قوموا لله؛ اربعین و پیوند دل‌های عاشق حسین(ع)

خبرگزاری مهر، گروه استان ها- عفت فلاح*: در خیابان‌ها و کوچه‌های شهرهای عراق، بر دیوار موکب‌ها و در مسیر عبور زائران، بنرها و تصاویری به چشم می‌خورد که در کنار تصویر رهبر شهید ایران، پیام‌هایی از مقاومت، ایستادگی و خون‌خواهی را بازتاب می‌دهند.

در میان این تصویرها، عبارت «قوموا لله» بیش از هر چیز نگاه‌ها را به خود جلب می‌کند؛ ندایی برخاسته از ایمان که انسان را به قیام برای خدا، ایستادگی در برابر ظلم و وفاداری به راه حق فرامی‌خواند.

این بنرها تنها نشانه‌هایی تصویری در مسیر اربعین نیستند؛ بلکه روایتگر پیوند دل‌هایی‌اند که با وجود تفاوت زبان، ملیت و جغرافیا، در عشق به امام حسین(ع) و آرمان مقاومت، خود را هم‌عهد و هم‌صدا می‌دانند.

در بسیاری از خیابان‌ها، کوچه‌ها و موکب‌ها، تصویر آقای شهید ایران دیده می‌شود.

آنچه بیش از همه معنا داشت، فقط حضور این تصاویر و شعارها نبود؛ بلکه احساسی بود که در پس آن‌ها جریان داشت. احساس نزدیکی میان دل‌هایی که شاید از دو سرزمین و دو فرهنگ متفاوت بودند، اما در عشق به حسین(ع) و در باور به مقاومت در برابر ظلم، خود را هم‌ راه و هم‌ هدف می‌دیدند.

اربعین، جلوه‌ای بزرگ از همین هم‌ دلی است. میلیون‌ها انسان، با زبان‌ها و رنگ‌ها و ملیت‌های گوناگون، در یک مسیر حرکت می‌کنند؛ مسیری که مقصد ظاهری آن کربلاست، اما مقصد عمیق‌ترش زنده نگه داشتن یک حقیقت است و آن «حقیقت ایستادن در برابر ستم و تسلیم نشدن در برابر باطل» است.

در مکتب مقاومت، امام حسین(ع) تنها یک شخصیت تاریخی نیست؛ او سرچشمه یک اندیشه و الگوی جاودانه است.

قیام عاشورا به انسان می‌آموزد که حق، حتی اگر در اقلیت باشد، ارزش دفاع دارد و ظلم، هرقدر قدرتمند به نظر برسد، نباید به رسمیت شناخته شود.

حسین(ع) به تاریخ نشان داد که گاهی ایستادگی، از پیروزی ظاهری مهم‌تر است و گاهی شهادت، نه پایان راه، بلکه آغاز بیداری یک ملت و امت است.

از همین‌جاست که مفهوم شهادت در مکتب مقاومت، با عشق حسین(ع) پیوند می‌خورد.

شهادت در این نگاه، مرگ‌ طلبی نیست؛ بلکه اوج وفاداری به حقیقت و ترجیح دادن کرامت، عدالت و آزادی بر زندگی همراه با ذلت است.

کسی که از مکتب حسین(ع) الهام می‌گیرد، شهادت را انتخابی برای پاسداری از ارزش‌ها می‌داند؛ ارزشی که از عشق، ایمان و مسئولیت در برابر ظلم سرچشمه می‌گیرد.

اربعین نیز تنها یادآوری یک حادثه تاریخی نیست.

این اجتماع عظیم، نمایش قدرت مردمی است که با وجود مرزها و تفاوت‌ها، حول یک آرمان گرد هم می‌آیند.

میلیون‌ها قدم در مسیر کربلا، به جهان یادآوری می‌کند که اندیشه عاشورا هنوز زنده است و پیام «هیهات منّا الذلّة» همچنان در دل انسان‌ها طنین دارد.

وقتی انسان‌ها با یک هدف مشترک گرد هم می‌آیند، امید از یک احساس فردی به نیرویی اجتماعی تبدیل می‌شود.

این همبستگی می‌تواند در برابر ظلم، بی‌عدالتی و سلطه، آگاهی و ایستادگی ایجاد کند؛ زیرا قدرت مقاومت تنها در ابزار و توان مادی نیست، بلکه در پیوند دل‌ها، وحدت اراده‌ها و ایمان به یک حقیقت مشترک نیز شکل می‌گیرد.

آنچه من در عراق دیدم، فقط ازدحام جمعیت و شکوه موکب‌ها نبود؛ من نزدیکی دل‌هایی را دیدم که حسین(ع) آن‌ها را به هم رسانده بود، دل‌هایی که در عشق به اهل‌بیت(ع)، در آرمان عدالت و در باور به ایستادگی در برابر ظلم، خود را جدا از یکدیگر نمی‌دانستند.

شاید راز ماندگاری اربعین نیز همین باشد«حسین(ع) هنوز هم دل‌ها را گرد هم می‌آورد»؛ هنوز هم انسان‌ها را به برخاستن برای خدا فرا می‌خواند و هنوز هم به آنان یادآوری می‌کند که در برابر ظلم، بی‌تفاوتی راه ندارد.

«قوموا لله»؛ برخاستن برای خونخواهی رهبر شهید در پرتو عشق حسین(ع) است که دل‌ها را در یک آرمان به هم پیوند زده است و این نه در ایران عزیز، بلکه در جای جای عراق به چشم می خورد.

* فعال رسانه ای