گروه استانها- خبرگزاری مهر، اسرا برکم: اگر بخواهم در ذهن خودم پرچم ایران را تصویر کنم، آن مادر دهه هشتادی را می بینم که هنوز بیست و پنج ساله نشده و حالا مردم محله صدایش می زنند مادر شهید!
و دائم از خودش می پرسد، من؟! و پاسخ می یابد که آری من!
اگر هم بخواهم وطن را تصویر کنم، همه وطن برایم میشود آوارهای مدرسه شجره طیبه میناب و چند صد کودک عزیز دانش آموز.
و همه این انقلاب را خلاصه میکنم در مدرسه میناب و مادران شهید دهه هشتادی.
باور نکردنی ست که مادر شهید گفتن به همین دهه هشتادی ها، تمام تصویر ذهنی ام را از هرآنچه دیده ام بهم میریزد و حالا باید از یک حاج خانم جاافتاده حسابی رو گرفته، به دختران جوان امروزی بگویم مادر شهید!
اگر این مدرسه کل ایران نیست پس کجاست؟!
اگر این مادران همان هایی نیستند که آقای عزیزم چند بار اشاره کرده بود انقلاب را به اوج خود میرسانند، پس که هستند؟!
حال میفهمم که این بوی لیمو حسابی کار خودش را کرده و حالا مشام همه جهان دارد پر میشود از درخت تنومند لیموی مدرسه میناب.
و من از بوی لیمو مشامم را پر میکنم تا جانی دوباره بگیرم برای این انقلاب.
فعال رسانهای هرمزگان*
نظر شما