهبی را دامن میزنند تا انسجام ملی تضعیف شود. کرد، لر، بلوچ و اهل سنت را هدف قرار داده و تلاش میکنند شکافهای اجتماعی را عمیقتر کنند. این اقدام، بخشی از پروژه تجزیهطلبی و تضعیف وحدت ملی است.
۱۰. تخریب مسئولین و نهادهای رسمی
در رسانههای فرقهای شخصیتها و مسئولان کشور را هدف حملات تبلیغاتی قرار داده و با بیاعتبار کردن نهادهای قانونی، تلاش میکنند مشروعیت نظام را زیر سوال ببرند. این تخریبها، زمینهساز بیاعتمادی عمومی و آشوبهای بیشتر است.
بر این اساس فرقههای انحرافی با بهرهگیری از حمایتهای خارجی و روشهای تبلیغاتی پیچیده، تلاش زیادی برای تخریب اسلام و نظام مقدس جمهوری اسلامی دارند. آنها با بزرگنمایی مشکلات، تحریک احساسات، قهرمانسازی از آشوبگران و کشتهسازی، تلاش دارند ایران را بیثبات نشان دهند. هوشیاری مردم و شناخت این روشها میتواند مانع از تحقق اهداف دشمنان شود و مسیر اعتراضات قانونی و مدنی را از اغتشاشات مخرب جدا سازد.
نظر شما