رضایت مردم با ارزش‌تر از هدیه رییس‌جمهوری/ ترسیدیم با سیاسیون شوخی کنیم

خبرگزاری مهر- گروه فرهنگ و هنر: "تهران 1500" ساخته بهرام عظیمی نخستین فیلم بلند انیمیشن ساخت ایران است که این شانس را داشت که در سینماهای کشورمان اکران عمومی شود. پیش از این چند فیلم انیمیشن دیگر هم تلاش داشتند که بر پرده سینماها به نمایش درآیند ولی این اتفاق نیفتاد تا سرانجام نوروز 1392 این طلسم به نام "تهران 1500" شکسته شود. 

دست‌اندرکاران این فیلم که در سی امین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر اولین نمایش عمومی خود را تجربه کرد، از همان دوران در تلاش بودند این فیلم را به اکران عمومی برسانند ولی نمایش آن چند باری به تعویق افتاد. بهرام عظیمی در این انیمیشن از چهره و صدای بازیگران ستاره سینمای ایران استفاده کرده است که از میان آنها می‌توان به بهرام رادان، هدیه تهرانی، مهران مدیری، محمدرضا شریفی‌نیا، حسام نواب صفوی و... اشاره کرد.

این انیمیشن همانطور که از نامش پیداست درباره آینده تهران به عنوان پایتخت ایران در سال 1500 است. داستان درباره پیرمردی است به نام اکبر با بازی مهران مدیری که 160 سال سن دارد و در آستانه مرگ از نوه‌اش با بازی هدیه تهرانی که در کره ماه درس می‌خواند می‌خواهد به زمین برگردد و اول ازدواج کند و بعد مدرکی را پیدا کند مبنی‌بر اینکه او در دهه 1360 در نمایش‌های سیاه‌بازی حضور داشته است...

به بهانه اکران "تهران 1500" در نوروز میزبان بهرام عظیمی کارگردان، محمدرضا ابوالحسنی تهیه‌کننده، مسعود علمداری فیلمنامه‌نویس، حسام نواب صفوی و محمدرضا شرفی نیا از بازیگران فیلم بودیم و درباره شرایط اکران، رقابت یک فیلم انیمیشن با دیگر آثار سینمای ایران در اکران عمومی، ارتباط مخاطبان داخلی و خارجی با فیلم، ساختار فیلمنامه، استفاده از بازیگران چهره سینمای ایران، تبلیغات، نمایش در جشنواره های خارجی و ... صحبت کرده‌ایم. البته دو بازیگر فیلم کمی دیرتر به جمعمان پیوستند و به همین دلیل صحبت‌های ما از میانه به بعد با حضور آنها شکل گرفت.

*انیمیشن"تهران 1500" در سی و امین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر به نمایش در آمد و با استقبال زیادی هم روبرو شد. اما این فیلم پس از گذشت بیش از یک سال در نوروز 92 اکران عمومی شد. فکر نمی کنید این وقفه یک ساله به اکران فیلم لطمه زد؟

عظیمی: اگر قرار بود فیلم در نوروز 91 اکران شود قطعا به لحاظ تبلیغات ما به مشکل برمی‌خوردیم. اینکه در یک سال گذشته شرایط اکران فیلم فراهم نشد، از جهاتی به نفع ما بود. اگر خاطرتان باشد قرار بود فیلم در آذر ماه 91 اکران عمومی شود اما شرایط آن فراهم نشد. همین موضوع سر و صدای زیادی به راه انداخت و به نوعی ذهن مخاطبان را با موضوع درگیر کرد.

ابوالحسنی: اما من معتقد بودم که می‌توانستیم مواد تبلیغی را در همان سال 90 بعد از جشنواره آماده کنیم و قطعا نوروز 91 زمان خوبی برای اکران "تهران 1500" بود.

* ولی نکته‌ای که آقای عظیمی اشاره کردند خیلی مهم است. از این زاویه دید اینگونه قضیه را می‌بینیم که شما یک سال وقت داشتید برای کارتان تبلیغ کنید. مخاطب ما به دیدن فیلم انیمیشن در سالن سینما عادت ندارد و باید ذهن او برای این پدیده آماده می‌شد. مهم این بود که شما از این فرصت به خوبی و درستی استفاده کنید.

عظیمی: فیلم ما از همان اول که کلید خورد سر و صدا داشت. فکر نمی کنم تاکنون درباره هیچ فیلمی به اندازه "تهران 1500"، چه زمان ساخت و حتی بعد از آن صحبت شده باشد. به همین دلیل فکر می‌کنم از همان ابتدای ساخت، تبلیغات فیلم هم شروع شده بود. من خودم هم ارتباط خوبی با رسانه‌ها داشتم. حتی در برنامه "دو قدم مانده به صبح" زمان ساخت فیلم حدود دو ساعت درباره آن صحبت کردیم. به عقیده من از نظر تبلیغ خیلی خوب پیش رفتیم.

ضمنا "تهران 1500" بازیگران چهره زیادی دارد که هر کدام از آنها طرفدارانی دارند و این موضوع هم قطعا به کمک فیلم می‌آید.

اما بخش دیگری از تبلیغات یک فیلم سینمایی، محیطی است که باید روی آن کار کنیم. مردم می‌دانند که چنین فیلم انیمیشنی ساخته شده است اما حالا باید بدانند "تهران 1500" در کدام سینماها و در چه زمانی روی پرده می‌رود. اگر بتوانیم در تبلیغات محیطی و تلویزیونی هم درست عمل کنیم، قطعا این اکران بعد از گذشت یک سال هیچ ضربه ای به فیلم وارد نمی‌کند. البته اگر در این چند ماه اخیر شرایط اقتصادی به این اندازه سخت نمی‌شد، مردم ما با شرایط بهتری از اکران‌های سینمایی استقبال می‌کردند. قبول کنیم که به دلیل شرایط موجود مردم ما خیلی شاد نیستند و به نوعی به‌هم ریخته‌اند. اگر اینگونه نبود، قطعا تمام فیلم‌های نوروزی مورد استقبال قرار می گرفتند.

اما چون در کشور ما همه چیز غیرقابل پیش‌بینی است، ممکن است در این شرایط اقتصادی که مردم حتی کمتر به سفرهای نوروزی می‌روند، از دیدن یک فیلم در این تعطیلات استقبال کنند. شاید هم انتخاب اول آنها "تهران 1500" باشد؛ چراکه طنز است و در سینمای ایران تجربه نویی به شمار می‌رود.

* بله این حرف شما درست است. ممکن است در این شرایط، دیدن یک تجربه تازه در سینما برای مخاطب از دیدن یک فیلم سینمایی که در ادامه کارهای قبلی است، جذاب‌تر باشد.

عظیمی: ما هم اکنون در شرایط تحریم به سر می‌بریم اما می‌شنویم که در همین شرایط هر چند وقت یکبار کشف‌های تازه در علوم پزشکی یا هسته‌ای داریم که اتفاقا در مجامع بین‌المللی هم مطرح می‌شود. در حوزه سینما هم ما تا کنون یک فیلم بلند انیمشین نداشتیم که قرار باشد در سینما اکران عمومی شود. ساخت یک انیمشین با استانداردهای روز دنیا نیاز به یک فنآوری دارد که ما هم اکنون در سینمای ایران به آن رسیده‌ایم. البته تا کنون چند انیمشین ایزانی ساخته شده است اما "تهران 1500" استاندارتر از همه آنها است.

مخاطبان هم تا کنون یک فیلم انیمشین بلند ایرانی که با استانداردهای روز دنیا همخوانی دارد، در سینما ندیده‌اند از این رو ناخودآگاه ممکن است یک حس حمایت از یک کار ملی در آنها به وجود آید و از روی این حس و یا کنجکاوی به دیدن فیلم بیایند.

* در چند سال اخیر باب شده که در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی مردم با هم سر یک موضوع متحد می‌شوند. حال چنین ظرفیتی می‌تواند برای حمایت از یک فیلم و یا خلاف آن استفاده شود. به این بخش‌ها هم توجه کرده‌اید؟

عظیمی: بله. من خودم سال گذشته در سینما آزادی فردی را دیدم که 15 یا 20 بلیت یک فیلم را خرید و به سینما نرفت، فقط به این دلیل که از یک کارگردان و فیلمی حمایت کند و روی فروش فیلم دیگری که باب میل وی نیست، تاثیر بگذارد.

تعدادی از کارگردانان ما درگیر اینگونه مسائل هستند. برخی دیگر تلاش می کنند جنجالی برای فیلم خود به وجود آورند تا دیده شوند و کارشان فروش کند ولی ما درگیر این مسایل نیستیم و نمی‌خواهیم از این طریق فیلم‌مان فروش کند. هیچ ارگان و نهادی با "تهران 1500" مشکل ندارد. هیچ کدام ما آدم‌های سیاسی نیستیم. من سال‌هاست کار انیمیشن انجام می دهم و شغل دیگری نداشتم. این را مخاطب هم می‌داند.

فیلم ما به لحاظ اولین بودن، می‌تواند مورد توجه مردم قرار بگیرد. فیلم هم مناسب با ایام نوروز است. در نمایش‌های مختلف مردم با برخی صحنه‌ها ارتباط زیادی برقرار کردند و حتی در سکانس‌هایی ایستاده تشویق کردند. من فقط مردم را برای دیدن یک تجربه جدید در سینما دعوت می کنم و این به اعتقاد خودم بهترین تبلیغ است.

از طرف دیگر "تهران 1500" درباره آینده‌نگری است. هیچ فیلمی در تاریخ سینمای ایران درباره آینده نبوده است. چون امکانات ساخت آن را نداشتیم. به عقیده من این فیلم بین انیمیشن و یک فیلم سینمایی است. یعنی انیمیشن صرف نیست. نورپردازی، فضاسازی، حرکت دوربین، چهره بازیگران به سمت رئال رفته است.

*شما کاملا از اینکه به سمت فضای انیمیشن‌های فانتزی حرکت کنید، پرهیز داشتید. دلیلش چه بود؟

عظیمی: من زمان ساخت "تهران 1500" از این موضوع ترس داشتم که یک انیمیشن صرفا فانتزی بسازم. فکر می‌کردم ممکن است در ابتدا و به عنوان یک کار اول مورد استقبال قرار نگیرد. به همین دلیل تصمیم گرفتیم یک نگاه سینمایی در کار دنبال کنیم و اگر این فیلم مورد استقبال قرار گرفت، در ساخت کار بعدی به سمت انیمیشن صرف برویم.

*شما به عنوان نویسنده "تهران 1500" نگاهتان به ساخته شدن یک انیمیشن بلند با گروهی کاملا ایرانی چیست؟

علمداری: برخی گمان می‌کنند همه کشورهای دنیا در حال ساخت انیمیشن‌های متعدد هستند و ایران از همه عقب‌تر است، در صورتی که فقط چند کمپانی آمریکایی و ژاپنی کار ساخت انیمیشن را جدی انجام می‌دهند. حتی در اروپا هم به تعداد انگشت‌شمار انیمیشن ساخته می‌شود.

گفته می‌شود هند و یا مالزی در ساخت انیمیشن پیشرفت کرده‌اند، در صورتی که آنها فقط قسمتی از ساخت یک انیمیشن‌ را بر عهده دارند. به تازگی قرارست هند یک فیلم انیمیشن بلند با کمک کشورهای دیگر بسازد یا چین هم همینطور. چند سال پیش چین یک فیلم انیمیشن ساخت که بسیار هم ضعیف بود.

به همین دلیل ساخت "تهران 1500" در دنیا توسط یک گروه ایرانی خیلی بُرد خبری دارد. هم اینکه ما توانستیم یک گروه 250 نفری را جمع کنیم و طی چند سال یک کار انیمیشن بلند بسازیم کار بزرگی در سینمای ایران انجام دادیم. در اروپا سه کشور با هم یک فیلم انیمیشن می‌سازند. از این رو ساخت یک فیلم بلند انیمیشن کاملا ایرانی بازتاب بسیار زیادی در خارج از کشور داشت.

ابوالحسنی: ما گام اول را در ایران برای ساخت یک انیمیشن بلند سینمایی برداشتیم و خوشبختانه تاکنون هم موفق بوده‌ایم. این فیلم در جشنواره های مختلف خارجی به نمایش درآمد. شاید باورتان نشود در یکی از جشنواره‌ها، فیلمساز ژاپنی تاکید داشت که "تهران 1500" محال است در ایران ساخته شده باشد. این کار باعث شد که ایران در لیست تولیدکنندگان انیمیشن‌های بلند سینمایی قرار بگیرد و این افتخار بزرگی برای ما است.

* آیا به فکر اکران عمومی فیلم در خارج از کشور هم هستید؟

ابوالحسنی: به لحاظ تکنیک فیلم خیلی مورد توجه کشورهای خارجی قرار گرفته است اما داستان "تهران 1500" با نگاه داخلی نوشته شده و به نوعی متن آن کاملا ایرانی است. اما برای کار بعدی نگاه بین‌المللی را دنبال می‌کنیم تا امکان اکران در خارج از کشور هم داشته باشیم. البته ما یک اکران گسترده برای ایرانیان خارج از کشور خواهیم داشت. همچنین می‌توان به اکران در کشورهای همسایه هم فکر کرد.

* با توجه به ساخت و اکران "تهران 1500" می‌توان گفت دهه 90 می‌تواند آغازگر جریان تولید انیمیشن ایرانی همراه با استانداردهای روز دنیا باشد. به همین دلیل این فیلم باید به خوبی در اکران دیده شود تا انگیزه‌ بیشتری برای دیگران ایجاد کند تا این مسیر را ادامه دهند.

ابوالحسنی: برای بهتر دیده شدن این فیلم این خود مردم هستند که باید کمک کنند. "تهران 1500" غرور ملی است و باید مردم با این حس از آن حمایت کنند. ما افتخار می‌کنیم که در این فیلم آینده ایران را روشن نشان دادیم. به همین دلیل مخاطب با حس خوبی سالن را ترک خواهد کرد.

ما برای تبلیغات برنامه‌ریزی هایی انجام دادیم. با توجه به نو بودن این فیلم و تجربه تازه‌ای که در اختیار مخاطب قرار می دهد باید تبلیغات آن نیز ویژگی‌های تازه‌ای داشته باشد. با توجه به این موضوع ما مسابقه پیامکی "تهران 1500" را در زمان اکران در نظر گرفتیم و مخاطبان می توانند یک پیامک خالی به 1500 بفرستند و در مسابقه ما شرکت کنند. به این شکل نام فیلم در ذهن مخاطب باقی می ماند. همچنین سعی کردیم از فضای مجازی هم استفاده لازم را ببریم. البته تعدادی از مخاطبان به صورت خودجوش از فضای مجازی برای معرفی فیلم استفاده می‌کنند. امیدواریم نتیجه خوبی از اکران بگیریم.

* به شرط موفقیت فیلم در اکران عمومی، شما انتظاری را برای مخاطب ایجاد کردید که از این پس سالی یکبار یک انیمیشن بلند سینمایی در اکران عمومی ببیند. امید و انتظار مخاطب این است که جریان‌ ساخت و اکران انیمیشن در سینما ادامه پیدا کند و اینگونه نباشد که فقط بهرام عظیمی هر چند سال یکبار یک انیمیشن بسازد که آنهم مشخص نباشد که اکران می شود یا خیر. اگر این جریان بعد از اکران فیلم شما قطع شود اعتماد مخاطب هم از بین می‌رود. آیا شما فضای لازم برای ادامه این مسیر را می‌بینید؟

عظیمی: وظیفه‌ای که در حال حاضر روی دوش ما گذاشته شده، خیلی سخت و دشوار است. برخی از همکارانم که در این حوزه فعالیت می‌کنند، به من می گویند که شما این کا را شروع کردید و اگر اکران آن موفق باشد ما نیز می توانیم ادامه دهیم یا معتقدند که اگر شما در گیشه شکست بخورید ما نیز نمی توانیم این راه را به درستی ادامه دهیم. به هر حال این وظیفه برعهده ما قرار گرفته است.

من، علمداری، ابوالحسنی و یکسری افرادی دیگر که در این کار نقش کلیدی داشتند یک آینده‌ای را برای خودمان ترسیم کردیم. من تاکید دارم که اگر "تهران 1500" در اکران موفق عمل کند، می‌توانم هر دو سال یکبار یک کار بلند بسازم. چون زودتر از این زمان نمی توانیم.

افراد دیگری هستند که البته در این حوزه فعالیت می‌کنند. من از روز اول که با علمداری صحبت کردم به این موضوع تاکید داشتم که دوست دارم مردم این فیلم را ببینند و لذت ببرند. اینکه وقتی من در خیابان هستم و مردم به من بگویند خسته نباشی از دیدن فیلم لذت بردیم، برایم اهمیت زیادی دارد. ارزش این موضوع برای من خیلی بیشتر از آن است که روی صحنه ای حاضر شوم و مثلا رئیس‌جمهور به من هدیه دهد. من از همان 20 سال پیش گفتم که انیمیشنی که می‌سازم مخاطب عام دارد. پس راه آن را بلد هستم.

انیمیشن‌های دیگری که ساخته شده شاید برای مخاطب عام نبوده و وجه هنری و فانتزی آن بیشتر بوده است. باید انیمیشن‌سازان مخاطب‌شناسی کنند و راه اکران درست را ادامه دهند. ما می‌توانستیم در یک فرصت زودتر از نوروز92 ، فیلم را در چند سینمای محدود اکران کنیم اما نخواستیم.

ما مسیر ساخت یک فیلم سینمایی را برای انیمیشن پیش بردیم. به همین دلیل باید اکران آن نیز مانند یک فیلم سینمایی باشد. من همکارانی دارم که در این حوزه فعالیت می کنند و در حال حاضر چشم امید آنها ما هستیم. من کار خودم را انجام می دهم و اعتمادسازی در این مسیر بسیار مهم است. البته باید در زمان تولید هم این اعتمادسازی به وجود آید تا تهیه‌کنندگان بخش خصوصی بتوانند در تولید انیمیشن سرمایه‌گذاری کنند و این چرخه ادامه پیدا کند.

*با توجه به رقبایی که در اکران نوروزی دارید، فکر می‌کنید در پایان اکران از استقبال مخاطب راضی باشید؟

عظیمی: برگ برنده ما در اکران عمومی نو بودن کار و بازیگران آن است. چهره انیمیت‌شده بازیگران در "تهران 1500" می‌تواند برای مخاطب جذاب باشد. این ویژگی‌ای است که دیگر فیلم‌های اکران ندارند.

البته این نقد هم به ما وارد شد که چرا فیلم انقدر رئال است، در صورتی که مثلا در فیلم‌های خارجی صندلی حرف می‌زند، حیوانات در آن حضور دارندو .... اولا سلیقه من آنگونه کارها نیست دوم اینکه آن مدل انیمیشن دردسرهای زیادی دارد. اگر قرار بود من انیمیشنی بسازم که حیوانات در آن حضور داشتند، باید از بازیگران چهره دعوت می کردم تا به جای حیوانات صداپیشگی کنند و جا انداختن منطق این موضوع خودش زمان‌بر بود. چون تا کنون چنین اتفاقی در سینمای ایران نیافتاده و ممکن بود برای خود بازیگران هم سوءتفاهم ایجاد کند.

به همین دلیل از همان اول سعی کردم از حضور خود بازیگران سینمای ایران استفاده کنم. ما باید پله پله جلو می‌رفتیم. باید مخاطب با یک فضای رئال به انیمیشن اعتماد کند تا ما در کارهای بعدی به سمت فضاهای دیگری برویم.

علمداری متن‌های مختلفی برای کار انیمشن داشت که حتی در جنگل می‌گذشت و درباره حیوانات بود. اما ما می‌خواستیم قصه‌ای را انتخاب کنیم که مردم دوست داشته باشند. در برخی نقدها خواندم که عنوان کردند قصه "تهران 1500" فیلمفارسی است باید بگویم شروع این کار بر اساس سلیقه فیلم دیدن خودم شکل گرفت. من خودم به دیدن فیلمی در سینما می‌روم که سرگرم‌کننده باشد.

فکر می‌کنم مخاطبان ما دیگر از دیدن فیلم‌های انتقادی لذت نمی‌برند؛ چراکه برنامه های تلویزیونی، مجری‌ها و بیشتر فیلم‌ها مدام در حال پند و اندرز دادن به آنها هستند. مردم با ندیدن این آثار اعتراض خود را نشان می‌دهند و به دنبال فیلمی هستند که وقتی به تماشایش می‌نشینند لذت ببرند و شاد باشند.

* آیا شما به عنوان فیلمنامه نویس کار معتقدید که متن "تهران 1500" تمام ویژگیهایی که کارگردان به آن اشاره کرده است، دارد که باعث جذب مخاطب شود و به نوعی به قول عظیمی مخاطب در سالن سینما با آن ارتباط برقرار کند و از دیدن آن لذت ببرد؟

علمداری: ما تلاش کردیم در نگارش این فیلمنامه و تصویری که قرارست از آینده به مخاطب نمایش دهیم، حس‌های نوستالژیک را هم مورد توجه قرار دهیم. به طوریکه ما در این فیلم در آینده همچنان وابستگی‌هایی را به گذشته داریم و این حس نوستالژیک در "تهران 1500" هم دیده می شود. اگر هم طنزی وارد کردیم به جذب مخاطب هم فکر کردیم.

اگر در این فیلم نشان دادیم که تکنولوژی‌های جدید وارد ایران شده است و زندگی به نوعی در آن سالها ماشینی می‌شود اما مفهوم عشق را از آن حذف نکردیم و به نوعی سادگی را هم نمایش دادیم.

شاید برخی عنوان کنند که چرا در سال 1500 تهران باغ نیست و آنقدر شلوغ می‌شود. اما چون کار ما رئال هست ما تلاش کردیم بر اساس فرضیاتی که داریم جلو برویم. اینکه قرار است چقدر در سالهای دور تکنولوژی وارد کشور ما شود. همچنین به این مقوله فکر کردیم که باید تصویری از آینده ارائه کنیم که باورپذیر باشد. همچنین اساس آن یک نگاه خوش‌بینانه به آینده بود.

* نگارش فیلمنامه برای یک کار انیمیشن دشواریش از یک فیلم سینمایی بیشتر نباشد کمتر نیست. شما باید در این بخش در اختیار ذهن کارگردان باشید که قرارست چه تصویری را طراحی و خلق کند. چقدر در این جریان با کارگردان نگاه مشترک داشتید و چقدر اختلاف نظر؟

علمداری: من از همان ابتدای کار با کارگردان در ارتباط بودم. قدم به قدم در زمان نگارش با هم پیش رفتیم. البته من پیش از این فیلمنامه‌های متعددی برای فیلم‌های انیمیشن نوشته بودم و در این زمینه ذهنیت داشتم. اما باید این موضوع را در زمان نگارش مدنظر قرار دهیم که یک سری کارها در انیمیشن قابل اجرا نیست. خصوصا برخی حرکت‌ها.

هر تکنیکی هم ویژگی‌های خاص خود را دارد. در این شرایط حضور کارگردان در کنار فیلمنامه‌نویس بسیار اهمیت دارد و کمک‌کننده است. در "تهران 1500" هم حضور عظیمی برای نوشتن چنین صحنه‌هایی برای من خیلی کمک‌کننده بود.

شاید قدم به قدم جلو رفتن، باعث شد که ما در زمان طولانی بتوانیم کار ساخت را دنبال کنیم که البته این موضوع از جهاتی باعث شد که ما کمتر خطا کنیم. به همین دلیل ساخت یک فیلم انیمیشن بلند سینمایی سرمایه‌گذار و تهیه‌کننده‌ای می خواهد که قدرت ریسک بالا دارد و به این مقوله حرفه‌ای نگاه می‌کند. ما نیز با توجه به این موضوع تلاش می‌کردیم در زمان نوشتن فیلمنامه تلاش کنیم به دنبال قصه‌ای برویم که در یک کار بلند انیمیشن قابل اجرا باشد.

البته در کنار این موضوع به مخاطب هم فکر کردیم. از این رو حتی برخی موارد، در زمان ساخت فیلم تغییر کرد. به طور نمونه فکر می‌کردیم شاید این چهره‌هایی که ما برای فیلم در نظر گرفته‌ایم با ما همکاری نکنند. در هر حال ما با یک فیلم انیمیشن سینمایی روبرو بودیم که تا کنون در ایران تجربه نشده بود و نمی دانستیم قرارست چه اتفاقی بیفتد.

* در نهایت شما تلاش کردید قصه ساده‌ای را در "تهران 1500" به تصویر بکشید. البته در همین قصه ساده همانطور که اشاره کردید به المان‌های زندگی سنتی ایرانی وفادار ماندید.

علمداری: من معتقدم که مفهوم عشق از گذشته تا آینده ادامه خواهد داشت. به همین دلیل در سال 1500 نیز باز ما با مفهوم عشق روبرو هستیم. حالا برخی عنوان می کنند که قصه فیلم، فیلمفارسی است که من این تعبیر را قبول ندارم چرا که بیشتر معتقدم فیلم ما یک قصه عامه‌پسند و مردمی دارد.

* آینده‌نگری در فیلم از کجا آمد؟ چرا فکر کردید که برای ساخت این انیمیشن بهترست تصویری از سال 1500 نمایش دهید و قصه شما در آن زمان بگذرد؟

عظیمی: وقتی ایده "تهران 1500" در ذهن من شکل گرفت در شهرداری کار می‌کردم و با ابوالحسنی همکار بودم. در همان زمان با مسئولان شهرداری موضوع ساخت این فیلم را مطرح کردم که می خواهم یک انیمیشن بلند سینمایی با بازیگران مطرح بسازم. آنها هم استقبال کردند و تاکید داشتند که خیلی خوب است ما یک فیلم انیمیشن درباره تهران تولید کنیم.

همان زمان در آن جلسه فکر کردیم چقدر خوب است که آینده تهران را ترسیم کنیم. فکر کردیم 100 سال دیگر را به تصویر بکشیم. به هر حال در 100 سال دیگر  هیچ‌کدام از ما زنده نیستیم. بعد فکر کردیم که 113 سال دیگر را به تصویر بکشیم که یک عدد کامل درتقویم به ما بدهد است و فیلم شد "تهران 1500".

در به تصویر کشیدن سال 1500 فکر کردیم که بهتر است یک سری از افراد را از زمان حال در آینده نشان دهیم اما منطقی نبود که این افراد با داشتن 160 سال هنوز زنده باشند. به همین دلیل این خط را وارد داستان کردیم که آنقدر علم پزشکی پیشرفت کرده که در سال های بعد شخصیت ها می توانند بالای 150 سال عمر کنند.

* شما در بخش هایی از"تهران 1500" به سینمای ایران هم ادای دین کردید. به طور نمونه اصغر فرهادی را در نمایی نشان می‌دهید که اسکار گرفته است؛ گرچه زمانی که شما فیلم را می‌ساختید هنوز جوایز اسکار اعلام نشده بود. یا شوخی‌هایی با مسعود ده‌نمکی و ماجرای اخراجی ها دارید. می‌شود گفت در این صحنه جدا از مخاطب عام به مخاطبی که نگاه تخصصی به هنر دارد هم توجه کردید.

عظیمی: بله. به طور نمونه ما به فیلم‌های کیارستمی در "تهران 1500" اشاره می‌کنیم و یا عکس هایی از علی معلم و اصغر فرهادی می‌بینید. حتی در فیلم به سعدی افشار به این شکل اشاره می‌کنیم که مهران مدیری در سال‌های دور سیاه‌باز بوده است.

با این حرف شما موافقم. در این بخش ما به مخاطب هنری هم توجه کرده و ادای دینی به تئاتر و سینما داشته‌ایم. البته در این بخش ها نگاه طنز هم به برخی کارگردان‌های سینما داشتیم؛ نگاه طنزی که همراه با احترام است.

ما می خواستیم در این صحنه‌ها با خیلی از افراد دیگر که می‌شناسیم به نوعی شوخی کنیم. خیلی از عناوین هم مطرح شد. حتی قصد داشتیم با برخی چهره‌های سیاسی و یا ورزشی شوخی کنیم اما خیلی از افراد چنین نگاهی را برنمی‌تابند. احساس کردیم اگر سمت شوخی با این چهره‌ها برویم ممکن است در زمان اکران با مشکلاتی روبرو شویم به همین دلیل از این بخش صرفنظر کردیم.

ابوالحسنی: در هر حال "تهران 1500" پروژه سنگینی محسوب می شد که سرمایه زیادی هم صرف ساخت آن شده بود. به همین دلیل ما امکان آزمون و خطا به این شکل را نداشتیم. از طرف دیگر باید به بازگشت سرمایه هم فکر می‌کردیم. به همین دلیل یک حاشیه امنی باید برای فیلم ایجاد می‌کردیم. شوخی با شخصیت های سیاسی می‌توانست حاشیه هایی برای ما به وجود آورد. به همین دلیل از این موارد پرهیز کردیم.

ادامه دارد...