ايجاد تشكلهاي توليدي در بخش كشاورزي ضروري است

به گزارش خبرنگار اقتصادي مهر، با توجه به اين كه نظام بهره برداري غالب كشاورزي ايران از نوع دهقاني خرد و كوچك است و توليد در بخش كشاورزي با محدوديتهايي مانند كوچك بودن واحدهاي توليد كشاورزي ، پراكندگي قطعات كشاورزي و در نتيجه ناپايداري مواجه شده است.
بنابراين، مناسبترين راه  براي افزايش توليد محصولات كشاورزي توجه خاص به بهره وري و كارايي واحدهاي زراعي كوچك و خرد است و سازماندهي اين نوع واحدهاي زراعي درقالب نظام بهره برداري تعاوني بايد به يكي از راهبردهاي اساسي كشاورزي ايران در سالهاي اخير تبديل شود. 
در اين راستا تعاونيهاي توليد كشاورزي با هدفهاي متعدد، بويژه افزايش كارايي يا توان توليدي بهره برداران ازطريق آموزش و ترويج شيوه هاي نوين توليد، عمليات به زراعي و سرمايه گذاري در امور زير بنايي در مناطق مختلف كشور تشكيل شده است.
سابقه ايجاد و استفاده از تعاونيهاي توليدي در كشور نسبتا طولاني است اگر چه اين تعاوني ها در دهه نخست انقلاب  به صورت نيمه فعال در آمدند و تعداد آنها از39 به 19 كاهش يافت؛ اما در دهه گذشته توجه مجدد به آنها موجب شد كه تا سال 1378 بيش از 600 تعاوني توليد روستايي به وجود آمده كه بيش از صد هزار عضو را تحت پوشش قرار داده است.
مطالعات نشان مي دهد بررسي تشكلهاي توليدي در توسعه پايدار كشاورزي و تبيين كارايي و ناكارايي آنها گامي موثر در توسعه پايدار كشاورزي است.
اين بررسي ها علاوه بر تقويت بخش كشاورزي، براي ايجاد اصلاحات و تحولات لازم در مديريت اين بخش و رفع مشكلات احتمالي نيز بسيار ضروري است.
با توجه به وجود سياست بخشي در نظام برنامه ريزي توسعه ، تشكيل شركتهاي تعاوني توليد چند منظوره به عنوان تشكلي در توسعه پايدار كشاورزي نقش مهمي خواهد داشت.
 اين تشكل ها علاوه بر هماهنگي در عملكرد سازمانهاي مختلف براي اداره  امور موجبات رشد و توسعه بخش و توسعه پايدار و فراگير را فراهم مي آورد؛ مشروط به  اينكه  از حيطه نظارت و دخالت سازماني خاص خارج  و با بهره گيري از مشاركت عموم به افزايش توان بخش كشاورزي و پاسخگويي به نيازهاي مردم در جريان توسعه كمك كند.
ايجاد تشكلهاي توليدي نيازمند اصلاحات بنيادي و ساختاري چند جانبه اي است كه دگرگونيهايي چون تغيير در راهبردهاي دولت و قوانين موجود، شرح وظايف و ساختار سازمانهاي دولتي در سطوح ملي و محلي طلب مي كند.
يافته ها نشان مي دهد  كه تعاونيهاي توليد روستايي به عنوان يكي از نمونه هاي بارز مورد مطالعه در ارائه خدمات زيربنايي تا حدودي موثر بوده ولي در موارد ديگر فرآيند توليد محصولات كشاورزي تاثير اندكي داشته اند و دربازاريابي و فروش محصولات كشاورزي نيز در حد كمي موثر بوده اند .

.