بيش از دو درصد مديران كشور ، پروازي هستند

به گزارش خبرنگار پارلماني "مهر" ، براساس گزارش هيات تحقيق و تفحص درخصوص مديراني كه درمحل مسووليت استقرار ندارند به استثناي استانهاي زنجان و بوشهر، تعداد كل مديران مورد بررسي در اين تحقيق ، 14690 نفر است كه از اين تعداد، 12262 نفر (83 درصد) در محل مسووليت خود سكونت داشته و 2428 نفر (5/16 درصد) غيرمقيم مي باشند . تعداد مديران ساكن در خارج استان (و يا به تعبيري مديران پروازي) 313 نفر معادل (1/2درصد) از كل مديران مورد بررسي است .

كاظم جلالي كه اين گزارش را قرائت مي كرد ، افزود : استانهاي مازندران ، اصفهان، گلستان و گيلان به ترتيب با (35درصد) ،   (32 درصد) ، (30درصد)  و (5/21 درصد) داراي بيشترين مديران غيرمقيم هستند .

 استانهاي قم ، سيستان و بلوچستان، ايلام، كهكيلويه و بويراحمد و آذربايجان غربي با (6درصد)، كرمان و هرمزگان با (8 درصد)، خراسان با (9درصد) ، كرمانشاه ، لرستان و سمنان با( 12 درصد) كمترين تعداد مديران غير مقيم را دارا مي باشند.

شايان ذكر است تعداد مديران غير مستقر در استان تهران ( 52 درصد) است كه با توجه به تمركز سازمانها و ادارات در تهران و تعداد بالاي مديران شاغل، به احتمال زياد تعداد مديران مورد بررسي در حال حاضر (238درصد)  ناكافي بوده و به همين دليل آمارهاي مربوطه بيانگر واقعيت موجود در استان نمي باشد كه در آينده با دريافت فرمهاي بيشتر از مديران، آمار مربوط به صحت نزديك خواهد شد .

جلالي درادامه اين گزارش افزود: تعداد مديران غير مستقر در محل خدمت در استانهايي كه فاصله شهرها تا مركز استان زياد مي باشد كمتر است يا به عبارتي ديگر مديران در استانهاي بزرگ (خراسان ، كرمان، سيستان و بلوچستان و فارس) و يا استانهايي كه فاصله آنها تا مركز (تهران) زياد مي باشند، مانند استانهاي ايلام ، كهكيلويه و بوير احمد، لرستان و كرمانشاه  به لحاظ مشكلات موجود در رفت وآمد و بعد مسافت ، ترجيح مي دهند كه در محل مسووليت خودسكونت نمايند و برعكس در استانهايي كه فاصله شهرها تا مركز استان كوتاه است (مانند مازندران ، گلستان و گيلان) مديران به لحاظ  برخورداري از امكانات موجود در مراكز استانها ، ترجيح مي دهند كه در مركز سكونت داشته و به محل مسووليت خود رفت و آمد كنند.

اين گزارش تاكيد مي كند: اكثر مديران غير مقيم، در داخل استانها سكونت دارند و تعداد كمتري در خارج استان محل مسووليت خود ساكن مي باشند . از 2428 نفر مدير غير مستقر، 2115 نفر (1/87 درصد) داخل استانها تردد نموده و 313 نفر يعني (9/12درصد) خرج از استانها ساكن  هستند.

در برخي استانها نظير هرمزگان، قم و سيستان و بلوچستان تعداد مديران ساكن در خارج استان بيشتر از مديران غير مقيم ساكن در داخل استان است.

به گفته جلالي جدول پراكندگي محل سكونت مديران ساكن در خارج از استانها مشخص مي سازد كه محل سكونت اين مديران به طور عمده استانهاي تهران و اصفهان مي باشد به طوري كه از تعداد 313 نفر مدير ساكن در خارج استان (پروازي) محل سكونت 174 نفر  (4/55 درصد) تهران و 42 نفر (5/13درصد) اصفهان مي باشد. به عبارت ديگر حدود (69درصد) مديران ساكن در خارج استان به دو استان تهران و اصفهان و (31درصد) به ساير استانها تردد دارند. جدول شماره2)

وي افزود: بررسي هاي آماري صورت گرفته در برخي استانها نشان مي دهد كه درصد  قابل توجهي از مديران غير بومي مي باشند از جمله استانهاي قم، قرمزگان ، مركزي ، اصفهان ، گلستان به ترتيب با (55 درصد)،(51 درصد)، (45 درصد) ، (35 درصد) و(35درصد) و استانهاي لرستان و مازندران با (30درصد) و سيستان و بلوچستان با 24 درصد) داراي بيشترين درصد مديران غير بومي هستند .

لازم به ذكر است مديران غير بومي به دليل عدم آشنايي با شرايط جغرافيايي و اجتماعي و مردم شناسي خاص هر ناحيه چه بسا با مشكلاتي تا زمان آشنايي كامل با شرايط محيطي در اعمال مديريت مواجه باشند.

نماينده شاهرود گفت: در زمينه استفاده از خانه هاي سازماني، آمار واصله از برخي از استانها نشان مي دهد كه در استانهاي محروم و دور از مركز (تهران) مديران به نسبت بيشتر از خانه هاي سازماني استفاده مي كنند. از جمله ميزان استفاده مديران از خانه هاي سازماني در استانهاي  هرمزگان ، سيستان و بلوچستان ، خوزستان و لرستان به ترتيب (71 درصد) ، (66 درصد)، (52 درصد) و (46 درصد) مي باشد.

اين گزارش تصريح مي كند پراكندگي مديران غير مقيم ساكن در خارج از استان هاي محل خدمت را بر اساس سمت سازماني نشان مي دهد بالاترين رده سازماني مديران غير مقيم به ترتيب مديران عامل شركتها با 69 نفر (22درصد)، مديران واحدهاي مختلف شركتها با 67 نفر (4/21درصد)، مديران كل با 44 نفر (13درصد) و روساي ادارات با 35 نفر (11 درصد) مي باشد و بعد از آن روساي دانشگاهها و معاونين آنها با 21 نفر (7/6درصد) و معاونين مدير كل با 18 نفر (7/5درصد) در رده بعدي قرار مي گيرند.

بر اساس آنچه گفته شد، ملاحظه مي گردد كه عمده مديران پروازي و غير مقيم، مربوط به سطوح مختلف مديريتي شركتها (روسا و اعضاي هيات مديره، مديران عامل و مديران واحدهاي مختلف شركتها و مجريان طرحها) و سطوح بالاي مديريتي استانها (مدير كل و معاونان آنها) مي باشد.

جلالي گفت: بررسي ها حكايت دارد در شركتهاي وابسته به دو وزارتخانه نفت و نيرو، فراواني مديران غير مستقر بيشتر از ساير دستگاههاست كه اين امر مي تواند ناشي از نوع فعاليت دستگاه و تعدد پروژه هاي آنها باشد.

علاوه بر اين ، دانشگاهها و بانكها بيشترين مديران غير مستقر را به خود اختصاص داده اند كه در مورد دانشگاهها، مديران غير مستقر بيشتر در خارج استان ساكن هستند.
در ميان مسوولان صفي وزارت كشوراز آن جمله استاندارد، معاون استاندار، فرماندار ، مديران غير ساكن در محل خدمت آمار قابل ملاحظه اي مشاهده شده است كه با توجه به حساسيت مسووليت ، اين موضوع حائز اهميت بيشتري خواهد بود.

بر اساس اين گزارش پيامدهاي عدم حضور و استقرار مدير در محل مسووليت :

1- بروز حوادث جاني و مالي هنگام مسافرت به محل كار.
2- مشكلات خانوادگي براي مديران و آثار سوء تربيتي فرزندان آنها.
3- سردرگمي و بلاتكليفي ارباب رجوع و بعضا كاركنان اداره مربوطه.
4- ماموريت هاي مكرر با هدف مراجعه به محل سكونت و تحميل بار مالي به اداره يا دستگاه مربوطه.
5- استفاده از خودروهاي دولتي و استهلاك و تحميل بار مالي آنها.
6- تفويض اختيارات غير قانوني به زيردستان براي حل و فصل امور در غياب مديران.
7- عدم دسترسي به موقع به مديران در حوادث غير مترقبه.
8- خستگي ناشي از رفت و آمد و رانندگي تاثير منفي در كيفيت و روند كار اداري مديران مي گذارد.
9- تاخير يا بازماندن از حضور در محل كار به جهان و دلايل مختلف است.