NPT نباید چشم بر تخلفات اسرائیل و آمریکا ببندد

یادداشت مهمان - کمال رئوف، حقوقدان و وکیل پایه یک دادگستری؛ کنفرانس بازنگری پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای NPT هر پنج سال یکبار و به مدت یک ماه در نیویورک برگزار می‌شود و نشست فعلی از هفتم اردیبهشت ۱۴۰۵ آغاز شده است.

امسال ایران به عنوان عضو هیئت رئیسه کنفرانس بازنگری ، عمل می کند. لذا مهم ترین موضوعاتی که باید مورد بررسی جدی قرار گیردن به این شرح است:

اسرائیل به عنوان یک رژیم افسار گسیخته به طور غیر قانونی بمب اتم و زرادخانه های اتمی دارد و پیمان NPT را نیز قبول نداشته و هرگز اجازه بازرسی از تاسیسات اتمی خود را به هیچ نهاد بین المللی نمی دهد! این رژیم دائما در حال تجاوز و تعرض به کشورهای منطقه غرب آسیا به ویژه ایران است . در حالی که ایران عضو NPT بوده و تمام تاسیسات هسته ای آن به طور مستمر تحت نظارت آژانس بین المللی اتمی قرار دارد! با این حال، رژیم صهیونیستی که به طور غیرقانونی دارای بمب اتم بوده و در حال تکثیر زرادخانه های خود می باشد، به صورت وقیحانه ای در دو جنگ تحمیلی ۱۲ روزه و جنگ رمضان به ایران که عضو NPT بوده و دارای تاسیسات صلح آمیز است، حمله کرده! و در عین حال، سازمان NPT هیچ عکس العملی نشان نداده و حتی تجاوزات اسرائیل را محکوم نکرده است!

عدم توجه به این موضوع در این کنفرانس، موجب نقض غرض پیمان NPT بوده و سایر کشورها را مجاب می کند که به این پیمان ملحق نشوند و آنهایی که عضو هستند نیز از ترس اینکه این سازمان نه تنها امنیت آنها را حفظ نخواهد کرد ، بلکه موجب می شود که دست و پای خود را برای دفاع ببندد، فلذا از آن کناره گیری خواهند کرد.

دولت متجاوز ایالات متحده امریکا نیز علی رغم عضویت در NPT به طور نامشروعی، اقدام به تجاوز و تعرض نسبت به تاسیسات هسته ای ایران در دو جنگ تحمیلی اخیر نموده و خسارات زیادی به کشور و ملت ایران وارد کرده است.

در حالی که پیمان منع گسترش سلاح های اتمی به هیچ عنوان، چنین حقی را برای رژیم امریکا یا هر دولت دیگری قائل نبوده و نیست و باید از عضویت به عنوان عضو ناظر NPT تعلیق بشود.

در غیر این صورت و تکرار این اعمال غیرقانونی و متجاوزانه، هرج و مرج در روابط بین الملل نهادینه شده و سازمان NPT را تضعیف و ادامه حیات آن را غیرممکن می‌کند.

مشکل دیگر این است که طبق ماده ۶ پیمان NPT اعضای آن از جمله رژیم امریکا متعهد شده‌اند تا از گسترش سلاح های اتمی خودداری کرده و به سمت پاکسازی کامل سلاح اتمی بروند، در حالی که در دهه های اخیر، نه تنها به این تعهد خود عمل نکرده‌اند ، بلکه وارد یک رقابت تسلیحاتی اتمی نگران کننده و نوسازی مجدد تسلیحات هسته‌ای خود شده‌ و صلح و امنیت بین‌المللی را به شدت به خطر انداخته اند.

بنابراین باید یک تصمیم قاطع، عملی و یک برنامه واقعی در محدوده زمانی مشخص شده برای تحقق کامل خلع سلاح هسته‌ای در نظر گرفته شود.