به گزارش خبرنگار مهر، باردیگر تاریخ سرزمینمان ایران، صفحهای سنگین و سرشار از اندوه را ورق زد. مردی که سالها بر بلندای صبر و استقامت ایستاده بود و با کلامی آرام اما ارادهای استوار، کشتی این ملت را از میان طوفانها عبور میداد، به دیدار معبود شتافت، نام او با ایمان، مقاومت و ایستادگی گره خورده بود و سالیان دراز، پرچمدار امید در روزهای سخت این سرزمین بود.
او بارها از نبردی عاشورایی سخن گفت؛ از ایستادگی در راه حق، از اینکه پیروزی از آنِ صابران است و صدایش در گوش تاریخ خواهد ماند که با اطمینان میگفت: «قطعا پیروز میشویم.» و این یقین، نه از سر هیجان، که از عمق باوری ریشهدار برمیخاست؛ باوری که نسلها را به ایستادن فرا میخوانْد.اکنون اگرچه جسم او در میان ما نیست، اما مکتب، راه و اندیشهاش در دل میلیونها انسان زنده است.
تاریخ این سرزمین بارها نشان داده که مردان بزرگ، با رفتنشان خاموش نمیشوند؛ بلکه نامشان در حافظهٔ ملتها جاودانهتر میشود و مشعل راه فردا میگردد.آری، او با همان شجاعت دیرین، با کلامی روشن و گامهایی استوار، به دل تاریکیها زد و به ما آموخت که ایستادگی در راه حق، حتی اگر در دل سختترین طوفانها باشد، باز هم نور امید میفشاند.
او میگفت این راه، راه مردان خداست، راهی که باید با عشق پیموده شود و هیچ دشمنی نتواند در آن رخنه کند.اگر روزگاری سایهٔ سنگینِ غم بر دلها نشست، یاد او چون شمعی فروزان در دل شب روشن میماند؛ یاد رهبری که همیشه بر بالای چکاد ایمان ایستاد و به ما نشان داد که حتی سختترین نبردها وقتی با حق همراه باشند، سرانجامشان پیروزی است.


نظر شما