به گزارش خبرنگار مهر، همه چیز از آنجا آغاز شد که انتشارات علمی- فرهنگی، طی فراخوانی از نویسندگان و تصویرگران زیر ۳۵ سال که تجربه نوشتن و تصویرسازی برای کودکان را داشتند خواست تا در یک کار گروهی شرکت کنند.
انجمن نویسندگان و انجمن تصویرگران کودک از یکسو و موسسه نمایشگاههای فرهنگی ایران و انتشارات علمی- فرهنگی از سوی دیگر دست در دست هم نهادند تا در یک کارگاه فشرده از نویسندگان و تصویرگران بخواهند در قالب گروههای دونفره به کار تیمی بپردازند.
امروز، پنج شنبه ۱۸ دی ماه است. نویسندگان و تصویرگران به فروشگاه شماره ۲ انتشارات علمی- فرهنگی آمدهاند. فریدون عموزاده خلیلی و محمود برآبادی، رئیس هیئت مدیره و نائب رئیس انجمن نویسندگان و کیانوش غریبپور رئیس انجمن تصویرگران کودک و نوجوان، فرهاد حسنزاده، مصطفی خرامان و نویدسیدعلیاکبر هم هستند. کمی با تاخیر محمدرضا توکل صدیق، مدیر انتشارات صابرین هم از گرد راه میرسد.
فریدون عموزاده خلیلی، گفتههای خود را اینگونه آغاز میکند: قرار است امروز، یک کتاب به عنوان کتاب برتر انتخاب شود و به نمایشگاه بولونیا برود. به تصویرگر کتاب برگزیده این فرصت داده میشود تا کتاب خود را تا ۲۵ بهمن ماه کامل کند و تصاویر کامل شده برای صفحهآرایی و طراحی جلد به طراح انتشارات علمی- فرهنگی سپرده میشود و نمونه کامل تکنسخهای آن، هفته سوم اسفند به بولونیا میرود.
او ارتباط میان نویسندگان و تصویرگران را اتفاق خوشایندی میداند. آن هم در شرایطی که تعامل چندانی میان این دو گروه وجود ندارد و میگوید: این کارگاه بهانهای است تا نه تنها نویسندهها و تصویرگرها که دو انجمن نویسندگان و تصویرگران کودک و نوجوان، تعامل بیشتر و بهتری با یکدیگر داشته باشند؛ سوی دیگر ماجرا وجود ناشری چون انتشارات علمی- فرهنگی است که ضوابط نشر و بازار را به خوبی میشناسد و این سه (یعنی نویسنده و تصویرگر و ناشر) سه ضلع مثلث را تشکیل میدهند.
کیانوش غریبپور، پس از عموزاده خلیلی، پشت تریبون قرار میگیرد و ایران را جزو چند کشور نخست دنیا در زمینه تصویرگری میداند و میگوید: قرار است امروز نویسندگان و تصویرگران دور هم جمع شوند و بر اساس ظرفیتها و توانشان به یک کار مشترک دست بزنند. ما قرعهکشی میکنیم تا بدانیم کدام نویسنده با کدام تصویرگر قرار است در قالب یک تیم، فعالیت کنند.
رئیس انجمن تصویرگران در پاسخ به این سوال که بهتر نیست هر تصویرگر با نویسندهای کار کند که او را میشناسد؟ بیان میکند: شاید قرعهکشی، عادلانهترین راه باشد. ممکن است یک نویسنده با یک تصویرگر ارتباط و دوستی داشته باشد و کار بهتری ارائه دهند اما وقتی قرعه میکشیم جایی برای اما و اگر باقی نمیماند.
به گفته غریبپور در ایران هیچ نویسندهای با هیچ تصویرگری ارتباط ندارد و برگزاری کارگاههایی اینچنین امکان برقراری تعامل میان این دو گروه را ممکن میکند. شاید در این کارگاهها ایدهای به ذهن نویسنده یا تصویرگر برسد و این ایده پرورده و به یک کتاب تبدیل شود. کتابی که حاصل ارتباط میان این دو، یعنی نویسنده و تصویرگر است، اثر خواندنیتری است.
پس از رئیس هیئت مدیره انجمن نویسندگان و همچنین انجمن تصویرگران کودک و نوجوان یکی از ناشران حاضر در جمع که اتفاقاً از اعضای هیئت مدیره انجمن فرهنگی ناشران هم هست، رشته سخن را به دست میگیرد و میگوید: من در جایگاه یک ناشر، فاصله میان نویسندگان و تصویرگران را احساس میکنم. به این معنی که همهجا تصویرگران، قربانی نویسندهها میشوند؛ چون میخواهند خود را به ذهنیت آنها نزدیک کنند در حالیکه تصویرگران میتوانند به اندازه نویسندهها در خلق یک کتاب، سهیم و تاثیرگذار باشند.
محمود برآبادی نیز یکی دیگر از حاضران در جمع است. او هم به عدم ارتباط میان نویسندگان و تصویرگران، اشاره و بیان میکند: شاید اتفاقی چون کارگاه امروز به ارتباط نزدیک میان این دو کمک کند. چون تعامل میان نویسنده و تصویرگر به خلق کتابی بهتر و خواندنیتر کمک میکند.
به گفته این نویسنده کودک و نوجوان، در کشورهای خارجی هم گاه، ارتباط خوبی میان نویسنده و تصویرگر وجود ندارد و خوب است که برگزاری کارگاههایی چون کارگاه امروز بهانهای شود هم برای ارتباط نویسندهها و تصویرگران هم نهادهای صنفی چون انجمن نویسندگان و تصویرگران با یکدیگر.
تصویرگر جوانی در گوشهای نشسته و خود را برای رفتن به کارگاه آماده میکند. نام او طراوت جلالی فراهانی است. از او میپرسیم چگونه در جریان برگزاری این کارگاه قرار گرفتی و او پاسخ میدهد از طریق فراخوان. قرار است یک کتاب را برای رفتن به بولونیای ۲۰۱۵ انتخاب کنند. علاوه بر این ۹ کتاب دیگر نیز انتخاب و منتشر میشود.
۳۰۰ اثر به دبیرخانه انتشارات علمی- فرهنگی رسیدهاند. فریدون عموزاده خلیلی، کیانوش غریبپور و هدا حدادی، داوری و گزینش آثار را برعهده داشته و در نهایت ۱۵ نویسنده و ۱۵ تصویرگر را برای شرکت در کارگاه یکروزه انتخاب کردهاند.
نظر شما