دانه هاي تسبيح؛ نيايشي باستاني

به گزارش خبرنگار گروه دين و انديشه خبرگزاري "مهر" ، ابركرامبي نوشته است : دانه هاي تسبيح در اصل به اين دليل تعبيه شد تا انسان بتواند نيايش هايي را كه مدام تكرار مي كند به خاطر بسپارد. اين دانه ها شخص را قادر مي سازد تا زماني كه به كارهاي روزمره خود مشغول است به نيايش بپردازد. در دوران باستان، تعداد نيايش ها را از طريق انداختن سنگ ريزه به زمين به خاطر مي سپردند. در حدود 500 سال پيش از مسيح، مردم اين كار را با گره زدن به نخ انجام مي دادند. نخستين اشكال دانه هاي تسبيح را هسته برخي ميوها، دانه هاي خشك، تكه هاي استخوان و گل تشكيل مي دادند و افراد متمول از سنگ هاي قيمتي استفاده مي كردند.

وي در بخش ديگري از جستار خود متذكر شده است : سنت دومنيك پس از اين تاريخ وارد صحنه شد. كليساي غرب اين ايده را در سال 1213 ميلادي ، زماني كه بخش هايي از اروپا به دليل وقوع جنگ هاي صليبي عليه ارتداد فرقه "البي جنس" ويران شد مطرح كرد . بر طبق سنت، دومنيك در جستجوي ياري مريم مقدس بود كه در رويايي كه ديده بود موظف شد، با تسبيح ذكر بگويد، چراكه ذكر با تسبيح به مثابه پادزهري در برابر گناه تلقي مي شود. واژه (Rosary) به معناي ذكر با تسبيح از واژه لاتين (Rosarium) گرفته شده كه معناي حلقه گل رز است.

در زمان دومنيك ديگر سنتهاي معنوي شيوه هاي خود را در نيايش با دانه هاي تسبيح تثبيت كرده بودند. دين هندو مدت زمان پيشتري از دانه هاي تسبيح استفاده مي كرد. دانه هاي تسبيح آنها 109 عدد بود كه از اين تعداد 108 عدد آن براي ذكر اسماء خداوند و يكي براي علامت گذاري آغاز دوره نيايش تسبيح به كار مي رفت. شكل تسبيح هندوها الهام گرفته شده از شيوا ، الهه رقص بود.

ساكياموني، پايه گذار مذهب بودا از كساني است كه براي اولين بار از تسبيح استفاده كرد. او به يك پادشاه پريشان خاطر براساس ميراث هندوي خود يك تمرين معنوي ياد مي دهد. وي به "ويدونيا" گفت 108 دانه انجير را نخ كن و درحالي كه آنها را از ميان انگشتانت رد مي كني بگو: سلام بر بودا . تعابير ديگري از اين نيايش سانسكريت وجود دارد كه چنين ترجمه شده است : " درود بر گوهري كه در قلب گياه لوتوس وجود دارد. اين عبارت  108 مرتبه تكرار مي شد تا شيطان از ذكر گوينده و اطرافيان او دور شود و بركت و رحمت آنها را فراگيرد.

در دين اسلام نيز سنت ذكر با دانه هاي تسبيح وجود دارد.33 عدد دانه تسبيح كه سه مرتبه تكرار مي شود و 99 نام زيباي خداوند را ذكر مي كنند. برخي از اين اسماء خداوند عبارتند از: الرحمان، الرحيم، مفتاح، محبوب.

كليساي انگليكان تسبيح خود را در دهه 1980 به وجود آورد. تسبيح اين فرقه از مسيحيت نيز 33 عدد است كه تداعي كننده سالهاي زندگي حضرت مسيح است. اين تسبيح براساس الهيات  تناسخ  ازهفت گروه دانه تشكيل شده است كه ازيك دانه صليب مانند آغازمي شود. چهار رديف از دانه ها نشان دهنده روزهاي خلقت است ، اين دانه ها توسط چهار دانه صليب شكل كه نشان دهنده مركزيت صليب است از يكديگر جدا شده است.