نشست دیدار با رضا جولایی برگزار شد/شروع نویسندگی از ۱۴ سالگی

نشست دیدار و گفتگو با رضا جولایی در موسسه هفت اقلیم برگزار شد و این داستان نویس از تجربیات نویسندگی خود گفت.

به گزارش خبرگزاری مهر، سومین شب از سلسه نشست های نویسندگان پیشکوست با حضور رضا جولایی، اجرای مهدی یزدانی خرم و جمعی از علاقه مندان به داستان نویسی در موسسه فرهنگی هنری هفت اقلیم برگزار شد.

طبق برنامه های گذشته یک شب یک نویسنده، ابتدای نشست با معرفی و آشنایی بیشتر با نویسندگان همراه بود. یزدانی خرم در ابتدای برنامه گفت: سو قصد به ذات همایونی از نظر من یکی از بهترین رمان های صد سال اخیر ایران است. این حرف را با اطمینان میزنم!

جولایی هم در ابتدای سخنان خود خطاب به حاضرین جلسه گفت: همیشه خوشحالم که با شماهایی که برای ادبیات وقت می گذارید رودر رو می شوم، چراغ ادبیات به همت شماها روشن است سو قصد به ذات همایونی تقریبا فراموش شده بود که بعد از ١٣ سال به لطف ایشان و دیگر دوستان چاپ و مطرح شد. من فکر میکردم می نویسم و هیچ کس نمیخواند، پس چرا بنویسم؟ البته این سوالی است که هنوز هم از خودم می پرسم!

وی افزود: به نظر من انسان از نظر شخصیتی در یک سنی ثابت میماند ولی جسم تغییر می کند و آدم با کمال تعجب شاهد از دست دادن یک سری قابلیت ها و توانایی هایش می شود. تماشای ویدئو نوه ام که با وجود ١٤سانتی متر قد و ٨٠ گرم وزن تمام خصوصیات ظاهری یک انسان را داشت، ذهنم را از فلسفه و چند و چون هایی که با خودمان داریم پر کرد. مبنای این سوالات از علاقه من به فلسفه سرچشمه می گیرد. توصیه گلشیری که می گفت «من هروقت از نوشتن خسته میشوم سراغ فلسفه می روم» را حالا من دارم ادامه می دهم؛ با اینکه خیلی از مباحث فلسفی را درک نمی کنم. به دنبال فلسفه فیزیک و ریاضی هستم تا پاسخی برای سوالات معمول بیابم. سعادتی که من داشتم این بود که مادربزرگم قصه گوی قهاری و پدر بزرگم شاهنامه خوان بود. شاید این هنر را از آنها گرفته باشم.

این داستان نویس همچنین گفت: پوسته فریبنده ای که اسمش را تمدن گذاشتیم، چه نقشی در دنیای ما ایفا می کند؟ اگر نقشی دارد پس این مقدار خشونت برای چیست؟ وقتی شاهد مرگ این همه کودک هستیم می توانیم در مفهوم انسانیت شک کنیم؟ ما چقدر از اجداد غارنشینمان فاصله گرفتیم؟ آیا می توان به آینده امیدوار بود؟ اگر قرار است امیدوار باشیم، چطور؟ به دنبال این ها این سوال به ذهنم میرسد که فایده نوشتن در این دنیا چیست؟

سپس جولایی در پاسخ به سوالات یزدانی خرم درباره نوشتن رمان «سوءقصد به ذات همایونی» گفت: من زیاد صاحب نظر  نیستم، ولی بله! فکر می کنم اینها دوروی شخصیت یک نویسنده است. همیشه یاد هیتلر می افتم که نقاش بود. دو جنبه متضاد پنهانی است که ممکن است در وجود خیلی از نویسنده ها باشد، ولی همه، نه! شاید کمی حساسیت بیش از حد باشد، که بیشتر از دیگران برای آنچه میبینم نگران می شوم. به دقت دنیا را نگاه می کنم و متوجه می شوم روز به روز بیشتر دارد به سمت خشونت می رود.ولی این خشونت را نمی توانیم ابراز کنیم و احساس می کنیم در برابرش هیچ کاری نمی توانیم بکنیم. جلوی خشونت را نمی توانیم بگیریم جز اینکه در آثارمان بازتاب بدهیم و عریانش کنیم. من سو قصد را با مصیبت فراوانی در آوردم در صورتی که سرخوردگی اش برایم ماند. با سرمایه خودم چاپش کردم و فکر می کردم اتفاقی خواهد افتاد ولی هیچ اتفاقی نیفتاد وبه زحمت ٢٠٠ یا ٣٠٠ نسخه فروش رفت و ٣یا٤ تا نقد نوشتند. کتاب ها روی دستم ماند و هنوز به یادگار چاپ اول را دارم. کار ادبی احتیاج به روابط عمومی داشت که من نداشتم و هنوز هم ندارم؛ که بنظرم بد نیست. در عرصه ادبیات کمی پررویی لازم است.

این نویسنده گفت: من از بچگی بشدت به کتاب خواندن علاقه داشتم و این علاقه را خانواده در من ایجاد کرد. جایزه من همیشه کتاب بود. کلاس پنجم که شاگرد اول شدم پدرم برایم ١٠ کیلو کتاب خرید. آن زمان گوتنبرگ کتاب را کیلویی می فروخت خیلی ها با این مسئله مخالف بودند ولی به نظر من خدمت خیلی بزرگی کرد، به نسلی امثال من که به این واسطه توانستیم کتاب بخوانیم. «جنگ و صلح» را من در سن ١٢ سالگی خواندم و ۱۴ ساله بودم که شروع کردم به نوشتن. دوره ای که برای نوشتن انتخاب کردم جنگ های ایران و روس و لشگرکشی های عباس میرزا بود. ٥٠ صفحه نوشتم که مهرماه شد، مدارس باز شد و نتوانستم ادامه بدهم ولی به یادگار دارمش. 

در بخش دیگری از این نشست، جولایی در جواب یکی از حاضرین که پرسید «نوشتن را فن و تکنیک می دانید یا به صورت الهامی، آیا هرکسی که تکنیک هارا بیاموزد نویسنده خواهد شد یا خیر؟!» گفت: گمان نمی کنم این طور باشد. من از دورهای می آیم که تکنیک حرف اول را میزد و تکنیک زدگی بعد از گلشیری  به چنان اوجی رسید که یک سری از آثار را من سرسام میگرفتم بخوانم.

وی همچنین در جواب یکی دیگر از حضار که پرسید «چقدر به تاریخ وفادارید؟» گفت: تاجایی که رمان را از بین نبرد. با اینکه روانشناسی و فلسفه ای که درک کردم در آثارم هست، رمان را همیشه مقدم می دانم.

کد خبر 4299718

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 6 + 3 =