حسین عباسزاده در گفتگو با خبرنگار مهر با تأکید بر پیوند عمیق زبان فارسی و هویت ملی اظهار کرد: همانگونه که مردم ایران در برابر تجاوز و تهدید از مرزهای کشور دفاع میکنند، پاسداری از زبان فارسی نیز وظیفهای ملی و فرهنگی است؛ چرا که فردوسی با شاهنامه، ایران و هویت ایرانی را زنده نگاه داشت.
پژوهشگر اسطوره و دانشآموخته ادبیات فارسی با اشاره به شرایط امروز جامعه و اهمیت حفظ هویت فرهنگی کشور اظهار کرد: زبان فارسی برای ما تنها یک ابزار ارتباطی نیست، بلکه بخشی از هویت و موجودیت تاریخی ایران به شمار میرود؛ همانطور که مرزهای جغرافیایی کشور اهمیت دارند، زبان فارسی نیز به همان اندازه مهم و نیازمند پاسداری است.
وی با اشاره به نقش تاریخی فردوسی در حفظ زبان و فرهنگ ایرانی افزود: حکیم فردوسی در دورهای که زبان و هویت ایرانی در معرض آسیب قرار داشت، با سرودن شاهنامه توانست زبان فارسی را زنده نگه دارد و از فرهنگ و تاریخ ایران پاسداری کند. امروز نیز این مسئولیت بر دوش همه ما قرار دارد که اجازه ندهیم زبان فارسی به حاشیه رانده شود.
عباسزاده با بیان اینکه زبان فارسی یکی از زبانهای کلاسیک و کهن جهان است، ادامه داد: این زبان چندین هزار سال سابقه و پشتوانه فرهنگی دارد و نمیتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد. متأسفانه امروز در برخی حوزهها شاهد کمتوجهی به زبان فارسی هستیم و همین مسئله ضرورت توجه بیشتر به این میراث فرهنگی را دوچندان میکند.
پژوهشگر اسطوره و دانشآموخته ادبیات فارسی با اشاره به سخنی از رهبر شهید انقلاب درباره فردوسی مبنی بر اینکه «فردوسی ایران را سروده است»، گفت: این جمله بهخوبی نشان میدهد که شاهنامه صرفاً یک اثر ادبی نیست، بلکه روایتگر هویت، تاریخ، روحیه حماسی و موجودیت ایران است. فردوسی با شاهنامه، ایران را در زبان و فرهنگ ماندگار کرد و این موضوع اهمیت جایگاه او را روشن میکند.
وی در ادامه با اشاره به همزمانی روز بزرگداشت فردوسی با فضای مقاومت و ایستادگی مردم ایران تصریح کرد: امروز همانطور که مردم از کشور و امنیت ایران دفاع میکنند، باید نسبت به زبان فارسی نیز حساس باشند. دفاع از زبان، دفاع از هویت تاریخی و فرهنگی کشور است و این دو از یکدیگر جدا نیستند.
عباسزاده افزود: به نظر من میان حماسه فردوسی و روحیه مقاومت مردم ایران پیوندی عمیق وجود دارد. فردوسی در زمان خود با زبان و فرهنگ از ایران پاسداری کرد و امروز نیز مردم ایران هرکدام به شکلی در مسیر حفظ ایران و هویت ایرانی نقش دارند.
پژوهشگر اسطوره و دانشآموخته ادبیات فارسی خاطرنشان کرد: درباره فردوسی سخنان فراوانی گفته شده؛ از تعداد ابیات شاهنامه گرفته تا ویژگیهای زبانی این اثر بزرگ، اما آنچه بیش از همه اهمیت دارد درک جایگاه واقعی فردوسی در حفظ هویت ایرانی است. شاهنامه تنها یک کتاب شعر نیست، بلکه ستون فرهنگی و تاریخی ایران به شمار میرود.
وی تأکید کرد: همانگونه که حفظ تمامیت ارضی کشور برای مردم اهمیت دارد، حفاظت از زبان فارسی نیز باید مورد توجه جدی قرار گیرد؛ چرا که زبان فارسی مرز فرهنگی و هویتی ملت ایران است و پاسداری از آن ادامه همان مسیری است که فردوسی هزار سال پیش آغاز کرد.
نظر شما