" اكبريان " مدير تالار محراب در گفت و گويي با خبرنگار هنري " مهر " با بيان مطلب بالا افزود: تاكنون بازسازي بنيادي در تالار محراب انجام شده است. در اسفند 1381 اداره عمران ادراه ارشاد استان تهران تصميم به بازسازي اساسي اين سالن گرفت.
وي ادامه داد: اين تعميرات در تمامي زمينه ها از جمله تعويض تاسيسات، دكوراسيون و تجهيزات نور و صدا خواهد بود و چون اين بازسازي از طرح هاي بنياني اداره ارشاد استان تهران است، اعتباراتي نيز براي خريد تجهيزات در نظر گرفته شده است اما براي پرداخت اين اعتبارات زمان هاي مناسبي در نظر گرفته نشده است كه باعث توقف هاي مقطعي در انجام كارها مي شود كه به همين دليل كارها كمي طول كشيده است.
مدير تالار محراب در پاسخ به اين سئوال كه دليل عدم فعاليت فعلي تالار محراب تعميرات است، اما اين تالار در سال هاي گذشته نيز فعال نبوده است و دليل اين امر چيست، گفت: البته تالار محراب تاكنون چند بار دچار حادثه شده است، اماهنگامي كه 7 سالن در يك مجموعه به وجود آيد كه آن مجموعه فقط براي دو سالن تعريف شده است، طبيعتا باعث مهجور و محروم ماندن تالارهاي ديگر خواهد شد.
اكبريان ادامه داد: هنگامي كه تهران فقط تئاتر شهر مي شود، چه بايد كرد؟ به چه قيمتي تماشاگر تئاتر مي بيند؟ در سالني مثل سايه حتي هوا براي نفس كشيدن تماشاگر وجود ندارد يا اگر تماشاگر در تالار نو دچار سانحه ايي شود حتي ابتدايي ترين امكانات نجات وجود ندارد. با اين حال تمام تمركز در تئاتر شهر وجود دارد.
وي در مورد طولاني شدن زمان تعميرات تالار محراب گفت: در اين چند ماهه هماهنگي هاي خوبي صورت گرفته است و ما اميدواريم اين سالن در دهه مباركه فجر افتتاح شود اما به هر صورت بازسازي يك مجموعه از ساخت يك مجموعه جديد مشكل تر است.
وي افزود: بازسازي تالار سرعت مناسبي را پيدا كرده است و ما اميدواريم كه براي دهه فجر امسال يا حداكثر فروردين يا ارديبهشت 83 بهره برداري اين تالار آغاز شود.
اكبريان در مورد اين كه آيا سياست گذاري اين تالار توسط ارشاد استان تهران انجام مي شود يا مركز هنرهاي نمايشي، گفت: ما تحت تاثير سياست گذاري كلان وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامي هستيم و به هر حال ما نيروهاي اجرايي محسوب مي شويم. ايده خوبي به صورت طرح وجود دارد كه به تالارها خودگرداني اعطا مي كند كه اميدوارم به نتيجه برسد.
وي در جواب اين سئوال كه آيا بهتر نيست كه كل سياست هاي تئاتر در يك مركز تدوين شود، گفت: اين يك بحث ساختاري است و در سازمان مديريت و برنامه ريزي تعدادي آدم خبره تصميم گرفتند كه ساختار اين گونه باشد. اگر تالارهاي ما خالي است مشكل مركز هنرهاي نمايشي در برنامه ريزي است. سياست گذاري كار مركز هنرهاي نمايشي است.
اكبريان در انتها گفت: اما به نظر من كسي كه سياست گذاري مي كند نبايد وارد اجرا هم بشود. اگر سياست گذار، مجري و مسئول مالي يك جا جمع شود چگونه بحث نظارت بر آن مركز مي تواند شكل بگيرد؟
نظر شما