ایمان مبینی در گفتگو با خبرنگار مهر، با اشاره به آغاز فصل گرما و افزایش حضور مردم در کنار رودخانهها و سدها اظهار کرد: با شروع تابستان، آمار غرقشدگی در استان روند افزایشی پیدا میکند و متأسفانه هر سال شاهد جانباختن تعدادی از هماستانیها در رودخانهها، سدها، بندهای خاکی و حتی استخرهای کشاورزی هستیم.
وی تصریح کرد: آب همیشه همراه با خطر است و کوچکترین بیاحتیاطی میتواند حادثهساز باشد، بسیاری از حوادث ناشی از شنا، آبتنی، رفع خستگی، شستوشوی دام یا حتی غفلت چندثانیهای والدین رخ میدهد.
فعال شدن جریان زایندهرود و افزایش خطر عرقشدگی
این کارشناس عملیات امداد، نجات و فوریتهای پزشکی گفت: چهارمحالوبختیاری استانی با رودخانههای فعال است و اکنون با باز شدن زایندهرود و افزایش جریان آب، خطر غرقشدگی بیشتر شده است، در روزهای آخر هفته، حضور مردم برای رفتینگ، شنا و آبتنی بیشتر میشود و این موضوع احتمال وقوع حادثه را بالا میبرد.
مبینی با اشاره به گروههای پرخطر بیان داشت: بیشترین موارد غرقشدگی مربوط به کودکان و نوجوانان است، کودکی که برای آببازی وارد رودخانه میشود، ممکن است سر بخورد، بترسد و دیگران را هم درگیر کند.
وی اذعان داشت: کودکان ۱ تا ۴ سال در معرض خطر غرقشدگی در وان حمام، حوض، استخر کشاورزی و حوضچههای آب هستند، اغلب این حوادث به دلیل کنجکاوی کودک و غفلت چندثانیهای والدین رخ میدهد.
این کارشناس عملیات امداد، نجات و فوریتهای پزشکی با اشاره به گروههای پرخطر ادامه داد: افرادی که بیماریهای زمینهای مانند صرع، بیماری قلبی، ضعف عضلانی یا اختلالات ذهنی دارند، بیشتر در معرض غرقشدگی هستند، همچنین مصرف داروهای خوابآور، مسکنها، الکل و مواد روانگردان احتمال حادثه را چند برابر میکند.
مبینی خاطرنشان کرد: در سال ۱۴۰۴، طبق گزارش دانشگاه علوم پزشکی، ۴۵ مورد فوت ناشی از غرقشدگی در استان ثبت شد، در سال ۱۴۰۵ نیز تا تاریخ ۱۶ خرداد، ۱۱ نفر جان خود را از دست دادهاند، این آمار بسیار بالاست و قطعاً مواردی هم وجود دارد که ثبت نمیشود.
استخرهای کشاورزی، مهمترین عوامل غرقشدگی کودکان
وی با اشاره به خطر استخرهای کشاورزی اضافه کرد: این حوضچهها یکی از مهمترین عوامل غرقشدگی کودکان هستند، توصیه ما به باغداران و کشاورزان این است که اطراف این استخرها را فنسکشی کنند یا سرپوش بگذارند.
این کارشناس عملیات امداد، نجات و فوریتهای پزشکی یادآور شد: داشتن یک حلقه نجات، طناب یا تیوب کنار استخر میتواند در لحظه حادثه جان یک انسان را نجات دهد.
مبینی تأکید کرد: شنا کردن بهصورت تنها بسیار خطرناک است، چراکه ممکن است فرد دچار گرفتگی عضلات شود و چون کسی همراهش نیست، امکان نجات وجود نداشته باشد.
وی ادامه داد: تابلوهای شنا ممنوع، عمق نامشخص یا منطقه خطرناک بیدلیل نصب نشدهاند، بسیاری از افراد به دلیل بیتوجهی به همین علائم جان خود را از دست دادهاند.
ترس ناگهانی؛ عامل مهم غرقشدگی
این کارشناس عملیات امداد، نجات و فوریتهای پزشکی بیان داشت: ترس ناگهانی باعث قفل شدن عملکرد مغز و ناتوانی در تصمیمگیری میشود، فردی که در آب دچار وحشت میشود، حتی اگر شنا بلد باشد، ممکن است غرق شود.
مبینی تاکید کرد: شیرجه در آبهایی که عمق آن مشخص نیست، میتواند باعث ضربه مغزی، شکستگی گردن، آسیب نخاعی و حتی مرگ شود.
وی افزد: در فعالیتهایی مانند رفتینگ، استفاده از جلیقه نجات و تجهیزات استاندارد ضروری است، این تجهیزات جان افراد زیادی را نجات دادهاند.
این کارشناس عملیات امداد، نجات و فوریتهای پزشکی با بیان اینکه شنا کردن در تاریکی ممنوع است گفت: در تاریکی، ناجی نمیتواند فرد را ببیند و خود فرد نیز محیط را تشخیص نمیدهد،شنا در شب یکی از خطرناکترین رفتارهاست.
مبینی با اشاره به خطرات ناشی از شوخی در آب برای افراد خاطرنشان کرد: شوخی در آب میتواند به حادثه جدی منجر شود، افرادی که الکل یا مواد روانگردان مصرف کردهاند، چند برابر بیشتر در معرض غرقشدگی هستند.
وی یادآور شد: فردی که در حال غرقشدن است، ممکن است ناجی را هم به زیر آب بکشد، نجات باید از پشت و با تکنیک صحیح انجام شود.
عوارض غرقشدگی؛ همیشه مرگ نیست
مبینی با اشاره به پیامدهای غرقشدگی گفت: غرقشدگی همیشه به مرگ منجر نمیشود، اما میتواند عوارض بسیار جدی و دائمی از جمله، هایپوکسی (کمبود اکسیژن)، ذاتالریه، دیسترس حاد تنفسی، آسیب مغزی، تشنجهای مکرر، اختلال تعادل مایعات بدن و زندگی نباتی را به دنبال داشته باشد.
نظر شما