نریمان ملک احمدی در گفتگو با خبرنگار مهر در ایلام اظهار داشت: ایلام اگر چه در قلمرو سیاسی فعلی و در گستره دنیای اطلاعات و اطلاعرسانی سرزمینی بسیار کوچک مینماید، اما هنوز هم شاهد تمایزات فراوانی با دیگر گروهها از نظر آداب و رسوم، عرفها و سنتها در همین قلمرو کوچک است.
وی ادامه داد: اگر چه لباس، خود بخشی از فرهنگ است، ولی به واسطه ارتباطات و تعاملات فرهنگی و غیره این ویژگی فرهنگی مردم ایلام به سوی یکنواختی گرایش یافته و تفاوتها به مراتب بسیار کمتر از گذشته شده است، به شکلی که هم اکنون لباس مردان با چشمپوشی از مردان عرب زبان جنوب استان در سایر نقاط تفاوتهای اندکی دارد که به سختی به چشم میآید.
این مسئول با اشاره به اینکه از منظری دیگر لباس مردم استان ایلام اگر چه آن اهمیت و ارزش فرهنگی و اجتماعی گذشته خویش را به مقدار زیادی از دست داده و در سایه انواع و اقسام مُدها و مدلهای وارداتی به سوی یکنواختی گرایش یافته، خاطرنشان کرد: ولی هنوز میتوان به برخی از ابعاد اجتماعی و فرهنگی آن در بین گروههای قومی ایلامی اشاره کرد.
ملک احمدی عنوان کرد: در گذشته نه چندان دور جنس مرغوب، نو بودن و بیش از هر چیز تزئینات لباس (به ویژه برای زنان و دختران) یکی از شاخصهای عمده برای تشخیص فرد از دیگران و قرار دادن وی در طبقه اجتماعی و جایگاه و موقعیت او در جامعه بود و با این ویژگیها به راحتی میشد حداقلی از موقعیت اقتصادی و اجتماعی افراد جامعه را باز شناخت.
این مسئول بیان داشت: با بهبود سطح زندگی مردم لباس معمولاً تا حدود بسیار زیادی این ویژگی خود را از دست داده است و تنها در موارد محدودتری میتواند چنین نقش و کارکردی را بازی کند و تنها به مواردی محدود شده است به عنوان مثال پوشیدن کت و شلوار در این استان نشانه متشخص بودن و یا حداقل داشتن شغل مناسب است و بستن چفیه زرد رنگ به دور سر به وسیله مردان نشانه به حج رفتن آنان است.
وی یادآور شد: تغییرات لباس در ایلام به مانند سایر عناصر و پدیدههای فرهنگی تابع متغییرهای فراوانی است و البته کمترین تغییرات را میتوان در نقاط عشایری و روستاهای دور افتاده مشاهده کرد و جالب اینکه در این نواحی مردم هنوز برای لباس سنتی خود احترام خاص قائل بوده و به راحتی تن به مدهای وارداتی نمیدهند که این خود به حفظ سنتها و آیینها کمک بیشتری می کند.
نظر شما