خبرگزاری مهر _ گروه استانها- فاطمه کریمی: سالها عبور خودروهای سنگین، سرعت غیرمجاز و تداخل تردد محلی با مسیر ترانزیتی، تلخابشیرین را به یکی از نقاط پرچالش جادهای گچساران تبدیل کرده بود، حالا اجرای پروژه ۱۰ میلیارد تومانی ساماندهی، تعریض و ایجاد باند کندرو، تلاش کرده این نقطه را از یک حاشیه پرخطر جاده به ورودی منظمتر و ایمنتر برای گچساران تبدیل کند، تغییری که اگر در دیگر روستاهای حاشیه محورهای پرتردد نیز ادامه پیدا کند، میتواند چهره ورودیهای شهرستان را دگرگون کند.
وقتی جاده، هم مسیر ترانزیت است هم محل زندگی مردم
ورودی هر شهر و شهرستان فقط چند کیلومتر آسفالت و تابلو نیست، جایی است که نخستین تصویر مسافر از آن منطقه شکل میگیرد، اما وقتی یک روستا در کنار مسیر پرتردد و ترانزیتی قرار میگیرد، ماجرا پیچیدهتر میشود.
اینجا دیگر جاده فقط برای عبور خودروها نیست، خانه، مغازه، مدرسه، پیادهرو و زندگی روزمره مردم نیز در کنار همان مسیر جریان دارد.
تلخابشیرین گچساران سالها با همین دوگانگی روبهرو بود، از یک سو خودروهای سبک و سنگین برای عبور از محور ارتباطی جنوب کشور از این مسیر استفاده میکردند و از سوی دیگر، مردم روستا ناچار بودند زندگی روزمره خود را در مجاورت همین مسیر پرتردد دنبال کنند.
نتیجه روشن بود، سرعت غیرمجاز، تداخل حرکت خودروهای عبوری با تردد محلی و نبود ساماندهی مناسب معابر، ایمنی را به یک مطالبه جدی تبدیل کرده بود.
گچساران نیز تنها به چند روستای اطراف شهر محدود نمیشود زیرا این شهرستان دارای ۶ دهستان و ۱۵۸ روستای دارای جمعیت است و بخش قابل توجهی از جمعیت آن در مناطق روستایی زندگی میکنند، بنابراین ساماندهی روستاهایی که در مجاورت محورهای اصلی قرار دارند، بخشی از مسئله بزرگتر توسعه زیرساختهای شهرستان است.
چرا تلخابشیرین در اولویت قرار گرفت؟
همه روستاهای گچساران شرایط مشابهی ندارند، تلخابشیرین به دلیل قرار گرفتن در حاشیه یک محور پرتردد، با مسئلهای مواجه بود که بسیاری از روستاهای دیگر با آن تفاوت دارند، همزمان باید برای زندگی مردم و عبور خودروهای ترانزیتی فضا ایجاد میشد، در چنین شرایطی، آسفالت کردن چند خیابان نمیتوانست مشکل را حل کند.
مسئله اصلی، ساماندهی رابطه روستا با جاده بود، اینکه خودروهای عبوری مسیر مشخصتری داشته باشند، سرعت آنها کنترل شود، تردد محلی از مسیر اصلی فاصله بگیرد و پیادهها نیز سهمی از فضای ایمن داشته باشند، از همین نقطه بود که پروژه ساماندهی و تعریض تلخابشیرین شکل گرفت؛ پروژهای که قرار بود فراتر از یک روکش آسفالت باشد.
۱۰ میلیارد تومان برای خروج از یک وضعیت فرسوده
رئیس بنیاد مسکن شهرستان گچساران در گفتوگو با خبرنگار مهر، اعتبار اجرای پروژه ساماندهی، تعریض و ایجاد باند کندرو روستای تلخابشیرین را بیش از ۱۰ میلیارد تومان اعلام کرد.
امیر بهمن فاطمی اظهار کرد: این پروژه با هدف ساماندهی روستاهای ورودی و خروجی شهرستان و افزایش ایمنی در محور ترانزیتی اجرا شده است.
وی افزود: در این طرح ۲۰ هزار مترمربع عملیات زیرسازی، بیس و آسفالت انجام شده و یک بلوار به طول ۳۵۰ متر نیز ایجاد شده است.
رئیس بنیاد مسکن شهرستان گچساران نصب ۳۰ چراغ خورشیدی را از دیگر بخشهای پروژه عنوان کرد و گفت: استفاده از روشنایی خورشیدی در این نوع پروژهها، نخستین تجربه در سطح شهرستان گچساران محسوب میشود.
وی ادامه داد: برای تکمیل طرح، ۱۵۰ مترمربع جدول رنگآمیزی، چهار هزار متر خطکشی معابر، ۳۵۰ مترمربع سنگفرش پیادهرو و باکسهای گل و گیاه نیز اجرا شده است.
به گفته فاطمی هدف پروژه فقط بهسازی معبر نبوده و ارتقای ایمنی تردد و ساماندهی چهره بصری ورودی و خروجی شهرستان نیز دنبال شده است.
مسئله اصلی؛ خودروهایی که با روستا شوخی نداشتند اما برای فهم اهمیت پروژه، آمار و اعداد به تنهایی کافی نیست پس باید پای صحبت کسانی نشست که هر روز در همین مسیر زندگی یا رانندگی میکنند.
ایجاد باند کندرو در تلخاب شیرین ایمنی و کنترل سرعت خودروها را بهتر کرد
عضو شورای روستای تلخابشیرین گچساران در گفتوگو با خبرنگار مهر با اشاره به وضعیت گذشته مسیر اظهار کرد: سرعت غیرمجاز خودروها و حوادث ناشی از تردد در این محور، در سالهای اخیر به یکی از مشکلات جدی روستا تبدیل شده بود.
رضا دیهیم افزود: این وضعیت هم برای ساکنان و هم برای مسافران خطر ایجاد میکرد و ضرورت ساماندهی مسیر را افزایش داده بود.
دیهیم با اشاره به اجرای باند کندرو ادامه داد: ایجاد این مسیر و نصب تجهیزات ایمنی و سرعتگیر موجب شده شرایط تردد در محدوده روستا تغییر کند و ایمنی و کنترل سرعت خودروها بهتر انجام شود.
وقتی خودروهای سنگین هم مسیر ایمنتری میخواهند
تلخابشیرین فقط محل عبور خودروهای سواری نیست، خودروهای سنگین نیز در این محور تردد دارند و همین موضوع اهمیت طراحی مسیر را بیشتر میکند.
یکی از رانندگان خودروهای سنگین در گفتوگو با خبرنگار مهر با اشاره به سابقه تصادفات و سرعت غیرمجاز در این محدوده اظهار کرد: ایجاد باند کندرو و نصب تجهیزات کنترل سرعت، عبور خودروها از محدوده روستا را ایمنتر کرده است.
وی افزود: پیش از اجرای طرح، وضعیت برخی تقاطعها و نقاط مسیر برای خودروهای بزرگ مناسب نبود، اما با اصلاح این شرایط، فضای بیشتری برای حرکت، مانور و دور زدن خودروهای سنگین ایجاد شده است.
این راننده تأکید کرد: در مسیرهای ترانزیتی، کوچکترین بینظمی میتواند برای خودروهای سنگین و خودروهای محلی مشکل ایجاد کند و ساماندهی مسیر، عبور و مرور را آسانتر کرده است.
فقط آسفالت نیست؛ تغییر چهره یک ورودی
یکی از تفاوتهای این پروژه با عملیات معمول عمرانی، توجه به ظاهر و کیفیت فضای پیرامون مسیر است، چهار هزار متر خطکشی، سنگفرش پیادهروها، رنگآمیزی جداول، ایجاد باکسهای گل و نصب چراغهای خورشیدی، مجموعه اقداماتی است که قرار است تلخابشیرین را از یک نقطه صرفاً عبوری خارج کند.
این تغییر اهمیت دارد، زیرا روستایی که در ورودی یا خروجی یک شهرستان قرار گرفته، بخشی از تصویر عمومی آن شهرستان است.
اگر مسافر در بدو ورود با معبری بینظم، تاریک و ناایمن مواجه شود، همان تصویر میتواند نخستین برداشت او از منطقه باشد؛ اما ساماندهی مسیر، روشنایی، پیادهرو و فضای سبز میتواند این تصویر را تغییر دهد.
تلخابشیرین فقط یک پروژه نیست؛ یک آزمون است
با این حال، افتتاح پروژه پایان مسئله نیست. چالش اصلی پس از اجرای چنین طرحهایی، حفظ کیفیت زیرساختها، جلوگیری از بازگشت بینظمی به معابر و تکمیل حلقه ایمنی در نقاط دیگر مسیر است.
اگر باند کندرو ایجاد شده اما سرعت خودروها همچنان کنترل نشود، اگر خطکشی اجرا شود اما نگهداری نشود، یا اگر پیادهرو ساخته شود اما به محل توقف خودروها تبدیل شود، بخشی از هدف پروژه از بین خواهد رفت.
از سوی دیگر، تجربه تلخابشیرین میتواند یک پیام روشن برای سایر ورودیهای گچساران داشته باشد، روستاهای حاشیه محورهای ترانزیتی را نمیتوان صرفاً با نگاه روستایی دید.
این نقاط همزمان روستا، معبر شهری، مسیر ترانزیتی و ورودی شهرستان هستند و هرکدام نیازمند نسخهای متناسب با حجم تردد و شرایط محلی خود هستند.
گام بعدی؛ ساماندهی دیگر گلوگاههای ورودی گچساران
پروژه تلخابشیرین زمانی اهمیت واقعی خود را نشان میدهد که به یک نقطه آغاز تبدیل شود، نه یک پروژه منفرد، زیرا گچساران به دلیل موقعیت ارتباطی خود، همواره با تردد قابل توجه خودروهای سبک و سنگین روبهرو است و روستاهای واقع در حاشیه این مسیرها، نمیتوانند از برنامههای توسعهای شهرستان جدا دیده شوند.
اکنون مطالبه اصلی این است که نقاط پرخطر شناسایی و بر اساس میزان تردد، سابقه حوادث، جمعیت و موقعیت ترانزیتی اولویتبندی شوند.
تلخابشیرین یک قدم برداشته است؛ از باند کندرو و روشنایی گرفته تا پیادهرو و ساماندهی منظراما اگر قرار است ورودیهای گچساران واقعاً تغییر کنند، این قدم باید ادامه پیدا کند.
تلخابشیرین امروز دیگر همان نقطهای نیست که خودروهای سنگین، خودروهای محلی و عابران پیاده بدون تفکیک و ساماندهی مشخص در کنار یکدیگر حرکت کنند، پروژه ۱۰ میلیارد تومانی تلاش کرده این معادله را تغییر دهد، ۲۰ هزار مترمربع عملیات عمرانی، باند کندرو، بلوار، خطکشی، پیادهروسازی و ۳۰ چراغ خورشیدی، اجزای یک طرح واحد برای حل یک مسئله قدیمی هستند.
اما اهمیت واقعی این پروژه نه در رقم اعتبار و نه در تعداد چراغها و مترهای آسفالت، بلکه در تغییری است که باید در ایمنی و کیفیت زندگی مردم ایجاد کند.
تلخابشیرین حالا یک تجربه پیش روی گچساران گذاشته است،تجربهای که نشان میدهد وقتی یک روستا در مسیر ترانزیتی قرار دارد، ساماندهی آن دیگر یک کار تزئینی نیست، بلکه بخشی از ایمنی جاده و توسعه شهرستان است.
نظر شما