به گزارش خبرگزاری مهر، از مناظر قابل توجه در سیاره زحل قمرها و حلقه های متعدد آن است. منظره زیبایی که در تصویر نجوم روز 5 می 2009 دیده می شود توسط فضاپیمای کاسینی به ثبت رسیده است.
این فضاپیما در حال حاضر در مدار زحل قرار دارد و در سال 2006 کاسینی موفق به ثبت تصایری از حلقه های A و F این سیاره شد که در برابر قمر تایتان مه آلود گسترده شده اند.
در کنار این حلقه ها و در بالای تایتان قمر اپیمدئوس قرار گرفته است که در خارج از حلقه F در حرکت است. فضای تاریک موجود در حلقه A انک گپ نام داشته و تعدادی از حلقه های کوچک و قمر پن اوربیت نیز در آن قرار دارند.
تابستان 2009 زمینیان می توانند شاهد اعتدال زحلی، زمانی که سطح حلقه دقیقا به سمت خورشید خواهد بود باشند. طی این پدیده سایه ها و علائم شگفت انگیزی را می توان در سیستم حلقه ای زحل مشاهده کرد و اطلاعات زیادی از طبیعت این سیاره زیبا در اختیار اخترشناسان قرار خواهد گرفت.
تصویر نجوم 6 می اطلاعاتی را از پدیده های طبیعی آسمانی نمایان می کند که بسیاری از افراد با وجود مشاهده این پدیده ها طی سالهای متوالی از وجود آنها ناآگاهند.
تصویر نجوم روز 6 می به تصویر کامل از آسمان شمالی یک شب بهاری تعلق دارد که در آن دب اکبر، قسمتی از صورت فلکی خرس بزرگ قرار گرفته است. دب اکبر نشانه ای برای یافتن ستاره شمالی پلاریس است. پلاریس بر فراز صورت فلکی خرس کوچک قرار گرفته است.
متناسب با زمان سپری شده از شب می توان صورتهای فلکی گاوران (Bootes)، شیر (Leo)، دو پیکر (Gemini) و ارابه ران (Auriga) را در آسمان شب مشاهده کرد.
این تصویر با استفاده از لنز فیش آی در آلمان به ثبت رسیده است و می توان بر روی آن موقعیت ستاره ها و صورتهای فلکی مختلف را مشاهده کرد.
سحابی زیبا و درخشان NGC 6164 توسط ستاره ای نادر، داغ و درخشان از سری ستاره های O-type که جرمی 40 برابر خورشید دارند، تشکیل شده است.
این ستاره به مدت 3 تا 4 میلیون سال در میان ابرهای کیهانی باقی مانده و پس از گذشت 3 تا 4 میلیون سال این ستاره طی انفجاری عظیم به عمر خود خاتمه خواهد داد.
این سحابی که وسعتی برابر 4 سال نوری دارد از خصوصیت تقارن دو قطبی برخوردار است که این خصوصیت شباهت آن را به سحابی های سیاره ای افزایش می دهد در عین حال مانند بسیاری از سحابی های سیاره ای سحابی NGC 6164 از هاله ای کم رنگ برخوردار است که در تصویر تلسکوپی روز 7 می نیز به خوبی دیده می شود.
این هاله از موادی تشکیل شده است که از فعالیتهای اولیه ستاره های O-type باقی مانده اند سحابی NGC 6164 در صورت فلکی گونیا و در فاصله ای برابر 4 هزار و 200 سال نوری از زمین قرار گرفته است.
تصویر نجوم روز 8 می 2009 به تصویری رنگارنگ از کهکشانهای متعدد تعلق دارد که در فاصله 250 میلیون سال نوری از زمین قرار گرفته اند این کهکشانها به خوشه ستاره ای پرسئوس تعلق دارند.
وسعت و اشکال متنوع و شگفت انگیز این کهکشانها در پس پرده ای از ستاره های کهکشان راه شیری قرار گرفته اند. خوشه ستاره ای پرسئوس از هزاران هزار کهکشان بیضوی و محدب شکل زرد رنگ تشکیل شده که یکی از قسمتهای چشم گیر آن کهکشان NGC 1275 است که در سمت چپ تصویر قرار گرفته است.
این کهکشان فعال که کهکشان غالب خوشه ستاره ای پرسئوس به شمار می رود مواد را پس از سقوط کهکشانها به داخل سیاهچاله مرکزی خود متراکم می کند.
کهکشانهای مارپیچی مانند NGC 1268 نیز در این خوشه عظیم وجود دارند که در سمت راست مرکز تصویر قابل مشاهده است. نقطه درخشان آبی رنگ در این کهکشان نیز ابرنواختری با نام SN2008fg است.
نظر شما