تجهیزات تشخیصی پزشکی؛ خلأ بزرگ میان مرگ و زندگی در خیریه امید

به گزارش بازرگانی خبرگزاری مهر، در راهروهای بیمارستان تخصصی و فوق‌تخصصی امید، وابسته به انجمن خیریه امید ارومیه که بیش از ۳۵ سال کنار بیماران مبتلا به سرطان ایستاده، هر روز ده‌ها بیمار در انتظار تشخیص‌اند؛ بیمارانی از آذربایجان غربی، آذربایجان شرقی و کردستان و حتی از آن‌سوی مرزها، از عراق، ترکیه و آذربایجان. اما مسیر تشخیص در این مرکز با خلأیی بزرگ روبه‌روست: نبود دستگاه‌های MRI و PET-Scan.

چرا MRI و PET-Scan برای بیماران مبتلا به سرطان حیاتی است؟

شاید این دستگاه‌ها تنها ابزار پزشکی به‌نظر برسند؛ اما برای بیمار مبتلا به تومور مغزی، مادری با تومور ستون فقرات، یا کودکی که پزشکان باید از سلامت بافت مغزش مطمئن شوند، مرز میان تشخیص به‌موقع و مرگ را ترسیم می‌کنند. دستگاه MRI دقتی دارد که سی‌تی‌اسکن معمولی ندارد و تشخیص تومورهای مغزی، ستون فقرات و بافت‌های نرم را ممکن می‌سازد؛ همین دقت، برنامه‌ریزی پرتودرمانی را مؤثرتر کرده و شانس ادامه زندگی بیمار را افزایش می‌دهد. PET-Scan نیز در پزشکی هسته‌ای، عملکرد و سوخت‌وساز سلول‌ها، جریان خون و اکسیژن‌رسانی را با تصویربرداری مولکولی ردیابی می‌کند و اطلاعاتی دقیق از عملکرد اندام‌های داخلی بدن می‌دهد که MRI به‌تنهایی نمی‌دهد؛ گاه پزشکان برای نتیجه بهتر، این دو روش را هم‌زمان به کار می‌برند. در شمال‌غرب، سرطان‌های مغز، پستان، پروستات، معده، مری و ستون فقرات شیوع بیشتری دارند و همه این بیماران به تشخیص دقیق و طراحیِ مسیر درمان وابسته‌اند. نبود این دستگاه‌ها تشخیص را به تعویق می‌اندازد و همین تأخیر می‌تواند بیمار را به مراحل پیشرفته سرطان برساند.

امید بدون MRI و PET-Scan یعنی چه؟

بیمارستان خیریه امید هم‌اکنون فاقد این دو دستگاه است و همین بار سنگینی بر دوش بیماران و خانواده‌هایشان گذاشته. بیمارانی که نیازمند تشخیص دقیق‌اند، ناچارند به مراکز دیگر مراجعه کنند؛ مراجعه‌ای که برای فردی تازه‌تشخیص‌داده‌شده یا در میانه درمان، چالشی بزرگ است. صف‌های طولانی در مراکز تصویربرداری استان، اگر بیمار را از ادامه درمان منصرف نکند، زمان طلایی درمان را از او می‌گیرد. برای خانواده‌های توانمند، هزینه‌های سنگین مراکز خصوصی فشار اقتصادی مضاعفی دارد و برای بسیاری دیگر، اساساً از توان مالی خانواده خارج است. نتیجه این کمبود، داستان‌های تکراری و دردناکی است: مادری با تومور ستون فقرات که باید هفته‌ها منتظر نوبت بماند، کودکی که بدون تصویربرداری دقیق از مغزش پزشکان نمی‌توانند مسیر درمان را با اطمینان تعیین کنند، و پدری که میان هزینه‌های سنگین یا محروم‌ماندن فرزندش از تشخیص به‌موقع، یکی را انتخاب می‌کند.

سه‌چهارم تخت‌های بیمارستان امید در اختیار بیماران مبتلا به سرطان است

آمار رسمی عملکرد سال ۱۴۰۴ بیمارستان امید ابعاد این نیاز را روشن‌تر می‌کند: ۷۵ درصد از بیماران بستری‌شده مبتلا به سرطان‌اند و از میان ۲۴ هزار تخت‌روز اشغالی، ۱۸ هزار تخت‌روز صرف بستری بیماران سرطانی شده است. حجم خدمات تخصصی هم چشمگیر است: هر سال به‌طور میانگین بیش از دو هزار و ۵۰۰ بیمار خدمات رایگان شیمی‌درمانی و پرتودرمانی دریافت می‌کنند و تنها سال گذشته بیش از دو هزار و ۷۰۰ پرونده جدید سرطان تشکیل شده است. بخش تصویربرداری بیمارستان، با وجود دستگاه‌های سی‌تی‌اسکن، ماموگرافی، سونوگرافی، آندوسکوپی و کولونوسکوپی، همچنان از پرمراجعه‌ترین واحدهاست و در سال ۱۴۰۴ بیش از ۱۱ هزار مراجعه سرپایی ثبت شده؛ رقمی که نشان می‌دهد نیاز واقعی به تصویربرداری تخصصی چند برابر ظرفیت فعلی و امروز سرازیر به مراکز شهرها و استان‌های دیگر است.

حمایت‌هایی که بار مالی بیماران را سبک‌تر می‌کند

بخش قابل‌توجهی از فعالیت انجمن خیریه امید، پیش از تشخیص و درمان، صرف کاهش فشار اقتصادی بیماران می‌شود. تنها در یک سال گذشته، این انجمن هزار و ۵۰۰ بیمار را در تأمین دارو و لوازم پزشکی همراهی کرده و بار مالی این همراهی بیش از ۲۰ میلیارد تومان بوده است. بیمارانی که از شهرهای مختلف می‌آیند، در دوره‌ای نزدیک به یک هفته، پس از شیمی‌درمانی نیازمند اسکانی آرام‌اند؛ سرای اقامتی امید که با کمک خیرین، به‌ویژه انجمن پیمانکاران عمرانی آذربایجان غربی، در سال ۱۳۹۳ راه‌اندازی شد، اسکان و سه وعده غذای رایگان می‌دهد؛ حمایتی که در سال ۱۴۰۴ نزدیک به هفت میلیارد تومان هزینه داشته. بخش مددکاری انجمن نیز بیش از هشت میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان از هزینه‌های دارو و درمان بیماران نیازمند را تقبل کرده است. در چنین مجموعه‌ای، نبود دستگاه‌های MRI و PET-Scan تنها یک کمبود تجهیزاتی نیست؛ حلقه‌ای گمشده در زنجیره‌ای است که سال‌هاست تنها امید بیماران بی‌بضاعت مبتلا به سرطان در منطقه بوده. انجمن خیریه امید تنها یک مرکز درمانی نیست؛ شبکه‌ای گسترده از حمایت مالی و اجتماعی است که بیماران شمال‌غرب ایران آن را خانه امید برای ادامه زندگی می‌دانند. شعار انجمن این است: امید یعنی زندگی.

خیریه‌ای با بیش از سه دهه اعتماد

انجمن خیریه حمایت از بیماران مبتلا به سرطان آذربایجان غربی، معروف به «انجمن خیریه امید»، از سال ۱۳۶۹ با همت ۱۲ خیّر نیک‌اندیش ارومیه‌ای در یک اتاق کوچک آغاز شد؛ مسیری که به بزرگ‌ترین شبکه مردمی حمایت از بیماران سرطانی در شمال‌غرب کشور رسید. در سال ۱۳۷۸ اولین مرکز شیمی‌درمانی مردمی این خیریه راه‌اندازی شد و ۵۰۰ بیمار را تحت پوشش قرار داد. در سال ۱۳۸۹ مرکز جامع پرتودرمانی با سرمایه‌گذاری خیرین به بهره‌برداری رسید و بیماران را از سفر به تهران بی‌نیاز کرد. در سال ۱۳۹۴ سرای اقامتی ۱۲۰ تخت‌خوابی امید برای اسکان رایگان بیماران شهرستانی و مرزنشین ساخته شد و در سال ۱۳۹۸ بیمارستان تخصصی و فوق‌تخصصی امید با ۱۰۰ تخت بستری، بزرگ‌ترین بیمارستان خیریه سرطان شمال‌غرب کشور، تماماً با مشارکت مردم به بهره‌برداری رسید. امروز این مجموعه به بیش از ۱۵ هزار بیمار در سال خدمت‌رسانی می‌کند.

چرا امروز، تنها با کمک مردم می‌توان این خلأ را پر کرد؟

بیمارستان امید سال‌هاست تلاش می‌کند این دو دستگاه را با هزینه‌ای هنگفت که پیوسته با نوسانات ارزی افزایش می‌یابد تأمین کند؛ قیمت فعلی هر دستگاه حدود یک و نیم میلیون دلار است. اما شرایط اضطراری اخیر ناشی از جنگ، بخش قابل‌توجهی از منابع بیمارستان را به سمت نیازهای ضروری بقا در شرایط بحران سوق داده: تأمین مخازن ذخیره آب، ذخایر گازهای پزشکی و ژنراتورهای دیزلی برای تداوم فعالیت در صورت قطع برق طولانی‌مدت. هم‌زمان، بحران اقتصادی و افزایش شدید قیمت تجهیزات پزشکی و دارو، هزینه‌های جاری بیمارستان را به‌شدت بالا برده و کمک‌های مردمی و حمایت کسب‌وکارهای محلی کاهش یافته است.

در چنین شرایط دشواری، با حجم بیمارانی که هرسال خدمت می‌گیرند، تأمین این دو دستگاه پروژه‌ای است که مستقیماً به جان بیماران گره خورده و نیازمند عزمی ملی است.

سهمی که هر کمک در نجات یک جان شیرین دارد

تجربه بیش از ۳۵ سال فعالیت انجمن خیریه امید ثابت کرده هر پروژه بزرگ این مجموعه، از مرکز پرتودرمانی تا سرای اقامتی، بیمارستان فوق‌تخصصی و دستگاه رادیوتراپی، با مشارکت مردم و گام‌به‌گام ساخته شده و به نتیجه رسیده است. تأمین هزینه این دو دستگاه نیز از همین مسیر می‌گذرد: از مسیر همان کمک‌های کوچک و بزرگی که در سال ۱۴۰۲ به ارزش ۱۰۰ میلیارد تومان توانست خرید و راه‌اندازی پیشرفته‌ترین دستگاه رادیوتراپی هالسیون ساخت آمریکا را هموار کند.

برای آشنایی بیشتر با مسیر ۳۵ ساله این انجمن، می‌توانید به سایت خیریه امید مراجعه کنید و برای مشارکت در تأمین این دو دستگاه، از صفحه کمک به خیریه امید به این پویش بین‌المللی بپیوندید؛ پویشی که دو خیریه جهانی LUK10 و RAZI نیز با آن همراه شده‌اند. هر کمکی، هرچند کوچک، بخشی از فاصله‌ای را پر می‌کند که امروز میان یک بیمار و تشخیص به‌موقع بیماری‌اش وجود دارد؛ فاصله‌ای که برای بیمار مبتلا به سرطان می‌تواند به معنای فاصله میان مرگ و زندگی باشد.

این مطلب، یک خبر آگهی بوده و خبرگزاری مهر در محتوای آن هیچ نظری ندارد.