۱۴ خرداد ۱۳۹۳، ۱۱:۳۱

گزارش تصویری - تشریحی/

حزن انگیزترین آوای باستانی زاگرس در سوگ خورشید سر داده شد/ طنین نوای "چمری"

حزن انگیزترین آوای باستانی زاگرس در سوگ خورشید سر داده شد/ طنین نوای "چمری"

کوهدشت - خبرگزاری مهر: مورخوانان کوهدشتی در سوگواره "غروب خورشید" همزمان با سالروز رحلت بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران مویه سر دادند تا حزن انگیزترین آوای باستانی زاگرس در سوگ امام عشق طنین‌انداز شود.

به گزارش خبرنگار مهر، در همایش مور که صبح چهارشنبه با عنوان "سوگواره غروب خورشید" و در مجتمع فرهنگی - هنری امید اداره ارشاد کوهدشت برگزار شد، مورخوانان این شهرستان در اندوه سالروز رحلت رهبر کبیر انقلاب مویه سر دادند.

بنابر این گزارش در این سوگواره نوای "چمری" با همراهی دهل و سرنا، سالن را به سکوتی غمگین نشاند تا این بار نوای حزن انگیز "چمریونه" این دو ساز همراه کهن در اندوه رحلت رهبرکبیر انقلاب نواخته شود.

همایش با سخنرانی اسداله آزادبخت، مجری و کارشناس مراسم پیرامون پیشنیه "مور" و تاثیر این آوای باستانی بر روح آدمی ادامه یافت و این که رد پای مور و هوره را در بومیان برخی کشورهای دنیا می‌توان یافت اما در لرستان این آواهای باستانی از اصالت تاریخی بیشتری برخوردار هستند.

سخنرانی کوتاه رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی کوهدشت بخش دیگری از این همایش را به خود اختصاص داد. عزت جعفری ضمن تسلیت سالروز رحلت جانگداز امام راحل(ره) گفت: دنیا در برابر عظمت امام خمینی سرتعظیم فرود آورد.

جعفری ادامه داد: با تاثیرپذیری از انقلاب شکوهمند این بزرگمرد بود که کشورهای بسیاری در برابر ظلم حاکمان خود قد علم کردند.

وی مور را از موسیقی های باستانی عنوان کرد و این که هرگاه دلتنگی و غم بر لرستانی ها به ویژه "لک" ها چیره شود گوشه ای نشسته و آوای مور سرمی دهند.

رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی کوهدشت از قدمت مور گفت و این گنجینه را دارای قدمتی چندهزارساله برشمرد که باید به نسل های آینده معرفی شود، آوایی که با سوزناکی تمام در مرگ عزیزان و انسان های بزرگ سر داده می شود.

حشمت اله آزادبخت شعرخوان همایش بود که با قرائت قصیده ای رسم عزاداری مردم لرستان و سردادن آوای مور را در آن به تصویرکشیده بود.

همایش سوگواره غروب خورشید در ادامه میزبان مورخوانی هنرمندانی بود که یکی یکی روی سن آمدند تا حزن انگیزترین آوای باستانی زاگرس را با تک بیت هایی کهن و غمناک، این بار دراندوه سالروز کوچ بنیان گذار نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران سر دهند.

تک بیت هایی با گویش لکی، سرشار از اندوه از ادبیات شفاهی مردم زاگرس که سینه به سینه به نسل امروز رسیده و سراینده آن ها معلوم نیست. تک بیت هایی با وزن هجایی که همیشه در مرگ عزیزان، ورد زبان مورخوانان زاگرس نشین بوده اند.

رئیس انجمن موسیقی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی کوهدشت در حاشیه این همایش به خبرنگار مهر گفت: هدف از برگزاری این همایش بها دادن به هنرمندان حوزه مور و هوره و تشویق مورخوان ها به گام برداشتن در راستای آرمان های امام راحل و انقلاب بود.

علی یوسفی ادامه داد: کوهدشت در زمینه مور و هوره هنرمندان ارزشمندی دارد که این همایش ها موجب تقویت آنهاست.

یوسفی تصریح کرد‌: همه باید تلاش کنیم مور و هوره، این دو آوای باستانی، خاموش نشوند چرا که پرداختن به داشته های تاریخی و فرهنگی یکی از راه های مقابله با تهاجم فرهنگ‌ای بیگانه به ویژه موسیقی مبتذل غرب است.

"مور" رایج ترین آواز یا سرود در میان لک ها است. مور را با چندین ریتم و مقام موسیقایی می‌خوانند.

این سرود ذاتا حزن انگیز و دلتنگ کننده بوده و با اشعار حماسی و عاطفی غمناکی خوانده می شود. لکها به گاه دلتنگی و غم و غصه های ژرف و نیز در سوگ عزیزانشان در مراسم سوگواری به مور پناه می‌برند و این آواز سوزناک را سر می دهند.

"چمر"، "چمری" یا "چمریونه" نیز موسیقی و آهنگ اندوه باری است که در سوگ و عزای افراد بزرگ در ریتمهای متفاوت و به وسیله "سرنا" و "دهل" نواخته می‌شود.

کد مطلب 2304968

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • captcha