شهرام فیروزی در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: سازمان مدیریت پسماند از سازمانهای حوزه معاونت خدمات شهری شهرداری تهران با همکاری عوامل خدمات شهری مناطق 22 گانه عهده دار این مسئولیت بوده و با بهره مندی از مشارکت و خدمات بخش خصوصی در زمینه رفت و روب، جمع آوری و دفع پسماند شهری انجام وظیفه می کنند.
وی افزود: اعمال مدیریت در حوزه پسماند شهری را می توان به دو بخش مهم تقسیم نمود؛ مدیریت پیش از تولید و مدیریت پس از تولید، که هریک شرایط، الزامات، ویژگی و تبعات خود را دارند.
فیروزی در همین زمینه ادامه داد: مدیریت پیش از تولید عمدتا در جهت کاهش پسماند صورت می پذیرد که کاهش معضلات و هزینه های مربوطه را در پی دارد. گرچه این رویکرد ابتدا کاهش مخاطرات زیست محیطی و حفظ منابع اولیه را دنبال می نماید، لیکن از سوی دیگر به کاهش و حذف هزینه های جمع آوری، پردازش و دفع پسماندهایی می پردازد که تولیدکنندگان آنها ملزم به قبول مسولیتهای آن هستند. در این زمینه، قوانین و ضوابط لازم پیش بینی گردیده است لیکن متاسفانه به دلایل متعدد از جمله مسامحه و قصور نهادها و سازمانهای متولی امر مغفول مانده و در کمترین میزان و پایین ترین سطح ممکن اعمال می شود. در این راستا می توان به صنایع و تولیدکنندگانی اشاره نمود که بیشترین پسماندها را همراه با محصولات خود تولید و روانه بازار و شهر می نمایند.
این متخصص مدیریت شهری تاکید کرد: در بخش دیگر مدیریت پیش از تولید پسماند که ریشه در زندگی شهری و مصرف دارد، مهمترین راهکار کاهش تولید، آموزش شهروندی و ارتقاء فرهنگ مصرف و به عبارتی اصلاح الگوی مصرف و تشویق و ترغیب شهروندان به کاهش مصرف و تولید پسماند خواهد بود. به تجربه ثابت شده است که هرگاه شهروندان با شیوه های صحیح زندگی، خرید، مصرف و دفع پسماند آشنا شده و در مدیریت پسماند مشارکت موثر داشته اند، موفقیتهای چشمگیری حاصل شده و پسماندهای شهری و خانگی به میزان بسیار قابل توجهی کاهش یافته که پیامدهای مثبت بی شمار از جمله کاهش هزینه های مربوطه و رفع آلودگیهای زیست محیطی را در پی داشته است.
وی ادامه داد: در مقابل مدیریت پیش از تولید با توجه به تولید مستمر پسماند در زندگی شهری، ناگزیر لازم است که برنامه ها، شیوه ها و روشهای مدیریت پس از تولید را تدوین نموده و با صرف بودجه های کلان در جهت پاکیزگی و نظافت شهر و دفع پسماند اقدام نمود. در این راستا، در کلانشهر تهران ناوگانی عظیم از خودروها و ماشین آلات و نیز دهها هزار نفر نیروی انسانی به صورت شبانه روزی و بی وقفه از سطح محلات و نواحی، تا ایستگاههای انتقال و مراکز پردازش و دفع پسماند فعالیت می نمایند تاضمن رفت و روب و پاکیزگی محلات و معابر، به جمع آوری، حمل و نقل و دفع پسماند بپردازند.
فیروزی گفت: با مقایسه آنها در بخش مدیریت پسماند در می یابیم که اهتمام به مدیریت پیش از تولید و کاهش پسماند با کمترین هزینه ها و پیشگیری از ایجاد آلودگیهای زیست محیطی و معضلات متعدد دیگر میسر بوده و صرفا با پیگیریهای قانونی، الزام ایفای تکلیف تولیدکنندگان پسماند و آموزشهای شهروندی می توان بخش عمده خدمات و هزینه های مربوطه را کاهش داده و از بروز مشکلات و بحرانهای زیست محیطی، شهری و اجتماعی پیشگیری نمود. لیکن در صورت موکول نمودن و ارایه خدمات پس از تولید پسماند، شاهد صرف هزینه های هنگفت تأمین ماشین آلات و ادوات لازم و همچنین بکارگیری چند ده هزار نفر نیروی انسانی در بخش کاملا خدماتی خواهیم بود که با وجود تلاش قابل ستایش خود، عملا در افزایش معضلاتی از قبیل انتشار آلودگی ناشی از حمل و نقل پسماند، تولید شیرابه، ترافیک شهری ناشی از تردد خودروهای مربوطه و... خواهیم بود.
این متخصص مدیریت شهری ادمه داد: در حوزه پردازش و دفع نهایی پسماندها نیز باتوجه به رابطه مستقیم کاهش پسماند و کاهش هزینه های دفع نهایی، اهمال و قصور در بخشهای ابتدایی جریان پسماند، شیوه ها و امکانات متعدد و هزینه های هنگفت پردازش و دفع نهایی را ایجاب می نماید که در این زمینه می توان به احداث سامانه های پردازش اشاره نمود که متاسفانه با صرف میلیاردها تومان بودجه و بدون کمترین نتیجه مثبت و کارایی صورت گرفته است.
وی در پایان گفت: با مرور عملکرد چند سال اخیر سازمان مدیریت پسماند شهرداری تهران می توان دریافت که با انحراف از مسیر توسعه شهری و تبدیل شهرداری تهران به یک نهاد اجتماعی که آرمان مدیران ارشد آن بوده است، به جنبه های خدماتی صرف پرداخته و با غفلت از برنامه های آموزشی، فرهنگی، شیوه های دانش بنیان و ظرفیتهای قانون مدیریت پسماند ضمن به حاشیه راندن افراد ذی صلاح و متخصص، اهتمام تمامی عوامل سازمان و مناطق را معطوف خدماتی نموده که نه تنها کاهش پسماند و معضلات مربوطه را در پی نداشته است بلکه بیشترین هزینه ها را به شهر تحمیل نموده است.
نظر شما