خبرگزاری مهر، گروه بین الملل- مهدی پورحسنی: در جامعه اطلاعاتی امروز حاکم درجهان، هر بازیگر که کنترل بیشتری بر این منابع داشته باشد به درجات بالاتری از سلسله مراتب قدرت دست می یابد.
در این میان کنترل منابع محتوایی فضای مجازی مهمتر از زیر ساخت های فیزیکی و فناورانه است زیرا سرعت فوق العاده، کاهش شدید فاصله، ناشناسی وتشدید شدن اثر پدیده ها باعث اهمیت مسائل محتوایی فضای مجازی می گردد.
همین ویژگی های فضای مجازی که باعث می گردد تولید و توزیع اطلاعات گمراه کننده در این فضا آسان تر و دارای اثر بیشتری نسبت به فضای فیزیکی باشد.
در سال های اخیر مبحث اطلاعات گمراه کننده پس از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و انتخاب ترامپ به ریاست جمهوری این کشور و متهم شدن روسیه به حمله به کمپین حزب دموکرات و تلاش آن کشور برای ایجاد اطلاعات نادرست در خصوص کلینتون و برای پیروزی ترامپ در انتخابات به طور جدیدی وارد ادبیات فضای مجازی گردید.
پس از آن در کنفرانس امنیتی مونیخ و در گزارش نهایی این کنفرانس در سا ل 2017 مبحث مستقلی تحت عنوان «اطلاعات اشتباه : جعل و نشت اطلاعات جعلی» قرار داده می شود و به تحلیل اثرات جنگ های اطلاعاتی با عنایت به نقش روسیه در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و انگلیس از اتحادیه اروپا با استفاده از اطلاعات گمراه کننده پرداخته می شود.
در سال 2018 کشورهای گوناگون با تنظیم مقرراتی به تلاش های خویش برای مبارزه با این پدیده با انگیزه های گوناگون ادامه داده اند.
روسیه: به تازگی قانون گذاران روسیه لایحه جدیدی را برای مقابله با گسترش اخبار جعلی پیشنهاد داده اند. این لایحه رسانه های اجتماعی را مورد هدف قرار داده است و آنها را ملزم کرده که پست های نادرست که در شبکه های اجتماعی قرار داده می شود را ظرف 24 ساعت حذف کنند و گرنه با جریمه ای تا مبلغ 800 هزار دلار مواجه می گردند.
طبق این قانون این رسانه ها ملزم به باز کردن دفتر کار در روسیه هستند تا در صلاحیت قضایی این کشور قرار گیرند. در حال حاضر اگر کسی در روسیه همجنس گرایی را ترویج کند، نظم عمومی را مختل کند و یا به افراط گرایی کمک کند به جریمه و زندان محکوم می گردد.
در لایحه جدید وب سایت هایی که بیش از یکصد هزار بازدید کننده دارند باید ظرف 24 ساعت به حدف این گونه محتوا مبادرت ورزند البته تا کنون فیس بوک و تویتر این قانون را رد کرده اند.
مالزی: نمایندگان مجلس مالزی با گذراندن لایحه ای تولید و انتشار اطلاعات گمراه کننده را جرم انگاری نمودند و ارائه کنندگان سرویس های اینترنتی را مسئول کنترل این فضا دانسته اند و اخباری را که در خارج از کشور در خصوص این کشور منتشر می گردد را هم مشمول قانون دانسته اند.
البته بسیاری از کارشناسان تصویب این قانون در دولت قبلی مالزی را به تلاش نجیب رزاق نخست وزیر سابق این کشور جهت سر پوش گذاشتن به فساد مالی و پیروزی در انتخابات آن کشور نسبت می دهند.
کنیا: در این کشور نیز به تازگی قانونی تصویب شده که اخاذی اینترنتی، نظارت غیر قانونی و انتشار اخبار گمراه کننده را جرم انگاری نموده است.
دراین خصوص «آدن باردوال» رهبر اکثریت مجلس ملی کنیا هدف از این قانون را استفاده مسئولانه از فضای مجازی عنوان نمودند هر چند «هنری مینا» رئیس بخش شرق آفریقا جمعیت دفاع از آزادی ابراز عقیده نمود که قانونی که جرم انگاری شده است به سوء استفاده از قدرت منجر خواهد شد.
فرانسه: پس از انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا و برگزیت در انگلیس در کشورهای اروپایی مانند فرانسه نگرانی از تاثیر اطلاعات گمراه کننده بر دموکراسی های اروپایی تشدید گردید و ماکرون رئیس جمهور فرانسه مبارزه با اطلاعات گمراه کننده را در اولویت قرار داد البته گرچه طبق قانون انتخابات این کشور انتشاراخباری که باعث تاثیر بر رفتار رای دهندگان گردیده و صحت انتخابات را به خطر بیاندازد ممنوع است ولی به دلیل تاثیر بالای شبکه های اجتماعی مجازی به تصویب این قانون مبادرت ورزیدند.
البته محدود شدن ناشران آنلاین، مشکلات تشخیص قضات در خصوص مطالب گمراه کننده از صحیح دارای مشکلاتی برای این کشور خواهد شد. منتقدان معتقدند که این قانون باعث کنترل بحث های عمومی توسط دولت و کاهش انتشار اطلاعات ناخوشایند خواهد شد.
پدیده اطلاعات گمراه کننده به عنوان یکی از چالشهای فضای مجازی دولت های توسعه یافته و در حال توسعه را دچار مشکلات عدیده ای نموده است.
این کشورها با اتخاذ روش های مختلف مانند فیلترینگ و قانون گذاری سعی در مهار این پدیده نموده اند.
اگر چه با توجه به بین المللی بودن این فضا، سرعت بالا، عدم تعریف یکسان از اطلاعات صحیح از گمراه کننده با توجه به منافع بازیگران ملی و بین المللی مبارزه با این پدیده به سادگی امکان پذیر نیست حتی در برخی از این موارد مبارزه با این پدیده به اعمال محدودیت بیشتر بر آزادی های سیاسی منجر شده است.
بنا بر این به نظر می رسد بکی از بهترین روش ها برای مبارزه با این چالش توسعه آگاهی های عمومی و سواد رسانه ای مجازی به همراه افزایش همکاری های بین المللی خواهد بود.
نظر شما