روایت رزمنده ۷۵ ساله گیلانی که پرچم را زمین نمی گذارد

خبرگزاری مهر، گروه استانها - هما اکبری: شب از نیمه گذشته است، اما میدان شهدای ذهاب رشت هنوز نفس می‌کشد. جمعیتی که نه برای تماشا، که برای حضور آمده‌اند. پیر و جوان، زن و مرد، کودک و کهنسال، هر کدام با پلاکاردی، پارچه‌ای یا فقط با همان دلی که سال‌هاست در این سرزمین تپیدن را یاد گرفته است.

در گوشه‌ای از این جمعیت پرشور، مردی ایستاده که قامتش هرچند خمیده شده اما پرچمی را محکم در دست دارد. او پرچم را بالا نگه داشته، نه برای دیده شدن، که برای نشان دادن اینکه هنوز ایستاده است.

این رزمنده ۷۵ ساله گیلانی، روایتگر نسلی است که از نخستین روزهای انقلاب در کنار مردم بوده، جنگ و سختی، کمبود و تهدید را تجربه کرده، اما هرگز باورهایش را زمین نگذاشته است.

دعوت به قرارگاه رسانه‌ای شهید نائینی

او را که در حاشیه اجتماع مشغول پرچم‌گردانی بود، به قرارگاه رسانه‌ای شهید نائینی دعوت کردیم. قرارگاهی که به یاد سردار شهید علی محمد نائینی، از چهره‌های شاخص عرصه تبلیغات و اطلاع‌رسانی سپاه در میدان شهدای ذهاب رشت برپا شده و نام «روایت حضور» را بر خود دارد.

با گام‌های تند، اما استوار به سمت قرارگاه آمد. خستگی در چهره‌اش نبود. نگاهش روشن بود؛ همان روشنی که در چشم‌های مردانی دیده می‌شود که از میان آتش و فولاد عبور کرده‌اند.

اسمم را برای دفاع از ایران عزیز نوشتم

پشت تریبون قرارگاه که نشست، صدایش را که همچنان استواری سال‌های دفاع مقدس را در خود دارد، اینگونه بلند کرد: اسمم را برای دفاع از ایران عزیز نوشتم. من رزمنده دفاع مقدس هستم و هنوز هم وظیفه‌ام را فراموش نکرده‌ام.

او که نخواست نامش فاش شود، با صلابت از روزهایی گفت که جوانان این سرزمین بی‌ادعا به جبهه‌ها می‌رفتند: «آن روزها کسی منتظر پول و مقام نبود. می‌رفتیم چون می‌دانستیم اگر نرویم، ناموس و میهنمان در خطر است. امروز هم همین است. تهدیدها شکل عوض کرده، اما ماهیت یکی است. دشمن همان دشمن است و ایمان مردم همان ایمان.»

روحیه فداکاری هنوز زنده است

وی با اشاره به خاطرات میدان شهدای ذهاب که هنوز در ذهنش نقش بسته، افزود: «روحیه فداکاری در مردم همچنان زنده است. همان‌طور که مردم گیلان در دوران جنگ، طلا و دارایی خود را برای جبهه می‌دادند، امروز هم مردم از هر سن و طبقه‌ای در صحنه حضور دارند. به این مردم افتخار می‌کنم؛ پیر و جوان، کوچک و بزرگ، همه کنار هم هستند.»

رزمنده گیلانی با حسرتی عمیق از آرزوی دیرینه‌اش گفت: کاش فدای آقا می‌شدم؛ نه فقط من، خانواده‌ام، همه و همه. آقا سکان کشتی را دست گرفتند و ما هم تا آخرین قطره خون پای عهدمان می‌ایستیم.

این صحنه‌ها مرا به کربلا می‌برد

چشمانش که به جمعیت خیره می‌شود، نمناک می‌گردد. با صدایی لرزان، اما پرصلابت گفت: این صحنه‌ها مرا به کربلا می‌برد. انگار دوباره در دل تاریخ قدم می‌زنم. شور اربعین، همان شور حسینی، همین حالا در این خیابان جاری است.

وی افزود: در کربلا مردم با پای دل آمدند. هیچ‌کس نگفت حتماً پول می‌گیری. امروز هم همین است. از ابتدای شب در میدان هستم و این حضور پرشور و شعور مردم را نشانه‌ای از ایمان مردم می‌دانم. این صحنه‌ها از بسیاری از مراسم‌های بزرگ مذهبی پرشورتر است، چون مردم با پای دل آمده‌اند و هیچ‌کس برای منفعت شخصی در میدان نیست.

به خدا قسم حتی یک تومان هم نگرفته‌ام

اما در میان این همه اخلاص، گلایه‌هایی هم هست. رزمنده ۷۵ ساله با اندوهی پنهان از طعنه‌هایی گفت که به او زده می‌شود: بعضی می‌گویند حتماً پول می‌گیری… به خدا قسم حتی یک تومان هم نگرفته‌ام. نه امروز، نه در هیچ‌کدام از بیش از ۶۰ شب. حضورم فقط از سر اعتقاد است. پول که نمی‌تواند کسی را بیش از ۶۰ شب متوالی در خیابان نگه دارد. خدا می‌داند و بس.

وی با تأکید بر اینکه هیچ نهاد یا ارگانی به او پول نمی‌دهد و حتی گاهی از جیب خودش برای حضور در اجتماع هزینه می‌کند، گفت: برخی از روی بی‌خبری یا شاید بدخواهی این حرف‌ها را می‌زنند، اما مردم ما هوشیارند. می‌دانند این حضور از دل و جان است، نه از جیب و کیف.

خستگی سهم دشمن است

با وجود سن ۷۵ سالگی و بیماری‌هایی که از قول خودش گریبانگیرش شده، اما هیچ نشانی از خستگی در چهره‌اش دیده نمی‌شود. وقتی علت را می‌پرسیم، قاطعانه پاسخ می‌دهد: ما خسته نمی‌شویم. خستگی سهم دشمن است. دشمن خسته شده، ما روزبه‌روز پرانرژی‌تر. این ایمان است که ما را نگه داشته. خدا چیزی در دل ما گذاشته که با آن می‌ایستیم؛ آن باور و همدلی است که ریشه در سال‌های سخت گذشته دارد.

وی ادامه داد: در آن سال‌ها با حداقل امکانات، مقابل دنیا ایستادیم. امروز هم با همان روحیه ایستاده‌ایم. تهدید هسته‌ای و موشکی هم همان حرف‌های تکراری است. ما که از هیچ چیز نمی‌ترسیم. ترس برای کسانی است که باور ندارند.

وحدت، رمز پیروزی

رزمنده گیلانی با تأکید بر «وحدت» مردم که همه در یک صف هستند، اظهار کرد: مردم امروز نیز مانند روزهای جنگ، بدون اجبار و تنها از سر ایمان در میدان حضور دارند. هیچ کسی نگفته است که بیایید، هیچ سوت و کفی کار نبوده. خود مردم، داوطلبانه، عاشقانه آمدند. این همان خودمدیریتی امت است که حضرت آقا هم بارها فرمودند.

وی افزود: اگر انقلاب نبود، این همدلی نبود. اگر رهبری نبود، این انسجام نبود. مردم قدر این روزها را بدانند. این حضور، ادامه همان ندای یاری‌خواهی است که در تاریخ شنیده‌ایم. همان ندا که حضرت زینب (س) بعد از عاشورا سر داد و مردم را به میدان کشاند.

نسلی که هرگز بازنشسته نمی‌شود

وجود چنین انسان‌هایی، رزمندگانی که از نخستین روزهای انقلاب تا امروز در کنار مردم مانده‌اند، نشان می‌دهد که بخشی از جامعه هنوز بر پایه ایمان، مسئولیت‌پذیری و وفاداری حرکت می‌کند. این نسل با تجربه سال‌های جنگ و ایستادگی، سرمایه‌ای ارزشمند است که حضورش در هر صحنه‌ای، یادآور عمق باورها و ریشه‌های تاریخی یک ملت است.

رزمنده ۷۵ ساله گیلانی در پایان گفت: برخی فکر می‌کنند نسل ما به پایان رسیده. اما ما هنوز هستیم و تا نفس آخر می‌مانیم. این پرچم را زمین نخواهیم گذاشت، نه برای خودمان، برای بچه‌هایمان، برای ایرانمان.