امید و انتظارهای فرهنگی از دولت اعتدال/ آزمون و خطای مسئولان فرهنگی پایان یابد

به گزارش خبرنگار مهر، رخوت و سستی و سکوت بر فضای فرهنگ و هنری تبریز سایه انداخته است؛ خبرنگار به دنبال رسانه، بازیگر و کارگردانان در پی صحنه بی فیلتر همه صبر پیشه کرده به امید دولت اعتدالی که ارزش و احترام برای فرهنگ و هنر قائل شود.

به عقیده اهالی فرهنگ، فعالیت های مسئولان فرهنگی تبدیل به چرخه تکراری آزمون و خطا شده که به دلیل عدم آگاهی و عدم شناخت مسئولان فرهنگی به حوزه فعالیت های خود در این بخش کارهای کارشناسی صورت نگرفته و تولیدات فرهنگی به کارهای فرمایشی تبدیل شده اند.

گوشه گیری اهالی فرهنگ در نابسامانی های مدیریتی

بسیاری از اهالی فرهنگ در شاخه های مختلف در سالهای اخیر گوشه گیر شده و کمتر فعالیت می کنند. از کارگردانان حوزه تئاتر گرفته تا نقاشان و گرافیستان، از خبرنگاران تا نویسندگان تقریبا همه کم کار شده اند که اغلب علت این گوشه گیری را نابسامانی ها مدیریتی عنوان می کنند.

امیر حجازی کارگردان تئاتر تبریزی بیش از یکسال از اجرای آخرین کارش "بیداری خانه نسوان" می گذرد و در مورد چرایی آن می گوید: چون بستر مناسبی در فضای هنری شهر فراهم نبود تقریبا دست از کار کشیده ام، مسائل حاشیه ای و مصائب فراوانی برای هنرمندان ایجاد می شود که همگی نیز ناشی از نبود مدیریت مناسب ارگانهای ذیربط است.

وی ادامه می دهد: ناهنجاری های مسیر تولید، اعم از محل تمرین، نبود حمایتها مالی و معنوی، بی احترامی به هنرمندان، بداخلاقی های برخی مسئولان، مسائلی بود که باعث شد ترجیح دهم از کار فاصله بگیرم تا نه خودم و نه همکارانم مورد اتهام و توهین نباشیم.

حجازی با تاکید بر اعمال نظرهای شخصی مدیران کل در بررسی تولیدات فرهنگی، اضافه می کند: هر کسی که پشت آن میز می نشیند، به خود اجازه می دهد که همه را ارشاد کند.

انحلال انجمن ها ضربه به فرهنگ و هنر جوامع بود

در سالهای اخیر بسیاری از انجمن های هنری و فرهنگی منحل شدند که تاثیر موثری در رکود فعالیت های فرهنگی و تبادل افکار و خلق ایده های نو داشتند.

در این رابطه شهرام خزرایی بازیگر و فعال هنری می گوید: منحل و تعطیل کردن انجمن ها به ضرر هنرمندان و هنر کشور بود و باعث شد تا راحت تر هنرمند به انزوا کشیده شود.

وی ادامه می دهد: فعالیت ها و مدیریتهای فرهنگی در مدت اخیر کارشناسی نبود و این درحالیست که اگر با کارشناسان و متخصصان فرهنگی مشاوره و هنرمندان هم بازی داده می شدند اوضاع فرهنگی و تولیدات این حوزه بهتر از این ها می شد.

خزرایی اضافه می کند: هنرمند باید خودش هم در کارهای فرهنگی سهیم باشد و مدیران و هنرمندان بایکدیگر در تعامل باشند تا مشکلات درک شده و به آنها رسیدگی شود اما هیچگاه از متخصصان و هنرمندان مشاوره گرفته نمی شود.

اینجا آموزشگاه نیست/ استاندار در انتخاب مدیران دقت کند

حجازی به روند رو به زوال و سقوط فرهنگ و هنر آذربایجان شرقی اشاره می کند و اظهار می دارد: مسئولان ذیربط باید توجه داشته باشند کسی را که به این مسئولیت منصوب می کنند، باید موسیقی بداند، تئاتر بداند، سفال را بشناسد، باید بداند که زمان نمایشگاه و نمایش بعد از ساعت هفت عصر و زمان استراحت مردم است.

این کارگردان تبریزی بر پایان دوره آزمون و خطای مدیران فرهنگی تاکید می کند و می گوید: اداره فرهنگ فضای تخصصی است و کسی که می آید باید متخصص باشد، حداقل 30 هنرمند را بشناسد. متاسفانه ما در این هشت سال تازه آزمون و خطا می کنیم، مدیرکل وارد کار می شود و به روال سایر ادارات دولتی کار می کند، به مرور شاخه های هنری و شاید هنرمندان را بشناسد، وقتی از ماجرا سردرآورد و الفبای هنر را آموخت زمان مدیریتش تمام شده و کس دیگری بر جایش می نشیند. تا کی باید ندانسته بی گدار به آب بزنیم، مدیر فرهنگی باید برای عمل مسئولیت بپذیرد نه برای آشنایی و یادگیری، آزمون و خطا دیگر بس است، اینجا آموزشگاه نیست.

وی تصریح می کند: استاندار باید در انتخاب مدیران استانی دقت کند، توجه به امور فرهنگ و هنری را در اولویت کار ایشان قرار دهد. هرچه به فرهنگ و هنر بها دهد به همان میزان خواهد توانست در حوزه مدیریتی خود موثر باشد، کاش کسی راس امور قرار گیرد که از او یاد بگیریم، آموزش ببینیم، کسی باشد که بفهمد هنرمند عاشق است و برای عشقش تاوان داده اما این تاوان هم حدی دارد.

حجازی تصریح می کند: هنر باید برای مردم باشد اما وقتی هنر ما دولتی می شود و ما مجبوریم براساس سفارش و مطابق میل دولتمردان کار کنیم، تا کارمان از فیلتر دولت بگذرد، بالطبع کیفیت و کمیت آثار ما به شدت نزول خواهد کرد. من وقتی کار می کنم که بتوانم برای مردمم کار کنم و کاری برحسب نیاز جامعه ام ارائه دهم.

مرزبندی و محدودیت های هنری عامل اصلی مهاجرت هنرمندان

هنرمندان، بازیگران، مجریان و نویسندگان بسیاری هستند که در آب و خاک تبریز رشد یافته اند اما این خاک شکوفایی و اوج آنها را ندیده و از این شهر به امید روزهای بهتر رفته اند.

کارگردان تبریزی در این رابطه می گوید: وقتی سالنی که برای هنرمندان احداث شده به بخش خصوصی واگذار می شود و از گروههای تئاتر برای یک ساعت تمرین پول می خواهند، وقتی هنرمندان برای تامین بودجه اثرش باید در به در دنبال اسپانسر بگردد، زمان تمرین و اجرای تئاتر، سالن در سرمای زمستان و گرمای تابستان غرق تاریکی است، سیستم گرمایشی و خنک کننده ندارند، هنرمندان مطرح شهر را سانسورچی کرده اند با این شرایط هم هنرمند از فضا دور می شود.

در این میان شهرام خزرایی هم می گوید: تا زمانی که از هنرمند برای تولید اثر هنری و فرهنگی اش حمایت نشود و تنها نویسندگان خاص، بازیگران و کارهای خاص و به همین ترتیب روزنامه های خاص حمایت شوند کار نکردن و مورد اتهام گروه همکار قرار نگرفتن بهتر است.

وی می گوید: آینده فرهنگی و هنری تبریز را نمی توان پیش بینی کرد و درست کردن اوضاع به این راحتی نیست اما راه اندازی دوباره انجمن ها، استقرار گروه های نمایش و هنری و باز کردن فضای فرهنگی کمک شایانی در این راستا می تواند بکند.

اما هنرمندان تبریزی امیدوارند دولت اعتدال فرهنگ را به اعتدال رسانده و فرهنگ و هنر تبریز به دست اهلش بیفتد و در این شهر کسانی بیایند که لایق نام و جایگاه تبریز باشند.

گزارش : یاسمن السادات مولانا