خبرگزاری مهر-گروه سیاست: در ۲۹ فروردین ۱۴۰۵ برای نخستین بار پس از انقلاب، مراسم رژه سنتی ارتش جمهوری اسلامی ایران برگزار نشد. دلیل؟ حساسیتهای امنیتی پس از «جنگ رمضان» یا همان «دفاع مقدس سوم» و برقراری آتشبس شکنندهای که هنوز بر منطقه سایه افکنده است. اما به جای تانکها و موشکهای روی خیابانها، میدان نبرد واقعی به بزرگترین نمایشگاه اقتدار تبدیل شد. ۴۰ روز مقاومت جانانه ارتش، سپاه، بسیج و ملت ایران در برابر ائتلاف تمامعیار آمریکا، رژیم صهیونیستی و متحدانشان، نه تنها مرزها را حفظ کرد، بلکه معادلات راهبردی غرب آسیا و اقتصاد جهانی را برای همیشه تغییر داد.
کارشناسان نظامی تأکید دارند که تقویم امسال برای نیروهای مسلح ورق متفاوتی خورده است. در حالی که دشمنان به دنبال «تغییر تمدنی» و فروپاشی زیرساختهای ایران بودند، ارتش جمهوری اسلامی در کنار سایر نیروهای مسلح و البته به پشتبانه ملت شریف ایران با تلفیق هوشمندانه قدرت سخت و نرم، بزرگترین آزمون تاریخ خود را با موفقیت پشت سر گذاشت. هر دقیقه از این ۴۰ روز نبرد، به مثابه «روز ارتش»، «روز سپاه» و پیش از همه «روز ملت غیور ایران» بود که زیر باران موشکی و حملات هوایی ایستادگی کردند.
۱. پدافند هوایی؛ نمایش جانفشانی رزمندگان در برابر باران مرگبار موشکی و ریزپرندهها
نیروی پدافند هوایی ارتش در این جنگ، نابرابر و ناجوانمردانه دشوارترین مأموریت تاریخ خود را تجربه کرد. تقابل مستقیم با جنگندههای نسل پنجم اف-۳۵ و اف-۲۲، موشکهای کروز هایپرسونیک، پهپادهای سوئیچبلید و هزاران ریزپرنده انتحاری، افسران جوان و متخصصان بومی را در کانون توجه جهانی قرار داد.
اقدامات کلیدی و دستاوردها:
- انهدام صدها ریزپرنده و ده ها پهپاد پیشرفته دشمن که قصد نفوذ به مراکز هستهای، نفتی و فرماندهی را داشتند.
-انهدام جنگنده دشمن.
-انهدام چندین موشک کروز.
برآوردهای پنتاگون پیش از جنگ حاکی از آن بود که «آسمان ایران ظرف ۴۸ ساعت سقوط میکند»، اما واقعیت میدانی نشان داد که پدافند لایهای ایران نه تنها این پیشبینی را باطل کرد، بلکه دشمن را وادار به عقبنشینی از بسیاری از مأموریتهای هوایی کرد.
۲. نیروی دریایی؛ قفل استراتژیک بر شاهرگ حیاتی انرژی جهان
نیروی دریایی ارتش در کنار نیروی دریایی سپاه اگر چه با شدیدترین حملات هوایی و موشکی آمریکا و رژیم صهیونیستی بو اما توانستند با اجرای دکترین «عوارض عبور» و کنترل هوشمند تنگه هرمز، نبض اقتصاد جهانی را به دست بگیرند. این آبراهه که ۲۰ درصد نفت خام جهان از آن عبور میکند، به اهرم فشار تعیینکننده ایران تبدیل شد. این اقدام جدای از اقدامات عملیاتی در هدف قرار دادن ناوهواپیما بر و شناور ها و مراکز و پایگاه های امریکا در منطقه بود.
۳-نیروی هوایی؛ بازدارندگی هوشمند و حفظ قدرت
نیروی هوایی ارتش (نهاجا) برخلاف انتظار دشمن که به دنبال دوئلهای هوایی کلاسیک (داگفایت) بود، بر استراتژی «پنهانماندن و ضربهزدن از دور» تمرکز کرد. استفاده گسترده از پایگاههای زیرزمینی «عقاب ۴۴» باعث شد برتری هوایی ادعایی ائتلاف عملاً با تردید روبرو شود.
اقدامات برجسته:
- پروازهای شناسایی و تهاجمی پهپاد شاهد و مهاجر .
- حفظ بخش اعظم ناوگان جنگندههای در طول جنگ.
- آمادهسازی برای «ضربه نهایی» در صورت ادامه تجاوز، که خود یکی از عوامل اصلی پذیرش آتشبس از سوی دشمن بود.
- رهگیری و انهدام پرنده های بدون سرنشین دشمن.
۴- نیروی زمینی ارتش؛ رویکرد دفاع فعال
نیروی زمینی ارتش در کنار ماموریت ذاتی خود در دفاع از مرز های زمینی کشور، به مقابله فعال با دشمن آمریکایی و صهیونیستی پرداخت. بر همین اساس پگان های پهپادی این نیروی به اقدامات تهاجمهی علیه سرزمین های اشغالی، پایگاه های امریکا در منطقه و مراکز پشتیبانی دشمن پرداخت.
جمعبندی: پیوند خون، خاک و اراده ملی
این ۴۰ روز نبرد سرنوشتساز ثابت کرد که ارتش جمهوری اسلامی نه تنها مدافع مرزهای جغرافیایی، بلکه ستون استوار امنیت روانی و ملی جامعه است. همگرایی بیسابقه ارتش با سپاه پاسداران، بسیج مردمی و ملت ایران، دشمن را که به دنبال «جنگ کوتاه و پیروزی قاطع» بود، به پذیرش آتشبسی تحقیرآمیز واداشت. آتشبسی که امروز در منطقه حاکم است، برای واشنگتن و تلآویو بوی شکست راهبردی و تغییر محاسبات میدهد، نه پیروزی.
امروز، ۲۹ فروردین ۱۴۰۵، خیابانها سکوت کردهاند، اما قلبهای میلیونها ایرانی در هر وجب از خاک پاک ایران، رژه واقعی اقتدار، شجاعت و ایمان فرزندان ارتشیشان را فریاد میزنند.
جنگ تحمیلی سوم یک بار دیگر فرمول پیروزی در قرن ۲۱ را به جهان یادآوری کرد: پیروزی دیگر فقط در تعداد جنگندهها، ناوها و ماهوارهها نیست؛ در ارادهای است که پشت ماشه ایستاده، در خلاقیت جوانان ایرانی و در پیوند عمیق خون و خاک. ارتش ایران از دل این آتش ۴۰ روزه، صیقلخوردهتر، هوشمندتر، باتجربهتر و آمادهتر بیرون آمده و امروز بیش از همیشه تضمینکننده عزت، امنیت و اقتدار ملی است. این همان «اقتدار واقعی» است که نیازی به رژه خیابانی ندارد؛ چون در تاریخ ثبت شده است.
نظر شما