به گزارش خبرگزاری مهر روزنامه القدس العربی در مطلبی به قلم "سعید الشهابی" به واکاوی انقلاب های مردمی کشورهای عربی پرداخته است.
الشهابی نوشته است : کسی برای انقلاب تونس برنامه ریزی نکرده بود، زیرا کشته شدن "محمد بوعزیزی" آن را رقم زد، اما انقلاب مصر از پیش قابل حدس زدن بود و رژیم مبارک به خوبی به این امر واقف بود، اما برخی عوامل سبب شکست این رژیم شد.
نخستین عامل خوی استکباری این رژیم بود که فکر می کرد انقلابیون در تلاشهای خود موفق نمی شوند دوم این بود که زمینه های شعله ور کردن انقلاب های را فراهم آورد و آن حمله به تظاهرات کنندگان و کشتار تجمع کنندگان در میدان تحریربود. با این کار رابطه خود با ملتش را برای ابد قطع کرد.
سوم اینکه نتوانست احساسات مردمی را درک کند و بالاخره در برابر فشارهای مردمی نتوانست دوام بیاورد. این شکستها رژیم مبارک را مجبور به کناره گیری کرد. سقوط مبارک راه جدیدی را در برابر ملت مصر و دیگر کشورهای منطقه باز کرد.
اما آنچه سبب شگفتی شد همزمانی سرنگونی مبارک با پیروزی انقلاب مردم ایران در سال 1979 بود آن هم در روزی که رژیم شاه سقوط کرده بود.
این روزنامه می افزاید : تنها دستاورد آمریکا به تعویق انداختن انقلاب ها در کشورهای عربی به مدت سی سال بود موضوعی که احساسات ضد آمریکایی را دامن زد، زیرا آمریکا اصرار بر تضمین امنیت اسرائیل داشت انقلاب های کنونی از یمن تا لیبی در واقع تکمیل خشم مردمی کشورهای عربی از اقیانوس اطلس تا خلیج فارس است.
واقعه مصر در بحرین تکرار شد، زیرا کشوری است که تحرکات سیاسی در آن ریشه دار تر است. روز خشم بحرین واقعه منحصر به فردی بود که رژیم قادر به مهار آن نشد. قیام مردم مصر نقش بسزایی در شعله ور کردن قیام مردم بحرین داشت.
برنامه ریزان قیام مردم بحرین به خوبی وقایع روز خشم را هدایت کردند هر چند که آنها نگرانی هایی داشتند، اما حماقت حکام بحرین در حمله به مردم سبب شد که مردم قیام کنند از این پس ترس مردم ریخته شد. رژیم بحرین از وقایع مصر درس عبرت نگرفت و گمان نمی کرد که جوانان بحرینی بتوانند چنین انقلابی رقم بزنند.
اما نتایجی که از انقلاب مردم بحرین می توان گرفت این است که به کارگیری زور راه حل خوبی برای مهار قیامهای مردمی نیست و اینکه خون بر سلاح پیروز است، زیرا سابقه بسیاری از کشورهای عربی نشان داد که آنها در افرادی که مبارزه مسلحانه داشته بودند موفق بودند، اما در برابر قیام مردمی تسلیم شدند.
دیگر اینکه غربی ها به یکباره خود را در محاصره انقلاب های مردمی در منطقه دیدند تغییر لحن "باراک اوباما" رئیس جمهوری آمریکا در هفته های اخیرا گواه این مدعاست. موضوعی دیگری که قابل توجه است آن است که پدیده انقلاب که ظرف سه دهه مسکوت مانده بود دوباره نمایان شد.
این پدیده نگرانی غرب را به دنبال داشت. آمریکا پس از این قیامها متوجه شد که نفوذش در منطقه از دست رفته است. اما بر عکس دیگر کشورها که آمریکا خواهان اصلاحات در آنهاست آمریکا خواستار این تحولات در بحرین نیست.
این روزنامه در پایان نوشت : طوفان تغییرات در حال وزیدن است و همه رژیمها را از سر راه برمی دارد و هیچ دژ محکمی برای دیکتاتورها وجود ندارد. هر حاکمی که دست به اصلاحت بزند خود برای مدتی در امان نگه داشته است اما هر فردی که این روند را نادیده بگیرد سرنوشتی بهتر از مستبدان در مصر، تونس، لیبی و بحرین پیدا نخواهد کرد.


نظر شما