به گزارش خبرنگار سياسي "مهر" ، در پيام دبيركل سازمان ملل متحد كه توسط ادوارد مورتيمر مدير بخش ارتباطات وفكر ملل متحد قرائت شد ، آمده است: درست در ماه پيش شصتمين سال امضاي منشور ملل متحد را جشن گرفتيم. اما افكارمان متوجه آينده است و نه گذشته. ما عميقا مشغول بحث و گفت و گو درباره اين هستيم كه چگونه پاسخ دسته جمعي خود و نهادهاي مشتركمان را با نيازهاي دنيايي كه به سرعت در حال دگرگوني است، هماهنگ سازيم.
اين پيام مي افزايد: تاكيد كنم هيچ پيشنهاد اصلاحي، به هر اندازه مهم، نبايد ما را از وظايف ضروري مشخصي كه بر عهده داريم دور سازد، به ويژه نياز به حل درگيري هايي كه به درازا كشيده و حصول اطمينان از اينكه كشورهايي كه در مرحله دشوار گذار قرار دارند، حمايت مورد نيازشان را دريافت كنند.
در ادامه پيام كوفي عنان چنين آمده است : سازمان ملل متحد براي برقراري صلح و ثباتي كه بر مبناي دولتي مستقل و دموكرات در افغانستان و عراق بنا شده ، كماكان به تلاش خود ادامه خواهد داد، درست مانند بسياري كشورهاي ديگر، همچنين براي صلحي عادلانه و با دوام بين فلسطينيان و اسرائيلي ها.
كوفي عنان در بخشي از پيام خود به كنفرانس بين المللي بازنگري در ساختار سازمان ملل در تهران آورده است : ايران سهمي مهم در پيدا كردن راه حل براي بسياري از اين مشكلات دارد، درست به مانند سهم اين كشور در يافتن پاسخ دسته جمعي ما به چالش هاي جهاني و اينجانب مشتاقانه منتظر ادامه همكاري با مسئولان جمهوري اسلامي ، زير نظررئيس جمهور منتخب محمود احمدي نژاد هستم، همانگونه كه با دولتي كه در آستانه پايان كار خود است، انجام داده ام، و اميدوارم افتخار ملاقات ايشان را در اجلاس جهاني سران 2005 كه در نيويورك در ماه سپتامبر برگزار خواهد شد را داشته باشم. اجلاس سران فرصتي منحصر به فرد تنها براي انجام چنين اقدامي است. به همين دليل در 21 مارس برابر با نوروز ايرانيان، اينجانب مجموعه پيشنهادات جامعي براي بازسازي در گزارش خود با عنوان " با آزادي بيشتر به سوي توسعه، امنيت و حقوق بشر براي همه " ارائه كردم.
كوفي عنان تصريح كرد: ماه گذشته رئيس مجمع عمومي پيش نويس سندي را ارائه داد كه حاوي دستاوردهاي سياسي است كه به اعتقاد ايشان روساي كشورها و دولت ها ضروري است بتوانند درباره آن در اجلاس سران به توافق برسند. آن سند به تمامي موضوعات عمده مي پردازد و منعكس كننده نكاتي است كه از سوي دولت هاي عضو طي چند ماه بحث و گفت و گو حاصل شده است. مشورت هاي بيشتر در حال حاضر بر مبناي اين پيش نويس در حال انجام است و گمان مي كنم نسخه اي جديد از آن در اواخر اين هفته موجود خواهد بود.
به عنوان نكته آغازين اجازه دهيد اهميت فرهنگ صلح و نياز به ايجاد و تقويت آن در هر دو سطح ملي و بين المللي را يادآور شوم. ما بايد خود و جوامع خود را آموزش دهيم تا از كليشه بندي هاي يكديگر فراتر رفته و از مقوله بندي هاي ساده انگارانه كه موجب تشديد عدم تفاهم مي شود و مشكلات جدي فراهم مي كند كه قابل حل نيستند، پرهيز نمائيم. به همين دليل هنگامي كه ايران نخستين بار پيشنهاد گفت و گوي تمدن ها را در سال 1998 ارائه داد، اينجانب قويا از تلاش ها براي ترويج آن به وسيله سازمان ملل متحد، حمايت كردم و كماكان به اين اقدام ادامه خواهم داد.
هر فرهنگ صلحي به وسيله توسط به تروريسم تهديد مي شود، امري كه ايران همانند بسياري از ديگر كشورها تجربه دست اولي از آن داشته است. تروريسم، برخاسته از دين يا ايدئولوژي به خصوصي نبوده، و به همين ترتيب هدف آن تنها كشورهايي خاص يا مردمي خاص نيست. همگي ما اهداف بالقوه آن هستيم و حقيقتا بايستي به عنوان جامعه اي بين المللي با اين پديده مقابله كنيم. براي اين اقدام ضروري است درباره اينكه چگونه آن را تعريف كنيم به توافق نظر برسيم و كنوانسيون جامعي كه بر اساس آن همه انواع تروريسم غير قانوني خواهد بود را تصويب كنيم. در حاليكه من كاملا نسبت به حساسيت ها و ملاحظات موجود در اين باره آگاه هستم، معتقدم بايد بتوانيم درباره اينكه حق قانوني مردم براي مقابله با اشتغال خارجي نمي تواند و نبايد شامل حق كشتن به عمد يا مثله كردن شهروندان و غير نظاميان شود، توافق كنيم.
ما همچنين بايد فرهنگ احترام كامل به حقوق بشر ايجاد كنيم. اگر مي خواهيم جايگاه حقوق بشر را آنچنان كه در منشور ملل متحد براي آن تعيين شده احيا كنيم، نيازمند آغازي نو هستيم. تاسيس شوراي حقوق بشري كه حمايت گسترده اي از سراسر جهان از آن به عمل مي آيد، راه طولاني براي احياي اعتبار تشكيلات حقوق بشر بين المللي در پيش رو دارد.
در ادامه پيام كوفي عنان چنين آمده است : به نظر من فرهنگ احترام به حقوق بشر بايد شامل قبول مسئوليت در حمايت از جمعيت شهروندان در مقابل نسل كشي، پاكسازي قومي و ساير اين گونه جنايات شنيع باشد. اين مسئوليت در ابتدا و بيشتر از همه متوجه دولت هاي مستقل است. همان گونه كه نياز است جامعه بين المللي از راه ابزار ديپلماتيك، انسان دوستانه و ساير ابزار صلح آميز به دولت ها كمك كند تا اين مسئوليت را انجام دهند. اگر، تنها اگر چنين ابزارهايي ناكام بمانند و به نظر آيد دولتي كاملا ناتوان بوده يا نمي خواهد به مسئوليت خود تن دهدف جامعه بين المللي ، به عنوان آخرين اقدام بايد بپذيرد كه مسئوليتي مشترك دارد تا اقدامي دسته جمعي از راه شوراي امنيت سازمان ملل متحد انجام گيرد. معتقدم اجلاس سران مناسبتي است كه در آن اين مفهوم مسئوليت براي حمايت و رويكرد پياپي كه با خود همراه دارد را پذيرا شود. هنگامي كه اصولي كه بر اساس آن جامعه بين المللي قصد اقدام نمايد، واضح باشد به نفع تمامي دولت ها خواهد بود. همچنين اين اصول زمينه را براي مداخلات انسان دوستانه يك جانبه به وسيله كشورها يا گروهي از كشورها از بين برده و در نتيجه موجب كاهش اين گونه مداخلات مي گردد.
كوفي عنان در ادامه پيام خود به كنفرانس بين المللي بازنگري در ساختار سازمان ملل افزوده است : بخشي مرتبط كه نياز به توضيح بيشتر دارد، قوانين حاكم بر استفاده از زور به وسيله كشورها است. اجازه دهيد تاكيد كنم هيچ كس پيشنهادي براي تغيير ماده 51 منشور نداده كه حافظ حق مسلم دفاع منفرد و دسته جمعي است چنانچه حمله مسلحانه عليه يك عضو سازمان ملل صورت پذيرد تا وقتي كه شوراي امنيت اقدامات لازم براي حفظ صلح و امنيت بين المللي به عمل آورد.
مي دانم كه اين نكته اي بسيار حساس براي ايرانيان است، زيرا زماني كه ايران در سال 1980 مورد حمله قرار گرفت و ايران براي حق دفاع از خود تنها گذاشته شد، شوراي امنيت در اتخاذ تصميم ناكام ماند. اما هنگامي كه پيشنهاد استفاده از زور به ميان مي آيد، نه در دفاع از خود در مقال حمله اي حتمي يا واقعي، بلكه در برخورد با تهديدي پنهان يا غير محتمل معتقدم تصميم نبايد از سوي كشورهاي خاص بلكه به گونه اي دسته جمعي از سوي شوراي امنيت اتخاذ شود كه يكي از نيت هاي سازمان ملل مندرج در ماده يك منشور است يعني " اقدامات دسته جمعي موثر براي جلوگيري و بر طرف كردن تهديدات عليه صلح " را برآورده سازد. من پيشنهاد كرده ام كه شوراي امنيت بايد تصويب قطعنامه اي كه اصول راهنما براي گرفتن چنين تصميماتي را ارائه مي دهد تصويب كند. اما مباحثات در اين مورد قبل از اينكه به وسيله شوراي امنيت مورد توجه قرار گيرد نياز به ادامه گفتگو در جلسه اي ديگر دارد.
در ادامه پيام كوفي عنان آمده است : ناكامي اخير كشورهاي عضو معاهده عدم تكثير سلاح هاي هسته اي در به توافق رسيدن طي كنفرانس بررسي 2005 علتي عيني براي بذل توجه است. در عين حال الزامات اصلي و حقوقي كه به وسيله معاهده ارائه شده است، همچنان مورد حمايت كامل قرار دارند. اين معاهده همچنان سنگ بناي كنترل تسليحات جهاني و رژيم خلع سلاح با مفاهيم مهمي براي گسترش باقي مي ماند. معتقدم اجلاس سران فرصتي حياتي به ما براي تاييد اين اصول و تجديد تعهد تمام كشورها به خلع سلاح و عدم تكثير هسته اي مي دهد. ما بايد بر مسئله طولاني مدت خلع سلاح تمركز نمائيم به ويژه زماني كه با شصتمين سالگرد استفاده از سلاح هاي اتمي در هيروشيما و ناكازاكي مصادف است.
اجلاس سران همچنين فرصتي براي دستيابي به اجماع گسترده درباره ساير مسائل مهم مانند دسترسي به چرخه سوخت هسته اي در راستاي حقوق و الزامات دولت هاي عضو زير نظر معاهده و تصويب پروتكل الحاقي سازمان بين المللي انرژي اتمي به عنوان معيار جهاني جديد براي رسيدگي و كنترل فراهم مي آورد. مي دانم كه اين موارد و ساير مسائل قويا مورد توجه ايران است. در اين زمان به ويژه تمامي دولت هاي عضو معاهده نياز به خويشتن داري عظيم در بهره برداري از حق خود بر اساس معاهده دارند. به عقيده اينجانب بايد تاكيد بر ادامه گفت و گوي سازنده به عنوان مطمئن ترين راه براي دستيابي به توافق صورت پذيرد.
اخيرا اقدامات مهمي به وسيله اتحاديه اروپا و گروه 8 در زمينه توسعه اعلام گرديده است. تمامي كشورها چه توسعه يافته و چه در حال توسعه بايد سهم خود را در تضمين اينكه از زمان حال تا سال 2015 مبارزه با فقر و امراض به سطح جديدي برسد، ادا نمايند. ما نيازمند تلاش سراسر جهاني هستيم براي رسيدن به اهداف توسعه هزاره طي دهه آتي و ضمانت اينكه منافع جهاني شدن بيشتر به گونه اي مساوي تقسيم شود.
دبير كل سازمان ملل متحد در پايان پيام خود به كنفرانس بين المللي بازنگري در ساختار سازمان ملل آورده است: دوستان من ما طرح بلند پروازانه اصلاحات و نوسازي را آغاز كرده ايم. سهم زيادي براي همه وجود دارد. تمامي آنچه انجام مي دهيم به اعلاميه هزاره بر مي گردد كه اميدهاي بشريت را براي جهاني پر منزلت، عادلانه تر و ايمن تر به خود جذب مي نمايد.
همان گونه كه پيش از اين نيز اشاره كردم جامعه بين المللي بر سر دو راهي رسيده است. يك راه به جهاني بي نظم، از هم پاشيده به دليل درگيري و محصور در فقر ختم مي شود و راه ديگر موجب همكاري و همبستگي فزاينده جهاني مي گردد. اينجانب تمامي شركت كنندگان در اين همايش را ترغيب مي نمايم تا همه تلاش خود را به كار گيرند تا اطمينان حاصل كنند كه ما از اجلاس سران در ماه سپتامبر براي تعهد قاطعانه خود در مسير دستيابي به راه دوم استفاده كنيم.
نظر شما