حسین سروی پژوهشگر حوزه جامعه شناسی فرهنگی، مدرس و کارشناس حوزه موسیقی که چندی پیش از او کتاب «دین و موسیقی در ایران معاصر» منتشر و اکنون به چاپ دوم رسیده است، در گفتگو با خبرنگار مهر درباره استقبال از چاپ نخست و اهمیت موضوعات مطرح‌شده در این کتاب گفت: خوشبختانه چاپ نخست این کتاب با استقبال مناسبی از سوی پژوهشگران، دانشگاهیان، مراکز علمی و تحقیقاتی و علاقه‌مندان به مطالعات فرهنگی و اجتماعی مواجه شد و با پایان یافتن نسخه‌های چاپ نخست، زمینه انتشار چاپ دوم آن فراهم آمد. البته طبیعتاً آثار علمی و پژوهشی، برخلاف برخی گونه‌های ادبی و آثار عمومی، مخاطبان تخصصی‌تر و محدودتری دارند و میزان استقبال از آنها را نمی‌توان صرفاً با معیارهای رایج بازار نشر سنجید. از این منظر، آنچه برای من اهمیت بیشتری دارد، راه یافتن کتاب به فضای مطالعات دانشگاهی، مورد توجه قرار گرفتن آن در میان پژوهشگران و فراهم شدن زمینه‌ای برای استمرار بحث و گفتگوی علمی درباره موضوع آن است.
وی افزود: به باور من، اهمیت این کتاب صرفاً در بررسی تاریخی مناسبات دین و موسیقی در ایران معاصر خلاصه نمی‌شود؛ بلکه بخش مهمی از مسائل و پرسش‌های بنیادینی که در آن مطرح شده است، همچنان در فضای فرهنگی و اجتماعی امروز ایران موضوعیت دارد. نسبت میان نهاد دین و نهاد هنر، چگونگی مواجهه سیاستگذاری فرهنگی با موسیقی، حدود و شیوه‌های مداخله نهادهای رسمی و همچنین ضرورت شناخت متقابل این ۲ حوزه، از جمله موضوعاتی است که همچنان نیازمند تأمل، بازاندیشی و گفتگوی علمی است. از این منظر، یکی از اهداف اصلی این پژوهش، کمک به ارتقای «سواد دوسویه نهادی» میان نهاد دین و نهاد هنر بوده است؛ به این معنا که هر یک از این ۲ نهاد بتوانند با شناخت دقیق‌تر از منطق درونی، کارکردها، اقتضائات و حساسیت‌های دیگری، زمینه تعامل آگاهانه‌تر و واقع‌بینانه‌تری را فراهم آورند.
این پژوهشگر بیان کرد: بنده معتقدم بخشی از چالش‌های تاریخی و معاصر در مناسبات دین و موسیقی، بیش از آنکه صرفاً ناشی از تعارض‌های بنیادین باشد، ریشه در فقدان شناخت کافی و شکل‌گیری برداشت‌های تقلیل‌گرایانه از ماهیت و کارکردهای متقابل این ۲ حوزه دارد بنابراین امیدوارم انتشار چاپ دوم این کتاب فرصتی برای گسترش دامنه مخاطبان آن، به‌ویژه در میان دانشجویان، پژوهشگران، سیاستگذاران فرهنگی و علاقه‌مندان به مطالعات میان‌رشته‌ای فراهم کند و این اثر بتواند سهمی، هرچند محدود، در تعمیق گفتگوی علمی، تقویت فهم متقابل نهادی و بازاندیشی در مناسبات دین و موسیقی در جامعه معاصر ایران داشته باشد.
سروی در بخش پایانی صحبت های خود گفت: به باور من، انتشار آثار علمی و پژوهشی تنها بخشی از مسیر تولید و انتقال دانش است و آنچه به این آثار امکان حضور و اثرگذاری بیشتر در فضای علمی و فرهنگی جامعه را می‌دهد، تلاش مجموعه‌هایی است که مسئولانه در جهت معرفی، ترویج و گسترش دامنه مخاطبان آنها فعالیت می‌کنند.
حسین سروی، دانش‌آموخته دکتری جامعه‌شناسی فرهنگی، از پژوهشگران حوزه مطالعات فرهنگی و جامعه‌شناسی هنر است که سابقه فعالیت‌های پژوهشی، آموزشی و اجرایی در حوزه فرهنگ و هنر را در کارنامه خود دارد. وی در حال حاضر، در حال انجام پژوهش پسادکتری در گروه مطالعات موسیقی دانشگاه ملی و کاپودیستری آتن حضور دارد.
نظر شما