به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه آگاه نوشت: مراسم گلدن گلوب ۲۰۲۶ که در بورلی هیلتون لسآنجلس برگزار شد، نه تنها آغازگر فصل جوایز بود، بلکه به عنوان یک بیانیه در حمایت از ریسکپذیری استودیوها عمل کرد. انجمن مطبوعات خارجی هالیوود (HFPA)، با عبور از بحرانهای سالهای گذشته، امسال توجه خود را معطوف به آثاری کرد که همزمان از نظر بصری جاهطلبانه و از نظر روایی پیچیده بودند.
گلدن گلوب و موازنه قدرت میان دوسر طیف
برخلاف سالهای گذشته که جوایز اغلب قابل پیشبینی بودند، امسال شاهد تقسیم آرا میان ژانرهای مختلف بودیم که نشاندهنده تکثرگرایی در سلیقه داوران است. نتایج گلدن گلوب ۲۰۲۶ پیامی واضح داشت، اینکه سینماگرانی که توانستهاند دیدگاه شخصی خود را در ابعاد بلاکباستری حفظ کنند، پادشاهان جدید هالیوود هستند. پیروزی فیلم همنت در شاخه بهترین فیلم درام، تاییدی بر قدرت اقتباسهای ادبی دقیق و شاعرانه بود.
این فیلم به کارگردانی کلویی ژائو، فیلمسازی که پیشتر با سرزمین خانهبهدوشها توانایی خود را در ترکیب رئالیسم شاعرانه و درام انسانی ثابت کرده بود، این بار به قرن شانزدهم انگلستان سفر کرده است. انتخاب همنت نشان داد که گلدن گلوب همچنان برای درامهای سنگین، شخصیتمحور و تراژیک ارزش قائل است. این انتخاب همچنین نشاندهنده تمایل داوران به بازخوانی تاریخ از زاویه دید زنان است؛ زیرا فیلم تمرکز اصلی را از ویلیام شکسپیر برداشته و بر همسر او، اگنس، معطوف میکند.
در سوی دیگر طیف، پیروزی یک نبرد پس از دیگری ساخته پل توماس اندرسون در شاخه کمدی/ موزیکال، جشنی برای سینمای اورجینال و پرهزینه بود. این فیلم ۱۰۰ میلیون دلاری که اندرسون آن را با فرمت ویستاویژن فیلمبرداری کرده، ترکیبی عجیب از اکشن دهه نودی و طنز سیاسی تیز است. اهدای جوایز بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه به اندرسون، نشاندهنده تحسین جامع صنعتی است که نگران مرگ فیلمهای اورجینال در برابر فرنچایزهاست. اندرسون در این فیلم توانسته است لئوناردو دیکاپریو را در نقشی متفاوت هدایت کند و همزمان تعادل ظریفی میان صحنههای اکشن عظیم و لحظات صمیمی خانوادگی برقرار سازد.
پیروزی درامهای پزشکی و مینیسریالهای بریتانیایی در بخش تلویزیون
در حالی که سینما بر پردههای بزرگ متمرکز بود، بخش تلویزیونی گلدن گلوب بر روایتهای انسانی متمرکز شد.
گودال/ The Pitt: این سریال درام پزشکی که بازگشت نوآ وایل به تلویزیون را رقم زد، جوایز بهترین سریال درام، بهترین بازیگر مرد درام و بهترین بازیگر زن درام را درو کرد. موفقیت این سریال نشاندهنده علاقه مجدد به درامهای رویهای با کیفیت ساخت بالاست.
نوجوانی/ Adolescence: مینیسریال بریتانیایی که با ساختار پلان-سکانس جسورانهاش شناخته میشود، جایزه بهترین مینیسریال و بهترین بازیگر مرد (استیون گراهام) را کسب کرد.
استودیو/ The Studio: جایزه بهترین سریال کمدی به این اثر رسید و ست روگن نیز جایزه بازیگری کمدی را برای آن دریافت کرد که نقدی طنزآمیز بر خود صنعت هالیوود است.
جوایز فیلم اروپا و سلطه «ارزش احساسی»
آکادمی فیلم اروپا مراسم سالانه خود را از دسامبر به ۱۷ ژانویه ۲۰۲۶ منتقل کرد. این تغییر زمانبندی، EFA را دقیقا در قلب فصل جوایز قرار داد و برلین را به کانون توجه سینمای جهان تبدیل کرد. مراسم در خانه فرهنگهای جهان برلین برگزار شد و فضایی کاملا سیاسی و هنری داشت.
فیلم نروژی ارزش احساسی (Sentimental Value) ساخته یوآخیم ترییر به پدیده مطلق شب تبدیل شد و با کسب ۶ جایزه اصلی، رکوردی تاریخی ثبت کرد. این فیلم که پایانی بر سهگانه غیررسمی ترییر درباره اگزیستانسیالیسم مدرن است، داستانی عمیقا شخصی دارد.
موفقیت ارزش احساسی را میتوان ناشی از فیلمنامه هوشمندانه اسکیل ووگت و ترییر دانست که مرز بین واقعیت و درام را محو میکند. داستان درباره یک خانواده هنری است. نورا و اگنس دو خواهری هستند که باید با بازگشت پدرشان، گوستاو که یک کارگردان مشهور اما خودمحور است، کنار بیایند. گوستاو میخواهد فیلمی درباره زندگی خودشان بسازد و نورا را در نقش خودش بازی دهد. این لایه «فیلم در فیلم» و نقد روانکاوانه روابط پدر-دختری، داوران آکادمی اروپا را مسحور کرد.
جوایز کسب شده:
بهترین فیلم اروپایی
بهترین کارگردان (ترییر)
بهترین فیلمنامهنویس (ترییر و ووگت)
بهترین بازیگر مرد (اسکارشگورد)
بهترین بازیگر زن (رینسو)
بهترین آهنگساز
«سیرات» (Sirât) و تعالی تکنیکال
در سایه درخشش ارزش احساسی، فیلم سیرات ساخته الیور لاکس توانست جوایز فنی را قبضه کند. این فیلم که محصول مشترک اسپانیا و فرانسه است، سفری عرفانی و بصری به دل بیابانهای مراکش است. فیلم داستان پدری را روایت میکند که در جستوجوی دختر گمشدهاش وارد دنیای زیرزمینی مهمانیهای موسیقی الکترونیک صحرا میشود. تضاد بصری میان سکوت بیابان و کوبش موسیقی تکنو، فضایی سوررئال ایجاد کرده که از نظر فنی بیرقیب بود. کسب پنج جایزه شامل بهترین فیلمبرداری، بهترین تدوین، بهترین طراحی صحنه، بهترین صداگذاری و بهترین انتخاب بازیگر، از دستاوردهای این اثر بود.
لومیر ۲۰۲۶، آینه فرانسوی گلدن گلوب
جوایز لومیر که توسط خبرنگاران بینالمللی مقیم پاریس اهدا میشود، در تاریخ ۱۸ ژانویه ۲۰۲۶ در انستیتو جهان عرب برگزار شد. این مراسم به دلیل نزدیکی زمانی با سزار (اسکار فرانسه)، پیشبینیکننده مهمی برای سینمای فرانسه محسوب میشود.
درخشش کلاسیک «بیگانه»
فیلم بیگانه ساخته فرانسوا اوزون، برنده بزرگ شب بود و جایزه بهترین فیلم را دریافت کرد. اوزون که یکی از پرکارترین کارگردانان فرانسه است، سرانجام با این اقتباس جسورانه از رمان آلبرکامو به جایزه اصلی لومیر رسید. فیلم به صورت سیاهوسفید و با فرم بصری سختگیرانهای ساخته شده تا بیگانگی شخصیت مورسو را منعکس کند. بنجامین وازن برای نقش مورسو جایزه بهترین بازیگر مرد را گرفت. او نخستین بازیگری است که پس از بردن جایزه «پدیده نوظهور» در سال ۲۰۲۱، توانسته جایزه اصلی بازیگری را نیز کسب کند.
«موج نو»؛ ادای دین آمریکایی به فرانسه
یکی از شگفتیهای لومیر ۲۰۲۶، اهدای جایزه بهترین کارگردانی به ریچارد لینکلیتر آمریکایی بود. فیلم موج نو (Nouvelle Vague) که تماما به زبان فرانسوی ساخته شده، بازسازی پشت صحنه ساخت فیلم انقلابی از نفس افتاده ژانلوک گدار در سال ۱۹۶۰ است. لینکلیتر با دقتی وسواسگونه، هرج و مرج خلاقانه، خیابانهای پاریس و شخصیتهای گدار، جین سیبرگ و بلموندو را بازسازی کرده است. این جایزه نشاندهنده قدردانی منتقدان فرانسوی از نگاه احترامآمیز و دقیق لینکلیتر به تاریخ سینمایشان است.
سایر برندگان کلیدی لومیر
بهترین بازیگر زن: لئا دروکر برای پرونده ۱۳۷، تریلری سیاسی درباره اعتراضات جلیقهزردها.
بهترین فیلمنامه: استفان دموستیه برای طاق بزرگ، درامی تاریخی درباره ساخت طاق بزرگ منطقه لادفانس پاریس.
بهترین انیمیشن: آرکو ساخته اوگو بیانونو. این فیلم با پیروزی همزمان در EFA و لومیر، خود را به عنوان مهمترین انیمیشن هنری سال تثبیت کرد.
جشنواره فیلم برلین ۲۰۲۶ و افتتاح با «مردان خوب وجود ندارند»
جشنواره برلین که قرار است از اواسط فوریه آغاز شود، تا تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۲۶ بخشی از برنامه خود را اعلام کرده است. این دوره با مدیریت تریشیا تاتل، بر صداهای حاشیهای و فرمهای تجربی تاکید دارد.
انتخاب فیلم «مردان خوب وجود ندارند» ساخته شهربانو سادات به عنوان فیلم افتتاحیه، بیانیهای جسورانه است. سادات، فیلمساز افغانستانی که پس از سقوط کابل در سال ۲۰۲۱ مجبور به ترک کشورش شد، در این فیلم داستانی نیمه-زندگینامهای را روایت میکند.
نارو، تنها فیلمبردار زن تلویزیون کابل، با این باور زندگی میکند که «مرد خوب» وجود ندارد. اما در آستانه بازگشت طالبان، رابطهای پیچیده با یک گزارشگر مرد پیدا میکند. این فیلم محصول مشترک چندین کشور اروپایی است و در آلمان فیلمبرداری شده است. انتخاب آن نشاندهنده تعهد برلیناله به سینمای در تبعید و حقوق زنان است.
۲۰ فیلم از آثار بخش رقابتی، نخستین نمایش جهانی خود را در برلین تجربه میکنند به استثنای دو فیلم «ژوزفین» ساخته بث آرائوجو که پیشتر در ساندنس نمایش داده شده و «ولفرام» ساخته وارویک تورنتون که سال گذشته اختتامیه جشنواره فیلم آدلاید بود. در میان بازیگران فیلمهای بخش رقابتی نامهای مطرحی چون ایمی آدامز، برت گلدستین، هیام عباس، آندرس دنیلسن لیه، چنینگ تیتوم، جما چان، ژولیت بینوش، تام کورتنی، ساندرا هولر، کالوم ترنر، رایلی کیئو، جیمی بل، آل فانینگ، پاملا اندرسون و روپرت گرینت به چشم میخورند.
۹ فیلم از آثار این بخش توسط زنان یا بهصورت مشترک با زنان کارگردانی شدهاند؛ رقمی که نسبت به سال گذشته (هشت فیلم) و دو سال پیش (۶ فیلم) افزایش داشته است. کورنل موندروتسو، کارگردان مجارستانی، دهمین فیلم بلند خود با عنوان «در کنار دریا» را ارائه میکند؛ فیلمی با بازی ایمی آدامز، موری بارتلت، کلویی ایست، برت گلدستین و دن لوی. داستان فیلم درباره زنی است که پس از ترک یک مرکز بازپروری، به خانه خانوادگیاش در کیپکاد برمیگردد؛ جایی که هوشیاری دوباره، او را وادار به مواجهه با زخمهای پنهان گذشته و هویت واقعی خود میکند.
هانا برگهولم، فیلمساز فنلاندی، دومین فیلم بلند خود با عنوان «شبزاد» را در برلین به نمایش میگذارد؛ این فیلم درباره زوجی است که برای تشکیل خانواده به جنگل نقل مکان میکنند، اما ورود فرزند بهظاهر بینقصشان، زندگی آنها را به کابوسی هولناک بدل میکند.
چشمانداز سینمای ۲۰۲۶
بررسی برندگان و آثار برجسته در آغاز سال ۲۰۲۶ نشان میدهد که سینما در حال عبور از دوقطبی هنری محض و تجاری محض است. استفاده از ویستاویژن در یک نبرد پس از دیگری، IMAX در گناهکاران و فیلمبرداری سیاهوسفید در بیگانه و موج نو نشان میدهد که کارگردانان برای جذب مخاطب به سالنها، بر تجربههای بصری منحصربهفرد تاکید داشتهاند.
علاوه بر این، پیامهای سیاسی، دیگر در قالب درامهای خشک ارائه نمیشوند، بلکه در دل فیلمهای خونآشامی (گناهکاران)، علمی-تخیلی (آرکو) یا اکشن (یک نبرد پس از دیگری) تنیده شدهاند. و در نهایت گویی جوایز امسال تاکنون پیرو شعار اروپا علیه هالیوود بودهاند؛ همزمانی جوایز فیلم اروپا و لومیر با گلدن گلوب، جبههای قدرتمند برای سینمای غیرانگلیسی زبان ایجاد کرده است که میتواند اسکار ۲۰۲۶ را غیرقابل پیشبینیترین دوره در سالهای اخیر کند. با توجه به این روندها، سال ۲۰۲۶ سالی خواهد بود که در آن مولفها دوباره فرمانروایی سینما را از فرنچایزها بازپس میگیرند.
نظر شما