به گزارش خبرگزاری مهر، بنیاد امور بیماریهای خاص اعلام کرد: در نارسایی کلیه اگر کلیه ها به طور کامل از کار بیافتند و نتوانند وظایف خود را در حد کافی انجام دهند از روش های مصنوعی مانند انواع دیالیز و یا پیوند کلیه برای تصفیه خون و بازگشت اعمال طبیعی بدن استفاده می شود.
دیالیز در لغت به معنی تجزیه و جدا کردن است و در مفهوم طبی به عنوان عملی برای جایگزینی کار کرد دفعی کلیه و جدا سازی مواد زاید و خارج کردن آنها از بدن به کار می رود. دستگاه دیالیز از سه جز شامل بخش تحویل دهنده خون، بخش تنظیم وتحویل مایه دیالیز و بخش دیالیز کننده تشکیل شده است . خون بیمار توسط یک پمپ گردشی به دستگاه دیالیز پمپ می شود و مایه دیالیز نیز از یک منبع ذخیره ای و یا توسط سیستمی که مایع دیالیز را طی مسیر فراهم می کند به دستگاه دیالیز تحویل داده می شود.
در بیشتر دستگاهها مایه دیالیز یک بار در طول غشای دیالیز و در جهت مخالف جریان خون عبور می کند و طی آن تبادلات لازم صورت می گیرد. این غشا در دیالیز صفاقی پرده صفاق و در همودیالیز ( دیالیز خونی ) پرده ای مصنوعی است و در حال حاضر بیماران تحت این دو روش قرار دارند.
هر دوی این روش ها می تواند به طور گذرا تا برگشت کارکرد کلیه یا جایگزینی روش درمانی متفاوت و یا به طور دائم مورد استفاده قرار گیرند.
به هر حال هدف از انجام دیالیز برداشت فرآورده های نهایی سوخت و ساز پروتئین ها از خون ( مانند اوره و کراتنین ) حفظ غلظت املاح خون درمحدوده طبیعی ، تنظیم اسیدتیه خون و جایگزینی سیستم باقری بیکربنات ، همچنین برداشت مایع اضافی از خون است.
همودیالیز به معنای خارج ساختن سموم بدن بیمار به وسیله استخراج خون بیمار از بدن وی برای پالایش و سپس باز گرداندن آن به دستگاه گردش خون بدن است و در روش های فعلی اغلب بیماران به 9 تا 12 ساعت دیالیز در هفته نیاز دارند. این ساعات با زمان های مساوی در 2 یا 3 نوبت طی هفته انجام می شود. البته تعداد دفعات دیالیز به جثه بیمار ، باقیمانده کارکرد کلیه، برنامه غذایی و میزان سوخت و ساز بدن نیز بستگی دارد.
از مشکلات عمده در جریان دیالیز افت فشار خون ناشی از خروج سریع مایع داخل عروقی است در حالی که بیمار هنوز اضافه وزن دارد علایم و نشانه های شوک را نشان می دهد. اضطراب ، بی قراری ، احساس سبکی در سر، تهوع، استفراغ ، تعریق، ضربان تند قلب وافت فشار خون علایم این وضعیت است.
بیمار دیالیزی در معرض خطرات زیادی مانند نرمی استخوان و کم خونی ناشی از آلومینیوم اضافی ، آلودگی به ویروس هایی مثل هپاتیت ب و ث ، اختلال در آهنگ ضربان قلب، عفونت و بروز آمبولی چرکی و بسیاری موارد دیگر قرار دارد. اما این مشکلات باپیشرفته تر شدن دستگاههای دیالیز و افزایش علم و آگاهی کادر پزشکی رو به کاهش گذاشته است.
امروزه بیماران با استفاده از فرآیند رشد تکنیکی و ابزاری به سوی زندگی راحت تری گام بر می دارند؛ اگر چه تحقق کامل این موضوع وابستگی تام به خرید دستگاههای دیالیز جدید ، افزایش تعداد این دستگاهها در مراکز درمانی و جایگزینی دستگاههای فرسوده دارد.
در حال حاضر حدود 13 هزار بیمار دیالیزی در کشور ما وجود دارد که در حدود 341 مرکزدرمانی هفته ای 3 بار و هر بار به مدت 4 ساعت می بایست تحت دیالیز قرار گیرند. بنیاد امور بیماری های خاص تاکنون با خرید 838 دستگاه جدید دیالیز و توزیع آنها بر اساس نیاز مناطق مختلف کشور تلاش کرده گام موثری را برای نوسازی مراکز دیالیز بردارد. برای سال جاری نیز بر اساس برنامه ریزی های به عمل آمده 200 دستگاه خریداری و توزیع خواهد شد.
اما به رغم خرید دهها دستگاه دیالیز که علاوه بر این توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی صورت گرفته، بیماران دیالیزی کشور برای انجام بهینه این اقدام حیاتی نیازمند 757 دستگاه دیالیز هستند.
خرید و اهدای این دستگاه های به مراکز درمانی از اقداماتی است که می تواند در چارچوب فعالیت خیرین و نیکوکاران قرار گیرد. این دستگاهها می تواند به نام ایشان و یا به نام عزیزانی که از دست داده اند در مراکز نصب شود و از درد و رنج بیماران دیالیزی بکاهد. این بیماران هر بار در نهایت درد بر روی تخت در کنار دستگاه دیالیز دراز می کشند، اما می توانند پس از 4 ساعت در حالی از تخت پایین آینده که احساس کنند حیاتی دوباره گرفته اند.
نظر شما