به گزارش خبرگزاری مهر، علم شمشیری که آیینی 900 ساله و به یادگار مانده از ساکنان موسوم به حیدرآبادی جزیره ی قشم است، هر سال با حضور شیعیان جزیره برگذار می شود که در طول آن مومنان علم شمشیری را با پای پیاده از محل نگهداری اش در مسجد علی ابن ابی طالب (ع) شهر قشم به روستای حمیری قشم در فاصله 11 کیلومتری می برند و بعد از ظهر در میان استقبال زنان و مردان بسیاری که برای نذر گوسفند، شیرینی، شکلات و شکر به پیشواز می آیند، به مکان اصلی اش باز می گردانند.
به گفته بومیان، 9قرن پیش از این، علم شمشیری که بنا بر شنیده ها متعلق به زیارت گاه شاه نجف در کربلا بوده، همه ساله در ابتدای ماه محرم در جمع سوگواران ظاهر، و با فرا رسیدن عصر عاشورا ناپدید می شده است.
مردم قشم می گویند، در آن زمانها و تا نزدیک به 300 سال پیش، از روز 17 رمضان تا بیست و یکم همین ماه نیز، علم برای مدت کوتاهی دیده می شده است و این اتفاق را تعداد بسیاری از معتمدین محل مشاهده کرده اند.
اتفاق منتهی به ماندگاری علم را عبدل بشارتی، یکی از معتمدین قشم به این صورت روایت می کند: از پدر خود، کربلایی حسین ردا شنیدم و او نیز از اجدادش نقل می کرد که در حدود سال 1085 هجری شمسی واقع شد که علم در قشم بماند، از این قرار که شخصی به نام استاد احمد نجار با خیال همیشه گی کردن حضور این شی ء مقدس در قشم، علی رغم هشدار مردم، با چکش بر یکی از دو کمربند دایره ای شکل آن می کوبد و بعد از آن علم هرگز غیب نمی شود.
بشارتی درباره عاقبت استاد نجار می گوید: نقل است که بعد از این ماجرا، استاد احمد دار فانی را وداع می گوید و پس از او هفت تن از افراد خانواده اش نیز هر یک با فاصله ی کوتاهی از دیگری می میرند.
او که بیش از 40 سال در مسجد علی ابن ابی طالب (ع) قشم خدمت کرده، بر آن است که از علم شمشیری معجزات فراوانی سر زده است؛ معجزاتی نظیر شفای بیماران سرطانی صعب العلاج.
از این روی به گفته ی عبدل بشارتی، شمار شیعیان و سنی مذهبانی که از نقاط دور و نزدیک هرمزگان برای ادای نذر به پیشواز علم می آیند، گاه به بیش از 700 تن می رسد.
گفته می شود که در طول قرون گذشته در شکل، رنگ و اندازه ی علم هیچ تغییری دیده نشده است و این را نیز از شگفتی های آن می شمارند.
بر سر تیغ علم شمشیری عدد 110 نقش شده است که با حساب حروف ابجد نام امیرالمومنین، علی (ع) است. این علم را از قرن ها پیش سوگواران حسینی جزیره ی قشم با پارچه های رنگارنگ می آراسته اند و در روز 19 ماه مبارک رمضان و هشتم ماه محرم با پای پیاده به روستای حمیری می برده اند و در آن جا نذر می داده اند.
این رسم دیرینه را امروزه نیز بر پا می دارند و جمعیت قابل توجهی از خرد و کلان، بی اعتنا به سرما و گرما علم را از مسیر خشک و بی آب و علف گدار به روستای حمیری می برند و باز می گردانند.
افراد معدودی در اجرای این آیین قدیمی در روزگار حاضر نقش دارند، که به گواه مردم بومی، عبدالله فینی سرشناس ترین آنان است.


نظر شما