به گزارش خبرگزاری مهر، تصویر قابل توجه حرف X که به ایکس ماه مشهور است را می توان به راحتی در مرکز این تصویر نزدیک از سطح ماه مشاهده کرد.
تعداد کسانی که موفق به مشاهده ایکس در سطح ماه شده اند بسیار محدود است. نکته قابل توجه در رابطه با این پدیده این است که اشکال ایکس مانند تنها در دوره اول ماه که این سیاره به شکل هلال باریکی دیده می شوند قابل مشاهده هستند.
در تصویر نجوم 11 مارچ 2009 در حد فاصل سایه و روشن ناشی از شب و روز در سیاره ماه هاله ای ایکس مانند به واسطه ساختار حفره های بلانچینوس، لا کایل و پرباچ به وجود آمده است.
در نزدیکی دوره ربع اول ماه در صورت ایستادن در نزدیکی حفره ها می توان طلوع خورشید را از افق به آرامی مشاهده کرد. به تدریج دیواره های حفره در معرض نور خورشید قرار می گیرند در حالی که کفه حفره ها در تاریکی باقی خواهند ماند.
این پدیده شکلی ایکس مانند را از دیواره حفره های مجاور به وجود می آورد. این تصویر در دوره ربع اول ماه و در تاریخ 3 مارچ 2009 به ثبت رسیده است.
محدوده نقاب گاو با نام علمی NGC 2359 را می توان در سمت راست تصویر روز نجوم 12 مارچ به وضوح مشاهده کرد. این محدوده با فاصله سه ماه یا 1.5 درجه از صورت فلکی کانیس قرار گرفته است. در قسمت پایین و چپ تصویر سحابی کم نور و کروی نیز دیده می شود.
سحابی نقاب گاو وسعتی برابر 30 سال نوری داشته و در فاصله 15 هزار سال نوری از زمین قرار گرفته و بیشتر به حبابهای میان ستاره ای شباهت دارد. ستاره مرکزی در این محدوده ولف رایت نام دارد و از حرارت بسیار زیادی برخوردار است. در برابر سحابی کم رنگ و کروی پوششی گازی و کم جان است که از ستاره های کم حجم و در حال نابودی انباشته شده است.
اخترشناسان کانادایی با بررسی آسمان به منظور یافتن کهکشانها موفق به کشف 100 گروه فشرده کهکشانی شدند که اکنون با نام گروه فشرده هیکسون یا HCG 90 شناسایی می شوند.
تصویر روز نجوم 12 مارچ تصویری واضح از قسمتی از این گروه است که هابل آن را به ثبت رسانده است. در این تصویر سه کهکشان -یک کهکشان مارپیچی و منبسط شده و تغییر شکل داده در میان دو کهکشان بیضی شکل- با قدرت با یکدیگر در تعاملند و در صورت نزدیک شدن بیش از حد فرایند ستاره سازی با انرژی کیهانی عظیمی شکل خواهد گرفت.
در مقیاسهای کیهانی این برخورد گرانشی می تواند منجر به ادغام سه کهکشان و تشکیل یک کهکشان عظیم شود. در حال حاضر فرایند ادغام یکی از عادی ترین مراحل تشکیل کهکشانها به شمار می رود که تمامی کهکشانها از جمله کهکشان راه شیری نیز آن را پشت سر گذاشته اند.
HCG 90 در فاصله ای برابر 100 میلیون سال نوری از زمین و در صورت فلکی پیسیس آسترینوس قرار گرفته است. این تصویر هابل متناسب با فاصله این کهکشانها 800 سال نوری از آن را پوشش داده است و البته با استفاده از تلسکوپهای معمولی نیز امکان مشاهده این گروه کهکشانی وجود خواهد داشت.
تصویری مشابه تصویر نجوم روز 14 مارچ را می توان با ثابت کردن دوربین عکاسی بر روی یک سه پایه به راحتی به ثبت رساند. این تصویر مسیر حرکت ستارگان را نشان می دهد که با چرخش زمین به دور محور خود، خطوطی درخشان را به ثبت رسانده اند.
تصویر فوق حاصل 5 ساعت نوردهی است که در 24 فوریه و در رصد خانه OHP در جنوب فرانسه به ثبت رسیده است. در واقع 300 نوردهی یک دقیقه ای ستاره ها را در استوای نجومی در خطوطی مستقیم به تصویر کشیده است.
سیاره درخشان ونوس خط درخشان و کوتاهی را در گوشه سمت راست تصویر ایجاد کرده است و ستاره های شباهنگ و آلفا از ستاره های صورت فلکی کانیس به صورت دو خط درخشان در بالای گنبد رصد خانه در سمت چپ دیده می شوند.
تصویر روز 15 مارچ به پدیده ای خورشیدی به نام حلقه های خورشیدی تعلق دارد. این پدیده در واقع ابرهایی از گازهای خورشیدی هستند که به واسطه میدان مغناطیسی خورشید بر روی سطح آن به وجود می آیند.
در سال 2004 فضاپیمای خورشیدی سوهو موفق به ثبت تصویری بی نظیر از یکی از بزرگترین حلقه های خورشیدی بر فراز سطح خورشید شد. ابعاد این حلقه به اندازه ای است که سیاره زمین را به راحتی پوشش می دهد.
حلقه های گازی غیرفعال در حدود 1 ماه دوام داشته و می تواند گازهای داغ را به داخل سیستم خورشیدی پرتاب کند. همچنین با توجه به تغییرات میدان مغناطیسی خورشیدی، انرژی و منشا ایجاد این پدیده خورشیدی همچنان ناشناس بوده و در دست مطالعه است.
نظر شما