به گزارش خبرنگار مهر، اسماعیل سعدی‌پور صبح پنجشنبه در هشتمین همایش ملی دانش‌آموزش محتوا (PCK) در راهنمایی و مشاوره اظهار کرد: فناوری‌های دیجیتال تغییرات گسترده‌ای در نظام آموزش و پرورش ایجاد کرده‌اند و از این رو، معلمان، والدین و فعالان حوزه تعلیم و تربیت باید شناخت بیشتری از آثار این فناوری‌ها داشته باشند.
عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی با اشاره به کتاب‌های منتشرشده در زمینه تأثیر فناوری بر کودکان افزود: یکی از کتاب‌های قابل توجه در این حوزه، کتاب «چگونه از کودکان در برابر اثرات مخرب و وابستگی به تلفن همراه حفاظت کنیم؟» است.
وی افزود: نویسنده این کتاب، توماسینگ، استاد دانشگاه در آمریکا، با اشاره به تجربه شخصی خود تأکید می‌کند که تا ۱۸ سالگی برای فرزندانش تلفن همراه تهیه نکرده است.
سعدی‌پور با اشاره به کتاب «نسل مضطرب» گفت: در این کتاب از پدیده‌ای به نام سونامی بیماری‌های روانی سخن گفته شده و دو عامل عمده برای آن مطرح می‌شود که نخست، تبدیل زندگی مبتنی بر بازی به زندگی مبتنی بر تلفن همراه و فناوری‌های دیجیتال و دوم، تغییر الگوی نظارت خانواده‌ها بر فرزندان در محیط واقعی و مجازی است.
وی افزود: دوران کودکی نسل‌های گذشته با بازی‌های پرتحرک و فعالیت‌های جمعی همراه بود.
عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی تصریح کرد: بازی‌های گذشته کودکان را به تحرک و تعامل اجتماعی وامی‌داشت و آن زمان والدین باید کودکان را برای بازگشت به خانه از بازی بیرون صدا می‌کردند، اما امروز گاهی باید آنها را از فضای خانه بیرون فرستاد تا از تلفن همراه فاصله بگیرند.
وی با تأکید بر اینکه «بازی، زندگی بچه‌هاست و نباید با زندگی آنها بازی کرد»، تصریح کرد: خانواده‌ها و نظام آموزشی، نظارت بر کودکان در محیط واقعی را به حداکثر رسانده‌اند.
این استاد دانشگاه با اشاره به اهمیت روان‌شناسی رسانه‌ها بیان کرد: رشته روان‌شناسی رسانه (مدیا سایکولوژی) در سال ۱۹۸۷ در انجمن روان‌شناسی آمریکا به رسمیت شناخته شد، اما متأسفانه در کشور ما حتی در مقطع کارشناسی نیز این رشته جایگاه مشخصی ندارد.
سعدی پور گفت: در شرایط کنونی، شناخت تأثیر رسانه‌ها بر سلامت روان، رشد و شخصیت کودکان و نوجوانان ضرورتی جدی است.
وی با اشاره به تغییر معیارهای سواد در جهان گفت: در گذشته، توانایی خواندن و نوشتن معیار باسوادی بود، اما در نیمه دوم قرن بیستم، مهارت استفاده صحیح از رایانه و تسلط بر زبان دوم نیز به این معیارها اضافه شد.
وی ادامه داد: در دو دهه نخست قرن بیست‌ویکم نیز یونسکو ۱۲ نوع سواد جدید را مطرح کرد که از جمله آنها می‌توان به سواد عاطفی، ارتباطی، مالی، رسانه‌ای، تربیتی، رایانه‌ای، سلامت، قومی و نژادی، بوم‌شناختی، تحلیلی، انرژی و علمی اشاره کرد.
عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی درباره اهمیت این مهارت‌ها توضیح داد: سواد عاطفی به معنای توانایی برقراری ارتباط صمیمانه با اعضای خانواده و اطرافیان است و سواد ارتباطی نیز به فرد کمک می‌کند با دیگران رابطه مؤثر برقرار کند. سواد مالی هم به معنای مدیریت درآمد و هزینه و تنظیم دخل و خرج است.
وی با اشاره به تعریف جدید سواد افزود: امروز صرف داشتن اطلاعات و مدارک دانشگاهی نشانه باسوادی نیست.
سعدی پور ادامه داد: فرد باسواد کسی است که بتواند از دانش و اطلاعات خود برای بهبود زندگی خویش و دیگران استفاده کند و در خود و محیط پیرامونش تغییر مثبت ایجاد کند.
وی با بیان اینکه سواد رسانه‌ای چهار مؤلفه اصلی دارد، نخستین مؤلفه را تفکر نقادانه دانست و گفت: تفکر نقادانه یعنی مخاطب هنگام شنیدن، دیدن و خواندن پیام‌ها، قدرت تحلیل و ارزیابی داشته باشد. نباید هر مطلبی را به‌سادگی باور کند یا بدون بررسی برای دیگران بفرستد.
این استاد دانشگاه ادامه داد: بسیاری از شایعات در جامعه به دلیل نداشتن تفکر نقادانه گسترش پیدا می‌کنند.
وی بیان کرد: بارها خبر فوت افراد مشهور در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، در حالی که صحت نداشته است که علت انتشار چنین اخباری این است که کاربران بدون مطالعه، بررسی و اطمینان از درستی محتوا، آن را بازنشر می‌کنند.
نظر شما