جهش سوخت جت و بحران تازه در صنعت هوانوردی جهان

به گزارش خبرنگار مهر به نقل از رویترز، افزایش قابل‌توجه قیمت سوخت جت در پی تنش‌های اخیر در خاورمیانه، صنعت هوانوردی جهان را با فشارهای مالی جدی روبه‌رو کرده است. این روند می‌تواند پیش‌بینی سود ۴۱ میلیارد دلاری خطوط هوایی در سال ۲۰۲۶ را با ابهام مواجه کند و در عین حال هزینه سفرهای هوایی برای مسافران را افزایش دهد.

بر اساس تازه‌ترین آمار، قیمت جهانی سوخت جت در هفته منتهی به ۳ آوریل (۱۴ فروردین) به حدود ۲۰۹ دلار در هر بشکه رسیده است؛ رقمی که در مقایسه با پیش‌بینی اولیه ۸۸ دلاری انجمن بین‌المللی حمل‌ونقل هوایی (یاتا) در ابتدای سال، رشدی بیش از ۱۳۰ درصد را نشان می‌دهد.

در همین حال، اسکات کربی مدیرعامل یونایتد ایرلاینز در گفت‌وگو با شبکه ای‌بی‌سی نیوز اعلام کرده است برای جبران هزینه‌های رو به افزایش سوخت، احتمال دارد قیمت بلیط هواپیما تا حدود ۲۰ درصد افزایش یابد. به گفته او، هزینه سوخت اکنون به یکی از بزرگ‌ترین اقلام هزینه‌ای شرکت‌های هواپیمایی تبدیل شده و سهم آن در برخی موارد از ۲۰ تا ۳۰ درصد کل هزینه‌های عملیاتی فراتر رفته است.

در واکنش به این فشارها، برخی خطوط هوایی راهبرد کاهش ظرفیت پروازی را در پیش گرفته‌اند. اندرو لوبنبرگ، رئیس بخش تحقیقات حمل‌ونقل در بانک بارکلیز، می‌گوید یکی از راه‌های کنترل هزینه‌ها، کاهش تعداد پروازها و تمرکز بر مسیرهای سودآورتر است. بر همین اساس، شرکت‌هایی مانند یونایتد ایرلاینز، ایر نیوزلند و خطوط هوایی اسکاندیناوی (SAS) از کاهش ظرفیت ناوگان و حذف برخی مسیرهای کم‌بازده خبر داده‌اند.

کارشناسان معتقدند این شرایط می‌تواند فشار بیشتری بر مسافران، به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه، وارد کند. تحلیلگران بانک آمریکا هشدار می‌دهند مسافرانی که نسبت به قیمت حساس هستند ممکن است در مسیرهای کوتاه به استفاده از حمل‌ونقل ریلی یا جاده‌ای روی آورند. برای نمونه، شرکت هواپیمایی کاتای پاسیفیک در یک ماه گذشته دو بار میزان اضافه‌هزینه سوخت را افزایش داده و اکنون سفر رفت و برگشت میان سیدنی و لندن با حدود ۸۰۰ دلار هزینه اضافی سوخت همراه است.

در عین حال، کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند حتی در صورت کاهش قیمت نفت در بازارهای جهانی، بازگشت قیمت سوخت جت به سطوح عادی زمان‌بر خواهد بود. ویلی والش، مدیرکل یاتا، اعلام کرده است اختلال در پالایشگاه‌ها و زنجیره تأمین مرتبط با مسیرهای اصلی انتقال انرژی می‌تواند روند عادی شدن بازار سوخت را ماه‌ها به تأخیر بیندازد. به گفته او، حتی در صورت بهبود شرایط، زمان قابل توجهی برای بازگشت کامل زنجیره تأمین به وضعیت پایدار مورد نیاز خواهد بود.