روایت نونهال گیلانی که قرآن را آغاز یک زندگی مؤمنانه می‌داند

خبرگزاری مهر، گروه استان ها- رها افشار: گاهی یک نونهال می‌تواند با چند جمله ساده، مفهومی عمیق را روایت کند؛ کودکانی که پیش از آنکه قرآن را به عنوان مجموعه‌ای از آیات و سوره‌ها بشناسند، با آن زندگی می‌کنند و مفاهیم آن را در رفتار و نگاه خود جست‌وجو می‌کنند.

محمدحسین دنیادیده از جمله همین نونهالان است؛ فرزندی از گیلان که انس با قرآن را از سال‌های نخست زندگی آغاز کرده و حالا با حضور در برنامه «محفل ستاره‌ها» فرصتی پیدا کرده تا بخشی از مسیر قرآنی خود را برای مخاطبان روایت کند.

آنچه حضور محمدحسین در این برنامه را متفاوت کرد، تنها تلاوت قرآن یا توانایی او در پاسخگویی به پرسش‌های قرآنی نبود؛ بلکه نوع نگاه او به قرآن و تعبیری که از این کتاب آسمانی دارد، توجه‌ها را به خود جلب کرد.

او قرآن را تنها برای حفظ کردن یا تلاوت نمی‌خواهد، بلکه آن را آغاز یک مسیر و سبک زندگی می‌داند؛ مسیری که از کودکی آغاز شده و خانواده نیز در شکل‌گیری آن نقش پررنگی داشته است.

مادر محمدحسین نیز معتقد است آشنایی فرزندش با قرآن باید از جنس علاقه و انس باشد، نه اجبار؛ مسیری که از چهار سالگی آغاز شده و به مرور، قرآن را به بخشی از زندگی روزمره این کودک تبدیل کرده است.

در ادامه گفتگوی خبرنگار مهر با هانیه رمضانپور، مادر محمدحسین و خود این نونهال قرآنی گیلانی را می‌خوانید.

قرآن را از چهار سالگی شروع کرد

هانیه رمضانپور، مادر محمدحسین، در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به آغاز فعالیت قرآنی فرزندش اظهار کرد: محمدحسین از چهار سالگی قرآن را شروع کرده و از همان سال‌های ابتدایی، علاقه خاصی به قرآن و مفاهیم آن نشان می‌داد.

وی افزود: تلاش ما این بود که قرآن برای او صرفاً یک فعالیت آموزشی نباشد؛ می‌خواستیم قرآن در زندگی او حضور داشته باشد و با آن انس بگیرد.

رمضانپور با بیان اینکه قرآن برای محمدحسین آغاز یک زندگی مؤمنانه است، گفت: نگاه ما این بوده که قرآن فقط برای حفظ کردن آیات یا شرکت در مسابقات نیست، بلکه باید در رفتار، اخلاق و سبک زندگی انسان خودش را نشان دهد.

مادر این نونهال قرآنی ادامه داد: وقتی کودک از سن پایین با قرآن مانوس می‌شود، بسیاری از مفاهیم برای او به صورت طبیعی شکل می‌گیرد و ما نیز تلاش کردیم این مسیر با علاقه و بدون فشار طی شود.

وی درباره حضور محمدحسین در برنامه «محفل ستاره‌ها» نیز بیان کرد: حضور در این برنامه برای محمدحسین تجربه متفاوتی بود و خوشحالیم که توانست در کنار تلاوت قرآن، درباره مسیری که طی کرده و عهدی که برای حفظ قرآن دارد با مخاطبان صحبت کند.

رمضانپور با اشاره به واکنش مردم به حضور فرزندش در این برنامه گفت: استقبال مردم برای ما بسیار ارزشمند بود. امیدواریم دیده شدن چنین کودکانی باعث شود خانواده‌های بیشتری به سمت انس با قرآن و ایجاد زمینه برای فعالیت‌های قرآنی فرزندانشان حرکت کنند.

وی تأکید کرد: مهم‌ترین مسئله برای ما این است که محمدحسین در کنار حفظ و تلاوت قرآن، مفاهیم آن را در زندگی خود جاری کند و قرآن برای او تبدیل به یک مسیر تربیتی و اخلاقی شود.

ثواب حفظ قرآنم را به همکلاسی‌های شهید مینابی تقدیم می‌کنم

محمدحسین دنیادیده نیز در گفتگو با خبرنگار مهر درباره علاقه‌اش به قرآن اظهار کرد: من از چهار سالگی قرآن را شروع کردم و دوست دارم بیشتر قرآن یاد بگیرم و حفظ کنم.

این نونهال قرآنی گیلانی گفت: ثواب حفظ قرآنم را هم به همکلاسی‌های شهید مینابی تقدیم می کنم و دوست دارم راهی را که با قرآن شروع کرده‌ام ادامه بدهم و وقتی بزرگ شدم هم قرآن را فراموش نکنم و همیشه با قرآن زندگی کنم.

وی با بیان اینکه قرآن را دوست دارد، افزود: قرآن برای من فقط حفظ کردن آیه‌ها نیست و دوست دارم چیزهایی را که از قرآن یاد می‌گیرم در زندگی‌ام انجام بدهم.

این نونهال قرآنی گیلانی درباره حضورش در برنامه «محفل ستاره‌ها» گفت: وقتی فهمیدم قرار است در برنامه شرکت کنم، خوشحال شدم و دوست داشتم قرآن بخوانم و به سؤال‌های قرآنی هم جواب بدهم.

محمدحسین درباره عهدی که برای حفظ قرآن بسته است، بیان کرد: من عهد کرده‌ام قرآن را حفظ کنم و سعی می‌کنم به عهدم عمل کنم.

وی در پاسخ به این سؤال که از میان سوره‌های قرآن کدام سوره را بیشتر دوست دارد، گفت: همه قرآن را دوست دارم و دوست دارم بتوانم روزی قرآن را کامل حفظ کنم.

قرآن؛ از حفظ آیات تا ساختن سبک زندگی

روایت محمدحسین دنیادیده، نونهال قرآنی گیلانی، بیش از آنکه صرفاً حکایت توانایی یک کودک در تلاوت و حفظ قرآن باشد، روایتی از شکل‌گیری یک نگاه تربیتی به قرآن در سال‌های نخست زندگی است؛ نگاهی که در آن، قرآن تنها کتابی برای خواندن، حفظ کردن یا حضور در مسابقات نیست، بلکه می‌تواند به عنوان راهنمایی برای رفتار، اخلاق و انتخاب‌های روزمره کودک در نظر گرفته شود.

حضور محمدحسین در برنامه «محفل ستاره‌ها» نیز از همین منظر قابل توجه بود؛ نونهالی که در کنار تلاوت آیاتی از کلام‌الله مجید و پاسخگویی به پرسش‌های قرآنی، از عهدی سخن گفت که برای حفظ قرآن با خود بسته است.

سادگی بیان او در کنار جدیتی که در دنبال کردن مسیر قرآنی خود نشان می‌دهد، تصویری متفاوت از انس کودکان با قرآن ارائه می‌کند؛ مسیری که به گفته پدرش از چهار سالگی آغاز شده و به تدریج به بخشی از زندگی او تبدیل شده است.

آنچه در این روایت اهمیت دارد، تأکید خانواده بر ایجاد علاقه و انس با قرآن به جای اجبار است. به گفته مادر محمدحسین، هدف خانواده تنها تربیت یک حافظ یا قاری قرآن نبوده، بلکه تلاش کرده‌اند مفاهیم قرآنی در رفتار و سبک زندگی فرزندشان نیز نمود پیدا کند. چنین رویکردی می‌تواند نشان دهد که فعالیت‌های قرآنی کودکان، زمانی اثرگذارتر خواهد بود که در کنار آموزش و حفظ آیات، با تربیت اخلاقی، رفتار خانوادگی و تجربه روزمره آنان پیوند بخورد.

محمدحسین نیز در سخنان کودکانه خود همین نگاه را بازتاب می‌دهد؛ او قرآن را فقط مجموعه‌ای از آیات برای حفظ کردن نمی‌داند و می‌گوید دوست دارد آنچه از قرآن می‌آموزد در زندگی خود به کار بگیرد.

آرزوی او برای حفظ کامل قرآن و در عین حال فراموش نکردن آن در بزرگسالی، نشان می‌دهد که برای این نونهال، حفظ قرآن پایان مسیر نیست، بلکه بخشی از یک ارتباط طولانی‌مدت با این کتاب آسمانی است.

در نهایت، روایت این نونهال گیلانی را می‌توان روایتی از پیوند قرآن، خانواده و تربیت کودک دانست؛ مسیری که از یک آموزش ساده در چهار سالگی آغاز شده و اکنون به هدفی بزرگ‌تر یعنی زندگی همراه با قرآن رسیده است. شاید مهم‌ترین بخش این روایت نیز همین جمله ساده محمدحسین باشد که دوست دارد «همیشه با قرآن زندگی کند»؛ جمله‌ای که نشان می‌دهد برای او، قرآن قرار نیست فقط در کتاب یا کلاس قرآن باقی بماند، بلکه قرار است در سال‌های آینده نیز همراه زندگی‌اش باشد.