دكتر سيد حسن حسيني در گفتگو با خبرنگار اجتماعي خبرگزاري مهر با بيان اين مطلب گفت : اين پژوهش كه تحت عنوان وضعيت كودكان خياباني در ايران و ساير كشورها و با هدف تعيين وضعيت و احتياجات كودكان خياباني با همكاري معاونت پژوهشي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي در سال 82 اجرا شده ، بيانگر فراواني 95 درصدي كودكان خياباني پسر نسبت به دختران و در گروه سني 5 تا 18 سال است كه 90 درصد اين كودكان پدر و مادر داشته و با آنها زندگي مي كنند وتعداد اعضاي خانواده آنها از 5 تا 10 نفر متغير است .
وي افزود : 58 درصد اين كودكان شناسنامه دارند اما از آنجا كه تحت بيمه درماني قرار ندارند ، براي درمان بايد هزينه هاي سنگيني را متحمل شوند ، اين كودكان در خيابانها پس مانده هاي رستورانها را مصرف كرده و در معرض خطرات بسياري از جمله استنشاق دود اتومبيل ها و ارتباط با باندهاي سازمان يافته تبهكاران قرار دارند ، همچنين اغلب اين كودكان به دليل محروميت از غذا ، سوء تغذيه داشته واز آنجا كه توانايي استفاده ازامكانات پزشكي را ندارند اغلب از بيماريهاي پوستي و گوارشي رنج مي برند و اين در حالي است كه هر روزنيز با سوء استفاده هاي رواني همچون فحاشي والدين و اطرافيان نيز رو به رو مي شوند .
دكتر حسيني تصريح كرد : اين كودكان اغلب با خانواده خود از نقاط مختلف ايران و كشورهاي همسايه مانند افغانستان و پاكستان به ايران مهاجرت مي كنند كه اين خانواده ها در ساختمانهاي مخروبه اقامت كرده و يا در بدو ورود به تهران يك اتاق براي اقامت همه اعضاي خانواده اجاره مي كنند ، معمولا والدين اين كودكان به كارهاي كم درآمد پرداخته و به اين ترتيب كودكان نيز براي كمك به اقتصاد خانواده تحصيلات رسمي را رها كرده و چون فاقد مهارت خاصي هستند به مشاغل خياباني مي پردازند.
وي با بيان اينكه اين كودكان براي نخستين بار در سالهاي 72 تا 73 در خيابانهاي تهران مشاهده شدند، اظهار داشت : كودكان خياباني با خانواده هاي خود ارتباطي نداشته و زير اتوبوس هاي پارك شده ، كانالهاي تهويه اداره ها و قناديها مي خوابند و گاهي اوقات نيزگرفتار تبهكاران حرفه اي مي شوند .
نظر شما