سفر ديپلماتيك كوفي عنان به تهران؛ دو رويكرد با چند پيامد احتمالي

دبيركل سازمان ملل متحد كه در سفردو روزه خود به ايران با منوچهرمتكي وزير امورخارجه، علي لاريجاني دبير شوراي عالي امنيت ملي ، هاشمي رفسنجاني رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام و محمود احمدي نژاد رئيس جمهوري ديدار و گفتگو داشته است محورگفتگو هاي خود را عملا برروي سه محورمتمركزكرده بود:1 - لبنان 2- عراق و 3-موضوع پرونده هسته اي ايران.

با اين حال تلاش هاي ديپلماتيك صورت گرفته باعث گرديد دو مساله عراق و پرونده هسته اي ايران كه سازمان ملل مستقيما با آن درگير بوده وحتي درمورد آن نيز قطعنامه صادر كرده بود، كاملا دراين سفر محور گردد تا دو رويكرد به سفر عنان به تهران خطوط ناخواناي خود را برجسته سازد.

رويكرد اول : گفتگوي عنان در زمينه لبنان و در خواست وي براي نقش آفريني ايران براي حمايت از ايجاد آتش بس پايدار بي گمان  امريكا و اروپا را در دو موضع مخالف قرارداد. واشنگتن پيش از سفر عنان معتقد بود كه درخواست سازمان ملل از ايران براي نقش آفريني در زمينه لبنان موجب ارتقاي پرستيژ منطقه اي ايران شده وعملا موضع بالا دستي ايران را در تحولات منطقه تائيد خواهد كرد.

ازديگرسو اتحاديه اروپا ضمن مخالفت با مواضع امريكا وبا تحليل  پيوند خوردن بحران اخير منطقه اي با پرونده هسته اي ايران ، مذاكرات سازنده با تهران و دعوت از اين كشور براي نقش آفريني در مذاكرات غير رسمي لبنان را نقطه اتكايي بعدي در زمينه پرونده هسته اي ايران ارزيابي كرد.حضور عنان در تهران با اين حساب به معناي دست بالا گرفتن اروپا وكمك به پرستيژمنطقه اي تهران مي باشد. به ديگر بيان اين رويكرد متناظربه عقب نشيني امريكا و به رسميت شناختن نقش منطقه اي ايران است.

رويكرد دوم : اخذ ضمانت از ايران در زمينه بحران اخير لبنان به عنوان پيش زمينه مذاكرات آتي هسته اي رويكرد ديگرشكل گرفته در خصوص سفر عنان به تهران مي باشد.در اين رويكرد سفر به ايران در ادامه سفر به دمشق بوده و مذاكره در زمينه پارگراف 15 قطعنامه شوراي امنيت مبني برجلوگيري از قاچاق اسلحه به كشور لبنان مي باشد.امري كه بارها از سوي جمهوري اسلامي ايران تكذيب گرديده بود.به تعبير ديگر عنان در اين سفربه دنبال تامين امنيت متحد امريكا يعني رژيم صهيونيستي بوده است.

 نتيجه : كوفي عنان در حالي سفر خود به ايران را به پايان برد كه فارغ از دو رويكرد مزبور به اين سفر موارد زير بوضوح منتج مي شود :

 الف-هر دو رويكرد ايران را به عنوان قدرت منطقه اي به رسميت شناخته و نياز استراتژيك آنان را به ايران در تحولات منطقه اي به نمايش مي گذارد.

ب- تاكيدعنان برپيگيري قطعنامه سازمان ملل در زمينه لبنان جدا از نقش سازماني وي در اين زمينه از تلاش هايي دامنه دار براي حل معضل رژيم صهيونيستي در اين خصوص پرده بر مي دارد. راندن حزب الله تا فاصله 20 كيلومتري از مرزها براي تامين امنيت آن مشخص ترين نكته اين بند مي باشد.