به گزارش خبرگزاری مهر، محمد مهدی دادمان در یادداشتی پیام چهارم آبان رهبر انقلاب را مانیفست روایت پیشرفت نامید. در این یادداشت آمده است:
باسم حق
مانیفست «روایت پیشرفت»
در اندیشۀ اسلامی اساساً فتح‌الفتوح، انسان مؤمن و همۀ پیروزی‌ها و پیشرفت‌ها تابع اوست. از این منظر هر چه به انقلاب اسلامی پیوند می‌خورد به انسان انقلاب گره خورده است. پس اگر به دنبال شناخت عظمت انقلاب هستیم باید انسان‌های برآمده از انقلاب را بشناسیم.
زیست انسان با ادبیات کامل می‌شود. زندگی انسان بدون قصه ناقص است. قصه‌ها هم بدون انسان‌ها ناقصند. قصه و روایت پیرامون قهرمان خلق می‌شود. یعنی نقطۀ بلوغ روایت انقلاب، روایت دفاع مقدس و ادبیات مقاومت، روایت انسان است. انسانِ تربیت‌شده در مکتب امام و آقای شهید. روایت پیشرفت هم بیش از همه باید روایت نخبگانی از این جنس باشد.
بخشی از پیام چهارم آبان رهبر فرزانۀ انقلاب اسلامی، تبیین نسبت میان نخبگان و پیشرفت ایران بود. این چند خط مانیفست و مرام‌نامۀ «روایت پیشرفت» است. بیانیه‌ای در تبیین مبانی، اصول و اهداف روایت پیشرفت. به علاوۀ فهرستی بلندبالا از مضامین کلیدی و همین‌طور سوژه‌های راهبردی.
حاج‌آقا مجتبی نخبه حقیقی را محور پیشرفت ایران اسلامی می‌داند. فردی که استعدادش را برای حلّ مسئلۀ کشور به کارگرفته و مردم در زندگی‌شان نتایج جهاد او را حس می‌کنند. دشمنیِ دشمن هم از همین جهت است. می‌بیند این نخبگان به رهبری آقای شهید، ایران را از آن دورۀ عقب‌ماندگی و انفعال شدید به عصر شکوه تمدنی و اقتدار بازگرداندند. پس با تصرف ذهنی و اگر نشد حذف فیزیکی به دنبال انحراف مسیر این‌هاست. اما در نقطۀ مقابل دشمن نخبگانند که مأموریت تاریخی خود را ساختن آیندۀ روشن ایران می‌دانند.
بیش از این نیازی به تفصیل و تفسیر نیست. پیشنهاد می‌کنم متن کامل را هم بخوانید. پیش و پس از این فراز هم نکات مهمی دارد. من هم تلاش کردم با محوربندی متن و پررنگ کردن بعضی عبارات در این فراز توضیح دهم که چرا هر کنش‌گر زیست‌بوم روایت پیشرفت باید این چند خط را سرلوحۀ کوشش ذهنی و عملی خود قرار دهد:
«نخبه ایرانی نشان داده است که می‌توان دانش و استعداد را به ابزاری برای حلّ مسائل واقعی مردم و کشور تبدیل کرد و از سلّول‌های بنیادی، نانو و فنّاوری‌های زیستی تا فنّاوری‌های پیشرفتۀ هوا و فضا و صنعت و معدن و پزشکی و کشاورزی و هسته‌ای و انرژی و زیرساخت، به دنبال کاربردی کردن علم و دانش و نخبگی خود بود.
همۀ ما، آثار و جلوه‌های این حرکت پیش‌رونده را در زندگی واقعی مشاهده می‌کنیم.
تولید برق با توربین‌های ایرانی در نیروگاه‌ها، فنّاوری دانش‌بنیان در آب‌شیرین‌کن‌های جزایر جنوبی، پرواز پهپادهای کشاورزی برفراز مزارع، باغ‌ها و شالیزارهای شمالی برای بهینه‌سازی عملیّات کشاورزی و آب و خاک، تولّد فرزندان خانواده‌های نابارور با فنّاوری‌های پیشرفتۀ رویان، تشخیص و درمان بیماری‌های صعب‌العلاج با رادیوداروها، پایش زمین و آب و محصولات با ماهواره‌های سنجشی، و ارتقاء بهره‌وری و امنیّت غذایی با ابتکارات علمی و فنّاوری تنها نمونه‌هایی قابل بیان از این مجموعۀ عظیم و پربرکت است و بسیاری دیگر از این موارد خصوصاً در عرصه‌های دفاعی و نظامی به وقت خود بارها چشمان دنیا را خیره کرده و در آینده نیز چنین خواهد بود.
ایران قوی بر پایۀ اقتدار علمی و فنّاوری استوار است، و این محور، یکی از مهم‌ترین مؤلّفه‌های نقش‌آفرینی ایران در معادلات و نظم جدید جهانی است. پس کلید هرچه قوی‌تر شدن آن، مرزشکنی و راه‌حل‌گشایی نخبگان در مسائل علمی کشور است، و خباثت و جنایت دشمنان ایران اسلامی علیه دانشمندان و نخبگان، نشان‌دهندۀ نقش مؤثّر نخبگان در قوّت کشور است.
آن دشمنی که دانشمندان برجسته و نخبگان مؤثّر جامعۀ ما را در جنگ‌های تحمیلی دوّم و سوّم و البتّه سال‌ها قبل از آن در محیط‌های علمی و زندگی عادّی‌شان ترور می‌کند، چشم دیدن پیشرفت و اقتدار ایران را ندارد و از همۀ ابزارها و شیوه‌های خود برای تضعیف نخبگان ایران عزیز استفاده می‌کند.
از ناامیدسازی و مأیوس کردن تا تصرّف ذهن و روح‌شان، بلعیده شدن در هاضمۀ استعمار نوین و تبدیل کردن آنها به پیچ و مهرۀ ماشین غارت و سرمایه‌سالاری غرب.
غافل از اینکه قطره قطرۀ خون نخبگان و دانشمندان و اساتید و دانشجویان و دانش‌آموزان شهید این ملّت، طوفانی از اراده و پیشرفت را بپا کرده و می‌کند.
ملّت ایران سابقۀ تمدّن کهن خود و افتخارات گوناگون در علوم و فنون و برخورداری از مفاخر و دانشمندان نام‌آور جهان را در کنار دو قرن عقب‌ماندگی شدید و انفعال تاریخی دوران قاجار و پهلوی به یاد دارد. این ملّت، قدر و ارزش فراراهبرد پیروزمندانۀ «اَلعِلمُ سلطان» و نتایج آن در نپذیرفتن سلطۀ علمی غرب، و رشد سریع علمی و تحقیقاتی نخبگان در سه دهۀ اخیر که مقدار قابل توجّهی از آن مرهون تدابیر خاص و هدایت‌های رهبر عظیم‌الشّأن شهید قدّس‌الله نفسه‌الزّکیّه بوده است را می‌داند.»
نظر شما