نفس هاي زريوار به شماره افتاد/ زيباترين جاذبه طبيعي كردستان در برزخ بي تفاوتي مسئولان

سنندج - خبرگزاری مهر: تالاب آب شیرین زریوار در فاصله سه کیلومتری غرب شهر مریوان، در استان کردستان قرار دارد و عليرغم اينكه يكي از جاذبه هاي بكر و زيباي طبيعي در كردستان به شمار مي رود ولي متاسفانه به دليل نبود مديريت واحد و همچنين عدم توجه جدي تر مديران و مسئولان اين ظرفيت ويژه در استان همچنان مورد بي مهري قرار گرفته و در معرض تهديد جدي است.

به گزارش خبرنگار مهر، آب تالاب زريوار شیرین است و از تعدادی چشمه کف‌ جوش و بارش باران تامین می ‌شود در بیشتر زمستان ‌ها سطح دریاچه لباسی یخی بر تن می پوشد و چشم هر بیننده ای را به خود جلب می کند ولي از چندين سال گذشته تاكنون اقدام و يا برنامه اي جامع در راستاي مديريت بهينه اين ظرفيت ارزشمند در كردستان صورت نگرفته و به همين دليل با گذشت زمان زريوار با مشكلات و چالش هاي جديد مواجه مي شود.

این تالاب در ارتفاع هزار و ۲۸۵ متری از سطح دریا واقع شده است و طول دریاچه زریوار حدود پنج کیلومتر و عرض آن حدود 1.6 کیلومتر است وسعت تالاب به دلیل تغییرات حجم آبی در فصول مختلف متغیر و حداکثر عمق آن 5.5 متر است.

تالاب زریوار یکی از منحصر به فرد ترین دریاچه ‌های آب شیرین در جهان به شمار می‌ رود و کلیه شرایط جامع یک تالاب بین المللی را داراست و حتی مواردی از رفتار و عملکرد برخی از موجودات مشاهده می ‌شود که تاکنون مطالعه و یا اعلام نشده ‌است که نیاز به بررسی بیشتر را می ‌طلبد.

حجم تقریبی آب تالاب زريوار حدود ۳۰ میلیون متر مکعب برآورد شده ‌است و محیط تالاب حدود 22.5 کیلومتر كه میزان متوسط بارندگی ۷۸۶ میلیمتر در سال است و رطوبت نسبی برابر 4.58 درصد و متوسط تبخیر سالیانه معادل هزار و ۹۰۰ میلیمتر گزارش شده است.

تالاب زریوار به ‌عنوان یک واحد اکولوژیکی و یک اکوسیستم آبی در کردستان پدیده ‌ای بسیار زیبا و نادر است. زریوار با قرار گرفتن در یک دره طولی نسبتا وسیعی از دو طرف غرب و شرق با کوه های پوشیده از جنگل احاطه شده و پوشش غالب اراضی در این منطقه را جنگل و بیشه زارهای نیمه انبوه تشکیل می ‌دهند که گونه غالب جنگلی آن بلوط ایرانی بوده و در حالی که سایر گونه‌ های جنگلی دیگر مانند گلابی وحشی، زالزالک، بادام در شیب ها و نقاط مختلف آن خودنمایی می ‌کند.

از پوشش های گیاهی دریاچه می ‌توان به گیاهان شناور چون سراتوفیلیوم، سریوفیلیوم و گونه‌ هایی از گیاهان خاردار و از گیاهان حاشیه ‌ای می ‌توان به گونه های نی، هزارنی، بارهنگ آبی، نیلوفر آبی، علف هفت‌ بند، پیچک‌ ها، لویی و بزواش، جگن و نعناع اشاره کرد.

گونه ‌های بومی سیاه ماهی خالدار، سیاه ماهی معمولی، عروس ماهی، ماهی گامبوزیا (در حال حاضر این گونه‌ ها در دریاچه یافت نمی‌ شوند) و گونه ‌های غیر بومی ماهی آمور سفید، کپور آیینه‌ ای، کپور معمولی، کپور سرگنده (بیگ هد) و فیتوفاک را می توان از گونه های آبزی این دریاچه نام برد.

در حال حاضر بیش از ۳۱ گونه پرنده بومی و مهاجر نیز در اطراف این دریاچه زندگی می ‌کنند که از این تعداد تقریبا ۱۴ گونه بومی و مابقی انواع پرندگان مهاجر هستند.

اردک سرحنایی و سرسبز، اگرت ها، بوتیمار بزرگ و کوچک، انواع چنگر، پرستوهای دریایی، کشیم بزرگ و کشیم کوچک، کاکائی ها، حواصیل خاکستری، خوتکا، گیلار و پرندگان شکاری همچون سنقر تالابی و دلیچه از گونه‌ های با اهمیت و ارزشمند این تالاب به شمار می ‌آیند.

سگ آبی، روباه، خوک وحشی، خرگوش، گراز و نوعی گربه وحشی نیز از جمله گونه های پستانداری است که در این منطقه شناسایی شده است و گونه ‌های یاد شده به ویژه در پرندگان، همه پرندگان تالاب را شامل نشده بلکه شامل پرندگانی است که به صورت اکثریت بوده و برای افراد قابل مشاهده و تشخیص هستند که این خانواده ها در طبقه بندی تالاب ها حائز اهمیت است.

وارد کردن گونه های غیربومی برای تولید آبزیان، فعالیت به ظاهر مفیدی است که پیامدهای آن زیاد جلب توجه نمی کند در حالی که در نابودی گونه‌های بومی و کاهش ارزش های تالابی نقش موثری دارد.

سیاستگذاری های درست تصمیم گیران و دادن اهمیت به تالاب ها با تکیه بر مسائل فرهنگی، اجتماعی نقش بسزایی در این زمینه می تواند ایفا کند كه متاسفانه در طول سالهاي اخير برنامه اي جامع در راستاي نجات زريوار و همچنين بهره برداري مناسب از آن تدوين و اجرايي نشده است و به همين دليل گذشت زمان زريوار را با چالش هاي جديد مواجه كرده است.

با توجه به این همه زیبایی و پتانسیل بالا در جذب گردشگری و ایجاد اشتغال در استان گنجینه ای است که به دلیل عدم کارشناسی و مدیریت واحد در حال نابودی است و داستان اعمال مديريت واحد بر زريوار به عنوان يك مطالبه جدي نزديك به 10 سال است كه مطرح شده ولي تا امروز اين مديريت واحد مشخص نشده و هر كدام از ادارات دولتي و حتي بخش هاي خصوصي به دنبال سهم بيشتري در زريوار هستند.

یکی از شهروندان مریوانی در گفتگو با خبرنگار مهر، اظهار داشت: متاسفانه در کنترل نیزارها، سالم سازی آب زریوار و استفاده بهینه از این نعمت خدادادی نظارت و مدیریت واحدی وجود ندارد و به همين دليل تاكنون از ظرفيت هاي زريوار به نحو مناسب و شايسته استفاده اي نشده است.

وی با اشاره به حفر تعداد زیادی چاه های غیر قانونی در کنار دریاچه توسط کشاورزان گفت: متاسفانه امور آب شهرستان مریوان با سه دستگاه عظیم پمپاژ آب دریاچه را به کشاورزان می فروشد.

این شهروند با بیان این مطلب که دریاچه از برف های فصل زمستان و بارش پر آب می شود و به رود یا دریاچه ای دیگری متصل نیست، افزود: شهرداری نیز برای آبیاری فضای سبز شهرستان از آب دریاچه استفاده می کند و انتظار می رود با این روند طی چند سال آینده دریاچه اگر به احاطه نیزارها در نیاید به وسیله استفاده بی رویه خشک شود.

وی بیان کرد: فاضلاب روستاها به دریاچه وارد می شود و گردشگران نیز زباله های خود را به درون دریاچه ریخته و عدم نظارت بر پاک سازی و حفاظت از دریاچه باعث شده که هر روز نیزار وسیع تر شود به طوری که لبه های دریاچه کاملا با نیزار پوشیده شده است.

تاكنون مديران مختلف ادارات و سازمان هاي دولتي به ويژه مديران محيط زيست، ميراث فرهنگي، فرمانداري مريوان و حتي شهرداري اين شهر خبر از برنامه ريزي هاي جديد در راستاي استفاده بهينه از ظرفيت هاي زريوار را مطرح كرده اند كه با گذشت سالهاي بسيار و تغيير مديران مختلف تا اين لحظه از اقدامات عملي براي حمايت بيشتر از زريوار خبري در ميان نيست.

کد خبر 2081413

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 3 + 13 =