خبرگزاری مهر؛ گروه استانها::امروز در جای جای این استان، نوای «یا عباس» طنینانداز است و مردم دیار علویان با آیینهای کهن و پرشور، ارادت خود را به سقای دشت کربلا ابراز میکنند.
تاسوعا در مازندران روزی است که دلهای هزاران عاشق اهل بیت (ع) به نام حضرت ابوالفضل العباس (ع) میتپد و خیابانها، کوچهها، مساجد و حسینیهها رنگ و بوی دیگری به خود میگیرد.
از نخستین ساعات صبح، صدای مرثیه و نوحه از هر سو به گوش میرسد و پرچمهای سیاه بر فراز خانهها و تکایا، حکایت از روزی متفاوت دارد.
امروز مازندران یکپارچه عزاخانهای بزرگ است. از ساری و بابل گرفته تا قائمشهر، آمل، بهشهر و نکا، مردم در قالب هیئتهای مذهبی به خیابانها آمدهاند و در سوگ علمدار کربلا اشک میریزند. در هر کوی و برزن، دستههای عزاداری با نظم خاصی در حرکت هستند و صدای سینهزنی و زنجیرزنی در فضای شهرها طنینانداز است.
اما جلوه تاسوعا تنها به شهرهای بزرگ محدود نمیشود. در روستاهای دورافتاده و مناطق کوهستانی استان نیز شور حسینی جریان دارد. در کجور، دودانگه، چهاردانگه، بلده و دهها روستای دیگر، مردم از روزهای قبل خود را برای این روز آماده کردهاند و اکنون در کنار یکدیگر، آیینهای عزاداری را برگزار میکنند.
در بسیاری از روستاها، پیرغلامان حسینی در صف نخست عزاداران قرار دارند و جوانان و نوجوانان نیز در کنار آنان پرچمهای سیاه و علمهای عزاداری را حمل میکنند. این پیوند نسلها، تصویری روشن از استمرار فرهنگ عاشورا در مازندران را به نمایش میگذارد.
مازندران؛ سرزمین آیینهای کهن عاشورایی
تاسوعا در مازندران با مجموعهای از آیینهای سنتی و مذهبی همراه است که برخی از آنها قدمتی چند صد ساله دارند. علمگردانی از جمله این آیینهاست که در بسیاری از شهرها و روستاهای استان برگزار میشود. علمهای بلند و آذینبسته در میان جمعیت حرکت میکنند و مردم با احترام به استقبال آنها میروند.
در برخی مناطق، دستههای عزاداری از محلهای به محله دیگر حرکت میکنند و در مسیر خود مورد استقبال مردم قرار میگیرند. خانهها و مساجد با چای، شربت و نذورات از عزاداران پذیرایی میکنند و فضای همدلی و همبستگی در سراسر استان موج میزند.
تعزیهخوانی نیز همچنان یکی از آیینهای پرطرفدار این ایام است. در میدانها، حسینیهها و برخی روستاها، گروههای تعزیه با اجرای صحنههایی از واقعه کربلا، رشادتها و مظلومیت شهدای دشت نینوا را روایت میکنند. صدای گریه و ناله تماشاگران در هنگام اجرای این مجالس، نشان از پیوند عمیق مردم با فرهنگ عاشورا دارد.
در برخی نقاط استان نیز آیین نخلگردانی برگزار میشود. نخلهایی که نمادی از تشییع پیکر شهیدان کربلا هستند بر دوش مردم قرار میگیرند و در میان نوحه و مرثیه در سطح شهر یا روستا به حرکت درمیآیند.
عطر نذری در کوچههای عزادار
یکی از جلوههای زیبای تاسوعا در مازندران، پخت و توزیع نذری است. از نخستین ساعات بامداد، دیگهای بزرگ غذا در حیاط مساجد، تکایا و حسینیهها برپا میشود و خادمان حسینی مشغول آمادهسازی نذورات هستند.
عطر برنج و خورشت در کوچهها میپیچد و مردم با هر میزان توان مالی، سهمی در این سفره معنوی دارند. برخی خانوادهها سالهاست که نذر خود را در این روز ادا میکنند و توزیع غذا، شربت، چای و خرما را افتخاری برای خود میدانند.
در گوشهای از شهر، جوانانی مشغول توزیع آب میان عزاداران هستند؛ رسمی که یادآور تشنگی کاروان حسینی و سقایی حضرت عباس (ع) است. کودکان نیز در کنار بزرگترها حضور دارند و از همین سنین با فرهنگ ایثار و محبت اهل بیت (ع) آشنا میشوند.
اشکهایی که به کربلا میرسد
تاسوعا روز حضرت عباس (ع) است؛ روز مردی که وفاداری را در بلندترین قله انسانیت معنا کرد. همین موضوع سبب شده تا بسیاری از نوحهها و مرثیههای امروز مازندران به ذکر رشادتها و فداکاریهای علمدار کربلا اختصاص داشته باشد.
نوحهخوانان در میان حلقههای عزاداری از دستان بریده عباس (ع)، مشک پاره شده و نگاه نگران او به خیمههای تشنه سخن میگویند و هر بار که نام سقای کربلا برده میشود، اشک از چشمان عزاداران جاری میشود.
مازندران همیشه به عشق حضرت عباس (ع) زنده بوده است. هر سال تاسوعا که میرسد انگار همه مردم یک خانواده میشوند و زیر پرچم علمدار کربلا جمع میشوند.
با نزدیک شدن به عصر تاسوعا، بر حجم جمعیت هیئتها افزوده میشود. بسیاری از مردم پس از شرکت در دستههای عزاداری، راهی بقاع متبرکه و امامزادگان میشوند تا در فضایی معنویتر به راز و نیاز بپردازند.
اکنون مازندران در آستانه عاشوراست. استانی که از کرانههای خزر تا دامنههای البرز، سراسر در سوگ نشسته و دلهای مردمش به کربلا گره خورده است. تاسوعا به نیمه رسیده اما شعله عشق به حسین (ع) و عباس (ع) همچنان در دلهای عزاداران زبانه میکشد.
امروز یومالعباس است؛ روزی که مازندران یکپارچه نام علمدار کربلا را زمزمه میکند و در میان اشک و ماتم، وفاداری و ایثار را از مکتب عباس بن علی (ع) میآموزد؛ مکتبی که قرنهاست در این سرزمین جاری است و نسل به نسل منتقل میشود.
نظر شما