جای خالی سینمای دفاع مقدس در ایلام/ عدم توجه به ظرفیتهای استان در فیلمسازی

به گزارش خبرنگار مهر، شش سال از تلخ ترین روزهای که مصطفی در ذهن خود دارد گذشت، گذشته ای که به هیچ وجه دوست ندارد در باره آن حتی برای اندکی صحبت کند چرا که اعتقاد دارد روند زندگی انسان روبه جلو می رود و هیچ وقت زمان به عقب بر نمی گردد و برگشتن به عقب دیگر برایش معنا و مفهومی ندارد.

شرط این گفتگو را در شرایطی قبول می کنند که در باره گذشته وی نه سوالی و نه اشاره شود چرا که معتقد است شرایط سخت و دشوار گذشته آزاری بیش برایش نیست.

مصطفی کرمی در حین فیلمبرداری یک مستند، دو دست و تمام انگشتان پای خود را از دست داده است ولی این اتفاق باعث نشده که وی دست از کار هنری خود بر دارد چرا که بعد از بهبودی وضعیت روحی و تا حدودی جسمی خود برای تکمیل تحصیلات خود تلاش کرده و در حال حاضر  فیلم نامه نویسی و فیلمسازی ادامه می دهد.

وی اظهار داشت: بعد از اتمام دوره کارشناسی رشته ادبیات نمایشی ادامه دادم  و بیشتر به سمت فیلم نامه نویسی رفتم اما در کنار فیلم نامه نویسی فیلمسازی را هم دارم که در دو سال اخیر در انجمن  سینما جوان فیلم نامه نویسی تدریس می کنم.

کرمی اظهار داشت: کار سینما کار بسیار سنگینی است و برای کار در سینما باید یک جسم سالم داشته باشید  اما خوشبختانه من سعی کردم نقات قوت خودم را بیشتر تقویت کنم و همانند یک فرد سالم و عادی کار فیلمسازیم را ادامه دهم.

این فیلم ساز جوان افزود: بعد از بهبودی وضعیت جسمانیم چندین فیلم کوتاه را ساخته ام و آخرین فیلم کوتاه مجموعه  هفت قسمتی به نام مرزنشینان با موضوعیت زندگی مردم مرز نشین بود که در هفته دفاع مقدس از شبکه دو سیما پخش شد.

توجه کمتر به غرب کشور

وی افزود: وقتی بحث دفاع مقدس به میان می آید بیشتر نگاه ها به سمت جنوب می رود و کمتر به غرب کشور که از ابتدای جنگ تا آخر جنگ درگیر بودند توجه می شود و در واقع نقش مردم مرزنشین کمرنگ جلوه داده می شود.

کرمی عنوان کرد: سعی کردم با ساخت این مجموعه هفت قسمتی غرب کشور به خصوص مناطق مرزی مثل مهران به تصویر کشیده شود و امیدوارم این نقطه حرکتی باشد برای معرفی نقش مرزنشینان در دفاع مقدس خصوصا استان ایلام که در زمان جنگ آسیب های زیادی دیده است.

کارگردان مجوعه مرزنشینان گفت: از سال 80 کار سینمایی خود را در انجمن سینمای جوان ایلام شروع کرده ام و ورودم به سینما بسیار شیرین بوده است.

کرمی گفت: هرچند در مسیر ادامه کار سینما اتفاق تلخی برایم افتاد ولی با عشق درونی این رشته را انتخاب کردم.

این نویسنده افرود: بازگشایی خانه سینما جای خوشحالی بسیار دارد و ما درباره خانه سینما نباید به شخص نگاه کنیم باید به ظرفیت آن نگاه کنیم و از همه مهمتر آینده سینما کشور را مد نظر بگیریم و برای حل مشکلات سینما تلاش کنیم.

کرمی بیان داشت: من سینما را هدف نمی دانم چرا که با سینما می توانم حرف مردم و مشکلات جامعه را بیان کنم و سعی کردم در این راستا حرکت کنم.

وی گفت: من سینما را یک وسیله می دانم که انسانها را به سمت تکامل و نزدیک شدن به خدا پیش می برد  هرچند ممکن است بعضی از فیلمها  نفرت را به زندگی بیشتر کند  ولی من فکر می کنم هدف اصلی ما می تواند عشق به زندگی و افرادی باشد که از زندگی بریده اند و در واقع ارتباط با خدا و امید به زندگی را از دست دادند که سینما می تواند کمک کند و ارتباط برگرداند.

عدالت باید راعایت شود

این فیلمساز تصریح کرد: یکی از خواسته های من از وزیر ارشاد این است که عدالت را رعایت کند اگر کسی در جایگاهی توانایی دارد عزل نشود و اگر همه ما عدالت را در سر لوحه کاری خود قرار بدهیم دنیا همیشه به سمت بهتر شدن می رود.

جای خالی ساخت فیلم دفاع مقدس در سینمای ایلام

وی بیان داشت: استان ایلام ظرفیت های فراوانی از لحاظ فرهنگی، گردشگری، آداب رسوم و دفاع مقدس در بحث فیلمسازی دارد که که جای خالی آن به خوبی در سینمای ایلام حس می شود.

کرمی گفت: با توجه به ظرفیت های موجود استان نیاز است در بحث آموزش فیلمسازی کارهای بیشتری در استان صورت بگیرد و اگر در بحث آموزش فیلمسازی توجه شود در سالهای آینده جوانان استان می توانند برای استان افتخار آفرینی کنند چراکه هم ظرفیت انسانی و پتانسیل در استان موجود است.

هدف شرط رسیدن به آرزوهاست

این کارگران ایلامی ضمن توصیه به جوانان ایلام گفت: هیچ وقت امید خودشان را از دست ندهند و همیشه به آرزوها دور دست خود فکر کنند و به سمت آن پیش بروند چرا که من  در سال 77 به دوستانم گفتم می خواهم یک فیلمساز شوم که آنها فکر می کردند  این آرزوی من  دست نیافتی است و همیشه در جمع به من می گفتند به آرزویت می رسی و من به دوستان می گویم اگر کسی آرزو داشته باشد به شرط اینکه هدف داشته باشد به آن می رسد.

...............................

گفتگو : مجتبی کاور